บทที่ 591 สงสัย / บทที่ 592 ผู้ชายคนนี้เป็นใคร

บทที่ 591 สงสัย

“อ้อ งั้นก็ได้ครับ!” กงซวี่พูดอย่างผิดหวังมาก

แต่น่าสงสัยจริงๆ นะ…

นอกจากเสี่ยวมี่เจี้ยนแล้ว คนที่เขาอยากเจอมากที่สุดก็คือแฟนสาวของพี่เยี่ยที่ล่ำลือกันกว่าสวยมากคนนี้…

เฮ้อ ไม่รู้ว่าเมื่อไรพี่เยี่ยจะทิ้งอคติที่มีต่อเขาแล้วแนะนำเสี่ยวมี่เจี้ยนให้เขารู้จัก

พูดไปแล้วก็ประหลาด เขาติดต่อเครือข่ายคนที่เขารู้จักทั้งหมด รวมทั้งเส้นสายของเยี่ยไป๋ แต่กลับไม่พบเสี่ยวมี่เจี้ยนคนนี้เลย

ตอนนี้ฟางเส้นเดียวที่เหลืออยู่ก็มีแค่ที่เยี่ยไป๋แล้ว

ไม่ง่ายเลยกว่าจะได้เจอรักแท้ คิดไม่ถึงว่าสวรรค์กลับทรมานเขาแบบนี้…

เส้นทางความรักของเขาทำไมถึงได้ขรุขระขนาดนี้นะ!

“อืม งั้นแค่นี้ รีบนอน นอนดึกผิวเสียหมด”

เยี่ยหวันหวั่นพูดจบก็วางสาย เพิ่งวางสายไป จู่ๆ เอวก็โดนกอดรัด ลมหายใจอุ่นๆ ใกล้เข้ามา

เยี่ยหวันหวั่นหันมองคนข้างๆ “ปลุกคุณตื่นเหรอคะ?”

“ใครโทรมา” ชายหนุ่มน้ำเสียงงัวเงีย กึ่งหลับกึ่งตื่น

“กงซวี่โทรมา ตะชวนฉันกินข้าว เลื่อนเขามาเดือนกว่าแล้ว ถ้าไม่ไปอีกต้องระเบิดลงแน่ นายคนนี้เริ่มสงสัยคุณแล้ว จะให้ฉันพาแฟนไปให้ได้ ฉันจะพาคุณไปได้ยังไงล่ะ…”

ได้ยินเยี่ยหวันหวั่นประชด ซือเยี่ยหานหน้านิ่งไป คิ้วขมวดเล็กน้อย ทันใดนั้นก็พบว่าเหมือนตัวเองขุดหลุมใหญ่ให้ตัวเองตกไปตั้งแต่แรก

ถ้าเยี่ยหวันหวั่นยังปลอมตัวเป็นผู้ชายอยู่ในวงการบันเทิงอยู่ เขาก็จะไม่มีวันได้ปรากฏตัวอย่างเปิดเผยต่อหน้าผู้คน…

สีหน้าซือเยี่ยหานเปลี่ยนไปเล็กน้อย เยี่ยหวันหวั่นกลับเดาได้ว่าเขาคิดอะไรอยู่ หลังเงียบไปสักพักก็พูดขึ้นมา “ที่จริง ถ้าพวกเราอยากเปิดตัวต่อหน้าคนอื่นก็มีวิธีอยู่!”

ซือเยี่ยหานเหลือบมองเธอ

เยี่ยหวันหวั่นขยิบตาให้ “ถ้าเกิดว่า… ฉันเปิดตัวว่าเป็นเกย์เป็นยังไง?”

ซือเยี่ยหานเงียบไป

เยี่ยหวันหวั่นขบคิดอีก ทันใดนั้นก็รู้สึกว่าตรงไหนไม่ชอบมาพากล “ไม่ถูกสิ ถ้าฉันเป็นเกย์ ก็หมายความว่า… คุณก็เป็นเกย์ด้วย?”

ซือเยี่ยหานหรี่ตาใส่เธอ ทำท่าทางสื่อว่า ‘เพิ่งรู้เหรอ’

…..

หลายวันผ่านไป ที่บาร์ไฮเอนด์แห่งหนึ่ง

ชั้นสองแทบทั้งชั้นโดนกงซวี่เหมาหมด นอกจากแขก VIP แล้ว คนอื่นไม่สามารถเข้าได้

ในงานมีแต่กลุ่มหนุ่มหล่อสาวสวยในวงการบันเทิง ดีเจกำลังเล่นเพลงเสียงดังเร้าใจ ทำเอาคนเมามันตาลาย

กงซวี่นั่งไขว่ห้างดื่มเหล้าอยู่บนโซฟา นานๆ ทีจะมองไปทางบันได คนด้านข้างชวนเขาคุยก็ตั้งใจฟังบ้างไม่ฟังบ้าง ท่าทางเหม่อลอย

ในบาร์คนเริ่มมากขึ้นทุกที พวกลั่วเฉินและหานเซี่ยนอวี่ต่างก็มากันแล้ว

เยี่ยไป๋ยังไม่มา

กงซวี่ส่งข้อความไปหานับไม่ถ้วน ในที่สุดก็รู้ว่าเขาเที่ยวกับแฟนเสร็จแล้ว อยู่ระหว่างทางกำลังมา

“ไฮ เด็กๆ คิดถึงผมไหม” ถังซิงหั่วที่ใส่เสื้อคว้านคอลึกจนน่าเกลียดเดินเข้ามา

พอเห็นถังซิงหั่ว กงซวี่ที่กำลังก้มหน้าก้มตาส่งข้อความหัวเสียทันที “ถัง ซิง หั่ว! นายมันคนทรยศ! ยังกล้ามาปรากฏตัวต่อหน้าฉันอีก!”

“หา? ฉันทำไม” ถังซิงหั่วโดนด่าจนทำหน้ามึนงง