บทที่ 521 ตอนนี้นายโสดแล้ว / บทที่ 522 อย่าทำอะไรโง่ๆ อีก

บทที่ 521 ตอนนี้นายโสดแล้ว

ฉู่เฟิงรับโทรศัพท์มาอย่างสงสัย เมื่อเห็นรูปจากอัลบั้มรูปในโทรศัพท์ของเยี่ยหวันหวั่นชัดเจน สีหน้าพลันเปลี่ยนไป “นี่มัน…”

“ตอนนี้นายยังมีอะไรอยากจะอธิบายไหม ฉันคิดว่านายจริงใจกับเยียนหราน ถึงได้เชียร์ให้นายกับเจียงเยียนหรานคบกัน ผลคือเพิ่งผ่านมาเท่าไหร่เอง นายก็เหยียบเรือสองแคมแล้ว” เยี่ยหวันหวั่นจ้องเขาด้วยสายตาเย็นชา

ฉู่เฟิงทำตัวไม่ถูกแล้ว “ไม่…ไม่ใช่นะ! ไม่ใช่แบบนั้น! ผมจะเหยียบเรือสองแคมได้ยังไง!”

สีหน้าของเยี่ยหวันหวั่นไม่เปลี่ยนแปลงเลยสักนิด “ไม่ใช่แบบนั้น แล้วแบบไหน? เยียนหรานเห็นนายชอปปิงอยู่กับผู้หญิงคนนั้นมากับตา โทรหานาย นายยังโกหกบอกว่าอยู่บ้าน!”

เห็นชัดว่าฉู่เฟิงคาดไม่ถึงว่าจะเจียงเยียนหรานเห็นเข้า นี่เป็นเรื่องเมื่อสามวันก่อน เจียงเยียนหรานรู้เรื่องตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว แต่กลับไม่เคยพูดกับเขาเลย

เมื่อนึกถึงว่าหลายวันมานี้เจียงเยียนหรานคิดอย่างไรกับตน ฉู่เฟิงร้อนใจจนแทบจะร้องไห้ออกมา รีบร้อนหันไปหาเจียงเยียนหราน “เยียนหราน เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่เธอเห็น ผมกับผู้หญิงคนนี้ไม่ได้มีอะไรกันอย่างที่เธอคิดแน่นอน!”

เห็นท่าทางฉู่เฟิงร้อนใจจนเหงื่อแตกพลั่ก สีหน้าของเจียงเยียนหรานหวั่นไหวเล็กน้อย แต่เมื่อเห็นรูปนั้น ก็ไม่อาจทำใจเชื่อเขาได้

เส้นตรงขมับของเยี่ยหวันหวั่นกระตุกเล็กน้อย “พูดกันมานานขนาดนี้ นายบอกหน่อยสิว่าผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่! ในเมื่อเข้าใจผิดกัน อธิบายให้ชัดเจนกันก็จบแล้วไม่ใช่เหรอ”

“คือว่า…” ฉู่เฟิงพึมพำด้วยสีหน้าลำบากใจ “ผมพูดไม่ได้…”

“ถ้าไม่มีอะไรปิดบัง ทำไมนายจะพูดไม่ได้” เยี่ยหวันหวั่นอยากจะทุบกะโหลกไอ้หมอนี่ให้แตก ดูสิว่าข้างในมีอะไรอยู่กันแน่

แฟนสาวจะเลิกกับเขาอยู่แล้ว ยังจะปิดบังไว้อีก?

ฉู่เฟิงเม้มริมฝีปากแน่น “ผมพูดไม่ได้จริงๆ!”

เยี่ยหวันหวั่นพยักหน้า ดึงเจียงเยียนหรานให้ลุกขึ้นยืน “ได้ นายไม่พูดใช่ไหม ยินดีด้วย ตอนนี้นายโสดแล้ว!”

“เฮ้ย พี่หวันหวั่น! ไม่นะ!”

ฉู่เฟิงร้องพลางขวางทางทั้งสองคนไว้ “ผมพูดแล้ว! ผมพูดก็ได้”

“ผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้ช่วยของหานเซี่ยนอวี่!” ฉู่เฟิงรีบพูดออกมา

เยี่ยหวันหวั่นพลันประหลาดใจ “ผู้ช่วยของ…หานเซี่ยนอวี่?”

เจียงเยียนหรานได้ยินก็นิ่งอึ้งไป

หลังจากนิ่งเงียบอยู่ครู่หนึ่ง เยี่ยหวันหวั่นถึงตั้งสติกลับมา นวดหัวคิ้วอย่างเข้าใจแจ่มแจ้ง “ไม่น่าล่ะ…”

ไม่น่าล่ะเธอถึงรู้สึกว่าผู้หญิงคนนั้นหน้าตาคุ้นๆ ตอนนี้พอฉู่เฟิงพูดขึ้นมา เธอถึงนึกขึ้นได้ ผู้หญิงคนนั้นคือเสี่ยวเหลียงผู้ช่วยของหานเซี่ยนอวี่นั่นเอง!

เยี่ยหวันหวั่นเคยเจอเธอที่คอนโดสองสามครั้ง

“เพราะงั้น…นายไปอยู่กับผู้ช่วยของหานเซี่ยนอวี่ได้ยังไง?” เยี่ยหวันหวั่นถามด้วยความสงสัย

คงไม่ใช่…อย่างที่เธอคิดหรอกใช่ไหม…

ใบหน้าหล่อเหลาสดใสของฉู่เฟิงในเวลานี้เหมือนกับมะเขือที่โดนความหนาว “ผมเองก็เพิ่งรู้ไม่นานก่อนหน้านี้เอง รุ่นพี่ที่ผมรู้จักเป็นผู้ช่วยของหานเซี่ยนอวี้!

ผมรู้ว่าเยียนหรานอยากได้อัลบั้มพิเศษครบรอบสามปีฉบับลิมิเต็ดพร้อมลายเซ็นของหานเซี่ยนอวี้มาก ก็เลยไปหารุ่นพี่คนนั้นให้ช่วย รุ่นพี่รับปากผมว่าจะช่วยเอามาให้ผม แต่มีเงื่อนไขคือให้ผมเป็นแรงงานให้เธอหนึ่งอาทิตย์ ช่วงนี้ผมก็เลยต้องฟังคำสั่งพี่เขา

เดี๋ยวก็จะเปิดเทอมแล้ว ตอนแรกผมอยากให้อัลบั้มพิเศษนี้เป็นของขวัญเปิดเทอมกับเยียนหราน จะเซอร์ไพรส์เธอสักหน่อย ผมไม่ได้นอกใจจริงๆ นะ! ผมเกิดเป็นคนของเยียนหราน ตายก็เป็นผีของเยียนหราน จะไปชอบผู้หญิงคนอื่นได้ยังไง!”

ฉู่เฟิงพูดทุกอย่างออกมาโดยไม่ปิดบังอะไรไว้อีก…

……………………………………………….

บทที่ 522 อย่าทำอะไรโง่ๆ อีก

เจียงเยียนหรานยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ราวกับคิดไม่ถึงว่าเรื่องจะเป็นแบบนี้ไปได้

ส่วนเยี่ยหวันหวั่น…