บทที่ 693 รู้จักอายหน่อยเถอะ! / บทที่ 694 ผมจะแต่งงานกับพี่แน่

บทที่ 693 รู้จักอายหน่อยเถอะ!

ก่อนหน้านี้เคยมีตัวอย่างบนอินเทอร์เน็ตไม่น้อยที่ชาวเน็ตถูกคำโกหกหลอกให้เริ่มสงครามกัน ต่อให้คดีจะพลิกหลังจากตรวจสอบเรื่องราว แต่ว่าบาดแผลของผู้เกี่ยวข้องก็เกิดขึ้นแล้ว ไม่อาจเอากลับมาได้อีก

เรื่องในครั้งนี้ก่อให้เกิดผลสะท้อนกลับที่รุนแรงมากเพราะชื่อเสียงและอิทธิพลของกงซวี่

โลกออนไลน์เริ่มสนทนากัน ทุกคนกำลังทบทวนดู

จุดที่น่ากลัวของความรุนแรงบนอินเทอร์เน็ตคือไม่มีใครสนใจข้อเท็จจริง แต่ ‘ความดีของความยุติธรรม’ ที่ข้อเท็จจริงไม่ชัดเจน กลับน่ากลัวยิ่งกว่าการกระทำชั่วร้ายอย่างแท้จริงเสียอีก

โปรดอย่าวิจารณ์เรื่องที่พวกคุณไม่รู้ง่ายๆ เพราะสิ่งที่เห็นไม่แน่ว่าจะเป็นทั้งหมดของเรื่องจริง

ความเห็นของสาธารณชนไม่มีทางหมายถึงความจริงไปได้

ในขณะเดียวกัน ชื่อเสียงของกงซวี่เปลี่ยนไปในชั่วข้ามคืน กวงเย่ามีเดียโด่งดังขึ้นมา…

ส่วนหวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์อยู่ในสภาพถูกรุมกระทำ

ในห้องประชุมของหวงเทียนเอ็นเตอร์เทนเมนต์ เจี่ยงหวาเซินผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ตวาดเสียงดัง “ว่านชานชาน ยัยโง่! เธอทำอะไรลงไป! เป็นเพราะเธอเลย ครั้งนี้หวงเทียนมีสิบกว่าคนที่ติดร่างแหไปกับเธอด้วย! ชั้นต่ำอย่างพวกเธอยังพอว่า แต่เส่าเจ๋อถูกพวกเธอลากไปด้วย! เธอว่ามาซิตอนนี้ต้องทำยังไง!”

“เจี่ยง…ผู้อำนวยการเจี่ยง…ฉัน…ฉันไม่รู้…ฉันไม่รู้ว่าเยี่ยไป๋จะมีคลิปเต็มอยู่ในมือ…” ว่านชานชานร้องไห้สะอึกสะอื้น ไหล่สั่นเทา ด่าฝ่ายตรงข้ามในใจเป็นร้อยเป็นพันรอบ ตอนแรกเธอเพิ่งอัปเวยป๋อเสร็จ คนพวกนี้ต่างชมเธอว่าทำได้ดี อีกทั้งใส่สีตีไข่สารพัด ตอนนี้กลับผลักความรับผิดชอบมาให้เธอคนเดียวเหรอ?

แต่เธอพูดไม่ได้แม้แต่คำเดียว มองผู้บริหารทุกคนด้วยสีหน้าวิงวอน “พี่จาง ผู้อำนวยการเจี่ยง พวกคุณต้องช่วยฉันนะคะ เพราะอยากทวงความเป็นธรรมให้เส่าเจ๋อ ฉันก็เลยอัปคลิปนั้นลงไป!”

ชายหนุ่มมีสีหน้าเคร่งขรึม ตอนนี้เอาว่านชานชานไว้ไม่ได้แล้ว ส่วนทางหลิงเส่าเจ๋อ ตอนนี้จะให้เขารับมืออย่างไรก็ยังไม่รู้ แต่ต้องผลักความรับผิดชอบทั้งหมดให้ว่านชานชาน

เขาต้องรีบลดผลกระทบลงให้มากที่สุด ไม่อย่างนั้นเรื่องใหญ่ขนาดนี้ เขาจะมีคำอธิบายให้ประธานกู้และผู้อำนวยการเยี่ยอย่างไร!

เจี่ยงหวาเซินตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว “ว่านชานชาน เธอตั้งใจยั่วยุก่อนเพราะความแค้นส่วนตัว แล้วยังกลั่นแกล้งเพื่อนร่วมงานในบริษัท ใส่ร้ายกงซวี่ ตอนนี้ให้เธอรีบแถลงคำขอโทษ และบอกว่าจะออกจากวงการบันเทิงแบบถาวร!”

“อะ…อะไรนะ!” ว่านชานชานหน้าเปลี่ยนสีในทันที กรีดร้องขึ้นมาตรงนั้น

เธอเป็นแค่ตัวประกอบตัวเล็กๆ ในสถานการณ์แบบนี้ย่อมต้องถูกเอามาพลีชีพแทน เธอรู้ดีอยู่แล้ว

ตอนนี้ในที่สุดว่านชานชานก็กลัวขึ้นมาแล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาน่ากลัวของพวกผู้บริหาร เธอพุ่งไปด้านหน้าหลิงเส่าเจ๋อด้านข้างด้วยความตื่นตระหนก “เส่าเจ๋อ…เส่าเจ๋อช่วยฉันด้วย…เธอต้องช่วยฉันนะ! ฉันทำทุกอย่างเพื่อเธอนะ…”

หลิงเส่าเจ๋ออ่านคำด่าทอมากมายบนหน้าจอโทรศัพท์ ในใจอึดอัดถึงขีดสุด หลังจากได้ยินคำพูดของว่านชานชานก็เดือดดาล “ไสหัวไปซะ! ทั้งหมดเพราะเธอทำตามใจตัวเอง ฉันเลยต้องโดนไปด้วย ไม่เกี่ยวอะไรกับฉันทั้งนั้น!”

…

รถยนต์สีดำคันหนึ่งเคลื่อนตัวอยู่บนถนนอย่างมั่นคง

เยี่ยหวันหวั่น กงซวี่ และลั่วเฉินเพิ่งออกจากการประชุมบริษัท ตงไจ๋ขับรถอยู่ด้านหน้า เยี่ยหวันหวั่นนั่งตรงกลางตรงเบาะนั่งหลัง ด้านซ้ายคือลั่วเฉิน ด้านขวาคือกงซวี่ที่กำลังเลื่อนดูเวยป๋อไม่หยุด

‘กงซวี่ นักแสดงน้ำดีคนสุดท้ายของกวงเย่ามีเดีย! กงซวี่ ผู้กล้าที่แท้จริง! อา กงซวี่ คนบริสุทธิ์ที่สุดคือคุณ คนที่เรียลที่สุดคือคุณ คนที่เปิดเผยที่สุดคือคุณ คนที่น่ารักที่สุดก็คือคุณ…’

กงซวี่อ่านคำชมที่หน้าไม่อายสุดขีดเหล่านั้นออกมา กลิ้งไปมาบนที่นั่งด้วยความตื่นเต้น “ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยโดนคนเยอะขนาดนี้ชมเลยนะเนี่ย โอ้โห ที่แท้มีคนรักฉันขนาดนี้เชียว? ทองแท้ย่อมต้องเปล่งแสงอยู่แล้ว ฮ่าๆๆๆ…”

เยี่ยหวันหวั่นไม่อยากจะยอมรับว่าคนประสาทที่อยู่ด้านข้างเป็นนักแสดงในสังกัดเธอ

รู้จักอายบ้างเถอะ

—————————————————–

บทที่ 694 ผมจะแต่งงานกับพี่แน่

หลังจากกลิ้งเสร็จ กงซวี่ลุกขึ้น มองเยี่ยหวันหวั่นด้วยดวงตาเป็นประกาย จ้องเธอตาไม่กะพริบ “พี่เยี่ย! พี่นี่หล่อจริงๆ! ถ้าผมเป็นผู้หญิงนะ ผมต้องแต่งงานกับพี่แน่! ไม่ๆๆ ต่อให้ผมเป็นผู้ชายผมก็อยากแต่งงานกับพี่อยู่ดี ฮี่ๆๆ…

เยี่ยหวันหวั่นมุมปากกระตุก

เจ้าหมอนี่ควบคุมตัวเองไม่เป็นเหรอไง สงวนท่าทีอย่างลั่วเฉินสักครั้งหนึ่งจะได้ไหม?

เยี่ยหวันหวั่นอ่านทิศทางลมบนโลกอินเทอร์เน็ตต่อ จากนั้นก็พลันพบสถานการณ์ที่อยู่นอกเหนือความคาดหมายของเธอ