บทที่ 607 มีแฟนแล้วเหรอ / บทที่ 608 สมองมีหลุมหรือไง

บทที่ 607 มีแฟนแล้วเหรอ

เยี่ยมู่ฝานยังตั้งใจเลือกเสื้อที่ชอบ ซื้อเสื้อผ้าให้เธอเป็นพิเศษ กระทั่งยังลงมือวาดแบบลายคัสตอมสวยงามให้กระโปรงและชุดออกงานให้เธอด้วย

เธอผ่านการจู่โจมที่น่ากลัวมา สองปีนั้นหลังได้รับบาดเจ็บก็เริ่มอ้วนขึ้น เสื้อผ้าเธอเกือบทุกชุดเป็นมู่เยี่ยฝานที่ตั้งใจเตรียมให้ตามรูปร่างเธอ ถึงแม้จะอ้วนแล้วสวมใส่ก็ยังสวยอยู่มาก ทำให้เธอรู้สึกว่าถึงแม้จะอ้วนระยะยาวก็ไม่เคยดูถูกตัวเองเพราะเรื่องนี้เลย…

“พี่…”

ได้ยินเสียงหญิงสาว แผ่นหลังเยี่ยมู่ฝานแข็งขึ้นมาทันที แล้วค่อยๆ หันหลังกลับมา มองไปทางหญิงสาวด้านหน้า

เห็นหญิงสาวมัดผมหางม้า สวมชุดเดรสสีฟ้าอ่อนเรียบๆ รูปร่างสูงเพรียวยืนอยู่ตรงนั้น สวยงามเหมือนดอกบัวที่พ้นจากน้ำ ทำให้คนรู้สึกสะดุดตา

ตั้งแต่หลังจากครั้งที่แล้วที่เจอกันในงานเลี้ยงของคุณปู่ ถึงแม้ว่าเธอจะอ้วนขึ้นมาหน่อยก็ไม่สามารถปิดบังความสวยของเธอไปได้เลย แต่เขาไม่เคยรู้เลยว่าเธอจะสามารถสวยได้ถึงเพียงนี้

ความรู้สึกคืนงานเลี้ยงวันนั้นที่เจอเธอคือตกใจ แต่เวลานี้หญิงสาวตรงนี้ดูสดใสมีชีวิตชีวามากขึ้นกว่าตอนที่เจอเธอที่งานเลี้ยงวันนั้นอีก

เหมือนกับดอกไม้ที่ดูดซึมซับน้ำค้างยามเช้าและแสงอาทิตย์อย่างเต็มอิ่ม

เทียบกับเมื่อก่อนที่ชอบแต่งตัวแปลกๆ ทุกวันเอาแต่คอยตามหลังกู้เยว่เจ๋อ ตอนนี้ดูเป็นคนละกันเลย

เดิมทีเขาไม่เชื่อว่าเธอจะเปลี่ยนได้ แต่เวลาผ่านไปนานขนาดนี้แล้ว ไม่เชื่อไม่ได้ เธอไม่เหมือนเดิมแล้วจริงๆ

เยี่ยหวันหวั่นไม่รู้จะพูดอะไร สักพักก็พูดขึ้นมา “พี่มาหาฉันเหรอ”

เยี่ยมู่ฝานก็เงียบไปพักหนึ่งค่อยพูดขึ้นมา “ได้ยินพ่อแม่บอกว่าแกมีแฟนแล้ว?”

“ใช่แล้ว วันนั้นตอนที่บอกเลิกสัญญาหมั้นกับกู้เยว่เจ๋อที่งานเลี้ยงนั่น ฉันบอกไปแล้วว่าฉันมีคนที่ชอบแล้ว”

เยี่ยมู่ฝานน่าจะไปได้ยินอะไรมาจากเหลียงหวั่นจวินและเยี่ยเส่าถิง สีหน้าดูโมโหขึ้นมา “โรคที่ชอบดูคนที่หน้าตาของแกเมื่อไรจะหาย ทำงานที่ซือกรุ๊ป แล้วยังแซ่ซืออีก คิดว่าครอบครัวไม่ธรรมดาแน่ แล้วตอนนั้นแกก็อยู่ในสภาพย่ำแย่ด้วย เขาจะเอาอะไรมาชอบแก ไม่ทิ้งขว้างแก? เขาพูดอะไรแกก็เชื่อ? บอกว่าทำงานให้ตระกูลซือนี่ทำงานที่ตระกูลซือจริงเหรอ”

เยี่ยหวันหวั่นหน้านิ่ง “ฉันรู้ตัวของฉันดี”

เยี่ยมู่ฝานหัวเราะเย็นชา “แกจะรู้ดีอะไร ครั้งที่แล้วโดนหลอกยังไม่พออีกเหรอ”

เยี่ยหวันหวั่นก็โดนบีบจนโมโห สายตาเย็นชาขึ้นมามองไปทางเยี่ยมู่ฝาน “ก็ยังดีกว่าพี่ อย่างน้อยฉันก็รู้ผิดชอบชั่วดีแล้ว แต่พี่ยังโดนเฉินเมิ่งฉีหลอกไปมาซ้ำซากอยู่อย่างนั้น! แล้วเฉินเมิ่งฉีเอาอะไรมาชอบพี่ ไม่ทิ้งขว้างพี่? เธอพูดอะไร พี่ก็เชื่อหมด?”

“แก…” เยี่ยมู่ฝานสะอึกไป พูดด้วยความโกรธ “แกอย่าเอาคนเละเทะแบบนั้นมาเทียบกับเฉินเมิ่งฉี! วันนี้ฉันไม่ได้มาทะเลาะกับแก มีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย ถามหน่อย ตอนนี้แกรับงานพิเศษที่กวงเย่ามีเดียเหรอ”

“ทำไม มีปัญหาอะไร”

“รีบลาออกซะ” เยี่ยมู่ฝานบอก

“เหตุผล?”

ใบหน้าเยี่ยมู่ฝานเต็มไปด้วยความโกรธ “เหตุผล ยังจะมีเหตุผลอะไร? หรือว่าแกไม่รู้ว่าตอนนี้กวงเย่ามีเดียเป็นศัตรูกับจวี๋ซิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์”

หึ รู้ ทำไมเธอจะไม่รู้

นับตั้งแต่ได้นั่งตำแหน่งผู้อำนวยการผู้จัดการของศิลปินที่กวงเย่ามีเดีย เธอก็แอบสนับสนุนให้กวงเย่ามีเดียไปตีจวี๋ซิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ และแย่งทรัพยากรของจวี๋ซิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์มา

………………………………………………………………