ตอนที่ 220
บทที่ 549 โชคดีเกินไปแล้ว / บทที่ 550 ระดับปรมาจารย์อย่างฉัน
October 22, 2026
บทที่ 549 โชคดีเกินไปแล้ว
เปรียบเทียบกับคนอื่นๆ ที่คุยกันอย่างออกรสและรอลุ้นผลประกาศรางวัล เยี่ยหวันหวั่นกลับหาวหวอด สีหน้าเผยความเบื่อหน่ายอย่างชัดเจน
ความรู้สึกที่รู้คำตอบล่วงหน้าอยู่แล้วแบบนี้ เหมือนกับตอนดูหนังสืบสวนสอบสวนแล้วรู้ตัวคนร้ายก่อนอย่างไรอย่างนั้น
เฮ้อ ชีวิตคนเรานี่ช่างน่าเบื่อจริงๆ…
เป็นไปตามคาด หลังจากที่พิธีกรพูดยืดยาวเพื่อเพิ่มอรรถรสในการลุ้นผลรางวัล ก็ประกาศชื่อผู้ที่ได้รับรางวัล “ยินดีกับ คุณหลินเจียอวิน ด้วยครับ!”
เมื่อชื่อของนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยมถูกประกาศ หานเซี่ยนอวี่และเฉียวเข่อซินต่างนิ่งอึ้ง หันมามองเยี่ยหวันหวั่น
หานเซี่ยนอวี่เลิกคิ้วเล็กน้อย “ทายถูกติดกันสามชื่อแล้ว…”
หลังจากรางวัลเล็กๆ หลากหลายรายการอันเนิ่นนานผ่านไป ในที่สุดก็มาถึงช่วงประกาศรางวัลราชาราชินีภาพยนตร์ที่ทุกคนรอคอย
“ช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้นมาถึงแล้ว ชื่อที่จะประกาศต่อไป คือเจ้าของรางวัลราชาภาพยนตร์ในคืนนี้!”
ฟังพิธีกรบนเวทีพูดเร้าอารมณ์ เยี่ยหวันหวั่นกลับแทบจะผล็อยหลับแล้ว
“ง่วงมากเลยเหรอ?” หานเซี่ยนอวี่เห็นดังนั้นจึงเอ่ยถาม
เยี่ยหวันหวั่นยักไหล่เล็กน้อย “รู้คำตอบล่วงหน้าอยู่แล้วนี่นา ต้องเบื่อเป็นธรรมดา”
“นายน่ะนะ…” หานเซี่ยนอวี่คิดเพียงว่าเธอกำลังพูดล้อเล่น จึงส่ายหัวอย่างจนปัญญา
หลังจากนั้น แทบจะในพริบตาที่เยี่ยหวันหวั่นพูดจบ ในที่สุดพิธีกรบนเวทีก็เลิกลีลา ประกาศผู้ที่ได้รางวัลราชาภาพยนตร์ “ค่ำคืนนี้ ผู้ที่ได้รับรางวัลจินหลานรายการนักแสดงนำชายยอดเยี่ยมคือ…หลี่จงอี้ จากภาพยนตร์เรื่อง ‘แผ่นดินยังอยู่’ !”
เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั้งงาน
หานเซี่ยนอวี่เผลออุทานออกมา “นายโชคดีเกินไปแล้ว ห้ารางวัลใหญ่ ทายถูกไปแล้วตั้งสี่รางวัล!”
ใช่น่ะสิ…
อีกเดี๋ยวยังทายรางวัลที่ห้าถูกด้วย รางวัลใหญ่ที่สุดในงานจินหลานครั้งนี้…
เฉียวเข่อซินหัวเราะ “แม้แต่ฉันเองยังรู้สึกลุ้นขึ้นมาแล้ว ฉันคงไม่ได้เป็นราชินีภาพยนตร์จริงๆ หรอกใช่ไหม?”
ฉีเหม่ยหลินที่นั่งอยู่ด้านหน้าได้ยินบทสนทนาของทั้งสามคนแถวหลัง พึมพำอย่างดูแคลนขึ้นประโยคหนึ่ง “คิก หนังหน้าคนบางคนช่างหน้าจริงๆ! เฉียวเข่อซิน ฉันว่าถ้าเธอจะเชื่อนักต้มตุ๋นนี่ ไม่สู้ไปเชื่อเสียงของเพื่อนๆ บนโลกอินเตอร์เน็ตจะดีกว่า เธอเป็นถึงศิลปินอันดับหนึ่งในวงการบันเทิงที่ไม่มีทางได้รางวัลราชินีภาพยนตร์เชียวนะ!”
ครั้งนี้ฉีเหม่ยหลินถูกเสนอชื่อเข้าชิงด้วยเช่นเดียวกัน อีกทั้งมีสิทธิ์จะได้รับรางวัลเป็นอย่างสูง หนทางการแสดงของเธอกับเฉียวเข่อซินนั้นคล้ายกัน ทั้งยังเป็นคนของบริษัทคู่แข่ง ปกติก็มีเรื่องขัดแย้งกันมาตลอด ครั้งนี้ฉีเหม่ยหลินย่อมฉวยโอกาสเหยียบเฉียวเข่อซินให้แรง
เทียบกับเฉียวเข่อซินที่มีรอยด่างนับไม่ถ้วน ชื่อเสียงของฉีเหม่นหลินนั้นดีกว่ามาก ในวงการเธอมีชื่อเสียงด้านใสซื่อบริสุทธิ์ เป็นเทพธิดาแห่งแรงบันดาลใจ
ทุกครั้งที่ฉีเหม่ยหลินมีผลงานออกมา ล้วนมักจะหยิบยกเฉียวเข่อซินมาเปรียบเทียบ เพื่อเหยียบย่ำเฉียวเข่อซินสักนิดสักหน่อย
ทว่าความเป็นจริงแล้ว คนที่คอยพัฒนาฝีมือการแสดงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวันคือเฉียวเข่อซินคนที่ทุกคนเอาแต่หาความ ส่วนฉีเหม่ยหลินเทพธิดาแรงบันดาลใจในสายตาของทุกคน ชีวิตส่วนตัวกลับ ไม่อาจทนดูต่อไปได้…
เฉียวเข่อซินสวนกลับไปทันที “ฉันจะเชื่อใครเกี่ยวอะไรกับเธอไม่ทราบ!”
“นักต้มตุ๋น…”
เยี่ยหวันหวั่นได้ยินดังนั้น จึงเอ่ยขึ้นอย่างแฝงนัยยะเสียงเบา “นักต้มตุ๋นคนนี้ต้องขอเตือนคุณฉีสักประโยค เดินทางมืดมากเข้า จะต้องเจอผีเข้าสักวัน
บังเอิญว่า ผมเพิ่งจะคำนวณได้ว่า หลังจากพิธีประกาศรางวัลจินหลานคืนนี้จบลง คุณฉีจะมีเคราะห์หนัก บางทีผมอาจจะเสนอวิธีแก้กรรมให้คุณในราคาลด 5% ได้นะ!”
ฉีเหม่ยหลินแค่นหัวเราะ “เฮอะ น่าหัวเราะจริงๆ ฉันเข้าวงการมานานขนาดนี้ เพิ่งจะเคยเจอคนโง่อย่างนายเป็นครั้งแรก เดี๋ยวนี้โกลบอลตกต่ำถึงขั้นแม้แต่คนแบบนี้ก็รับแล้วเหรอ?”
รอให้ฉีเหม่ยหลินพูดจากระทบกระเทียบพอสมควรแล้ว เยี่ยอีอีถึงได้ออกมาทำหน้าที่ผู้ใหญ่ที่ดี “พอได้แล้ว เหม่ยหลิน”
เห็นเยี่ยอีอีเอ่ยปากแล้ว ฉีเหม่ยหลินถึงได้หยุดแล้วหันกลับไป “คุยกับคนอย่างนายนับว่าเป็นการลดตัวของฉันแล้ว!”
………………………………………………………….
บทที่ 550 ระดับปรมาจารย์อย่างฉัน
“นายขู่เธอเหรอ?” หานเซี่ยนอวี่ถาม
เยี่ยหวันหวั่นเลิกคิ้ว “นายคิดว่าไงล่ะ?”
แม้ว่าหานเซี่ยนอวี่จะไม่พูดอะไร แต่ในใจย่อมคิดว่าเยี่ยหวันหวั่นเพียงแค่ขู่เธอให้กลัวเล่นๆ เท่านั้น