บทที่ 549 นี่ก็คือกลอุบาย

บทที่ 549 นี่ก็คือกลอุบาย

หลินชิงเหอมองสายตาที่จับจ้องมาที่ตัวเอง ใบหน้าแข็งค้างมองไปทางโจวชิงไป๋ “นี่มันอะไรกันคะเนี่ย?”

“พี่สะใภ้สี่ พี่ไม่รู้ว่าตัวเองท้องเลยเหรอคะ?” โจวเสี่ยวเหมยถาม

“ถ้าพี่ท้องแล้วทำไมพี่จะไม่รู้ล่ะ?” หลินชิงเหอย้อนถาม มองไปทางโจวชิงไป๋

“เดี๋ยวมันก็เกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็วนี้” โจวชิงไป๋พูดราวกับว่าที่ตัวเองพูดนั้นมีเหตุมีผลยิ่ง

พอคำพูดนี้ถูกปล่อยออกมา ทุกคนจึงมีท่าทางกลับมาสู่สภาพเดิม สรุปก็คือไม่ได้ท้องสินะ เป็นเขาที่คาดหวังไปเองเท่านั้น

“ผมก็นึกว่าเป็นเรื่องจริงเสียอีก ดีใจเก้อเลย!” โจวกุยหลายพูด

โจวข่ายกับโจวเฉวี่ยนเองก็ไม่ต่างกัน จริง ๆ เลย พวกเขาหรือก็นึกว่าเป็นเรื่องจริง คิดไม่ถึงว่าต้องมาดีใจเก้อแบบนี้

“พี่สะใภ้สี่ พี่กับพี่สี่ยังอยากจะมีลูกอีกหรือคะ? ตอนนี้ไม่ใช่ว่าจะช้าเกินไปแล้วเหรอคะ?” โจวเสี่ยวเหมยพูดออกมาตรง ๆ

หลินชิงเหอพูดเสียงเรียบ “ปีนี้พี่อายุ 39 แล้ว เธอคิดว่าพี่ยังสามารถคลอดลูกได้อีกไหมล่ะ”

“ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ได้ ที่หมู่บ้านของพวกเรามีคนอายุ 40 ปีไม่น้อยเลยที่คลอดลูกคนสุดท้องได้” ท่านแม่โจวพูด

“คุณแม่เห็นด้วยเหรอคะ?” หลินชิงเหอถามอย่างแปลกใจ

เธอนึกว่าแม่สามีคนนี้จะไม่อยากให้เธอคลอดลูกแล้วเสียอีก

“ทำไมฉันต้องไม่เห็นด้วยด้วยล่ะ ตอนนี้พวกเธอมีพร้อมทุกอย่างแล้วนะ” ท่านแม่โจวพูด

ครอบครัวของลูกชายคนนี้แม้แต่รถบรรทุกยังซื้อไหว เลี้ยงลูกอีกสักคนจะใช้เงินมากเท่าไหร่กันเชียว? มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลยสำหรับพวกเขา

โจวชิงไป๋รู้สึกพอใจมาก หลินชิงเหอเหลือบมองเขาอย่างเอือมระอา “ถ้าฉันท้องล่ะก็ งานของฉันคงไม่ได้ทำแล้ว”

“ไม่ทำก็ไม่เป็นไร กิจการของเธอก็เป็นไปด้วยดีเสียขนาดนั้น และก็ไม่ได้ด้อยกว่าเงินเดือนนั้นของเธอด้วย” ท่านแม่โจวพูด

หลินชิงเหอไม่อยากจะพูดถึงเรื่องนี้ เพียงมองค้อนโจวชิงไป๋ไปทีหนึ่ง

“แม่ครับ หรือว่าแม่ไม่อยากท้อง?” โจวข่ายถาม

หลินชิงเหอพูดด้วยน้ำเสียงไม่ค่อยดี “ลูกกำลังจะแต่งงานมีลูกแล้วนะ”

โจวข่ายแย้มยิ้ม “ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลยครับ แต่ว่าครอบครัวเรามีลูกชายเยอะไปแล้ว ถ้าเกิดจะมีละก็ พยายามมีน้องสาวก็ดีนะครับ?”

ประโยคนี้ทำให้ใบหน้าที่ยากจะแสดงอารมณ์ของโจวชิงไป๋ดูสดใสขึ้นทันตา

หลินชิงเหอทำหน้าเหมือนไม่อยากจะพูด

ทุกคนมองออกกันหมดว่า โจวชิงไป๋นั้นอยากจะมีน้อง ส่วนแม่ของพวกเขานั้นไม่ได้อยากจะมีเลย

ที่จริงก็ไม่ใช่ว่าเธอไม่อยากจะมีเลย เพียงแต่รู้สึกว่าตัวเองอายุ 39 แล้ว แทบจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะท้อง ถ้าเกิดต้องท้องตอนนี้แล้วตอนที่ยังอายุน้อยเธอมัวทำอะไรอยู่?

ทำหมันเล่น ๆ อยู่หรืออย่างไร

ไม่นานนักโจวซื่อนี โจวเฉวี่ยนและโจวกุยหลายก็ยกอาหารเย็นออกมา พวกเขาทำกับข้าวมาหลากหลายอย่างจนเต็มโต๊ะ

พวกเขาจึงเริ่มนั่งลงกินข้าวดื่มเหล้าในทันที

พอกินข้าวเสร็จ โจวชิงไป๋ก็พาหลินชิงเหอไปเดินเล่น ที่ด้านนอกนั้นคึกคักเป็นอย่างมากเช่นกัน การออกมาเดินเล่นเช่นนี้จึงเป็นเรื่องดี

ส่วนภายในบ้านตอนนี้ ท่านแม่โจวกับโจวเสี่ยวเหมยก็พูดเรื่องของเวิงกั๋วต้งกับโจวซื่อนีขึ้นมา

โจวซื่อนีฟังเพียงชั่วครู่เดียวก็ยิ้ม “มันจะเกิดขึ้นได้อย่างไรล่ะคะ”

“เธอไม่ชอบเขาเหรอ” โจวเสี่ยวเหมยถามอย่างงุนงง

“คุณอาพูดอะไรน่ะคะ พี่เวิงเขาแค่มาส่งหนูกลับเท่านั้นเอง เขาไม่ได้คิดอะไรแบบนั้นกับหนูหรอกค่ะ คุณย่าอย่าทำให้เรื่องมันวุ่นวายเลยนะคะ” โจวซื่อนีพูดด้วยความรู้สึกร้องไห้ไม่ได้หัวเราะไม่ออก

“ย่าไม่ได้คิดไปเอง สะใภ้สี่เพิ่งจะมาบอกกับย่าว่าตระกูลเวิงฝั่งนั้นเขาพอใจในตัวหลานมาก คนที่ชื่อว่าเวิงกั๋วต้งน่ะ เขาก็อยากจะลองคบหาดูใจกับหลานเหมือนกัน จะเหมาะสมหรือไม่ก็ต้องลองคบกันดูก่อนจึงจะรู้” ท่านแม่โจวพูด