บทที่ 859 รับตำแหน่งหน้าตา! / บทที่ 860 ก็ยังโชว์หวานอยู่ดี

บทที่ 859 รับตำแหน่งหน้าตา!

กงซวี่แอบมองหานเซี่ยนอวี่ผ่านร่องแยกระหว่างนิ้วมือ หัวเราะหึๆ พลางพึมพำ “อย่าคิดนะว่าพูดแบบนี้แล้วผมจะยอมให้คุณเข้าร่วม…”

ลั่วเฉินมาก่อนเขา อยู่กับพี่เยี่ยมาก่อน ต่อให้ได้รับความรักมากกว่าก็ไม่เป็นไร แต่หานเซี่ยนอวี่มาทีหลังสิทธิ์อะไร!

เส้นเลือดตรงขมับของเยี่ยหวันหวั่นเต้นปุดๆ เจ้าเด็กบ้าคนนี้ต้องโดนสักหมัดถึงจะเชื่อฟัง!

เยี่ยหวันหวั่นม้วนแขนเสื้อกำลังจะอัดคน หานเซี่ยนอวี่ก็ขวางเธอไว้ จากนั้นพูดกับกงซวี่อย่างไม่รีบไม่ร้อน “กงซวี่ ความจริงความกังวลของนายไม่มีอยู่จริงหรอก ในกลุ่มพวกเรา นิสัยนายโดดเด่นที่สุดแล้ว ไม่ว่าเป็นตอนไหน ทุกคนจะไม่ละเลยตัวตนของนาย ยิ่งไปกว่านั้น ในฐานะคนรับผิดชอบเรื่องหน้าตาของกลุ่ม ตำแหน่งในกลุ่มของนายไม่มีใครมาแทนที่ได้หรอก”

รับผิดชอบ…ตำแหน่งหน้าตา!

กงซวี่ตะเกียกตะกายขึ้นมา กุมมือของหานเซี่ยนอวี่ “พี่เซี่ยนอวี่ ยินดีต้อนรับครับ! ได้ร่วมงานกับรุ่นพี่ที่ตาดีแถมนิสัยดีอย่างพี่ เป็นเกียรติของผมจริงๆ!”

หานเซี่ยนอวี่ไอ “แค่กๆ…”

เยี่ยหวันหวั่น “…”

ลั่วเฉิน “…”

เยี่ยมู่ฝาน “…”

ไอ้ปัญญานิ่มนี่…

ในเมื่อทั้งสี่คนไม่มีใครไม่เห็นด้วย สุดท้ายเรื่องการเข้าร่วมของหานเซี่ยนอวี่กับเฟ่ยหยางจึงตกลงกันเช่นนี้ หานเซี่ยนอวี่ถือหุ้นด้วยวิธีการเป็นพาร์ทเนอร์

ตอนดึก เยี่ยหวันหวั่นจองห้องพิเศษในโรงแรมเพื่อเลี้ยงอาหาร เป็นการต้อนรับหานเซี่ยนอวี่กับเฟ่ยหยาง

“ยินดีต้อนรับ! ฉันขอคารวะพวกนายแก้วหนึ่ง!” เยี่ยหวันหวั่นลุกขึ้น ชูแก้วเหล้าขึ้นมา

หานเซี่ยนอวี่เห็นดังนั้นก็รีบห้ามปราม “นายดื่มไม่ได้ไม่ใช่เหรอ”

เยี่ยหวันหวั่นบอก “นิดหน่อยไม่เป็นไรหรอก”

หานเซี่ยนอวี่รู้ว่าอีกฝ่ายให้ความสำคัญกับตัวเอง ไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่ ถึงหลุดหัวเราะและกล่าวว่า “อย่าเลยดีกว่า นายดื่มน้ำผลไม้เถอะ ระหว่างพวกเราไม่ต้องทำแบบนี้ก็ได้…”

น้ำเสียงของหานเซี่ยนอวี่ ถ้าจะบอกว่าใส่ใจ สู้บอกว่ากลัวยังดีกว่า…

เยี่ยหวันหวั่นบ่นว่า “ตอนฉันเมาน่ากลัวขนาดนั้นเลยเหรอ”

หานเซี่ยนอวี่ลูบจมูก “ใช้ได้อยู่มั้ง…”

ขณะที่พูด ในห้วงความคิดพลันนึกถึงภาพเมื่อครั้งนั้น…

ชายหนุ่มนั่งบนที่นั่งข้างคนขับ จ้องเขาตาหยาดเยิ้มพลางแย้มยิ้มช้าๆ แววยิ้มระยิบระยับลามมาจากในดวงตา นัยน์ตาท่ามกลางราตรีมืดมิดราวกับมีดอกไม้สีขาวจากต้นไม้นับพันนับหมื่นต้นเบ่งบาน ‘เห ใบหน้าที่ดูดีขนาดนี้ ทำไมอยู่ๆ ถึงอยากอ้วกใส่?’…

เยี่ยมู่ฝานย่อมไม่อยากให้น้องสาวตัวเองดื่มเหล้า จึงรีบสนับสนุน “ดื่มเหล้าอะไรกัน นายดื่มน้ำผลไม้ก็พอแล้ว!”

หานเซี่ยนอวี่ได้สติกลับมา เปลี่ยนน้ำผลไม้ให้เยี่ยหวันหวั่น จากนั้นชูแก้วขึ้น “หมดแก้ว!”

“หมดแก้ว ยินดีต้อนรับรุ่นพี่เซี่ยนอวี่!”

“ยินดีต้อนรับครับพี่เซี่ยนอวี่!”

…

หานเซี่ยนอวี่มีมนุษย์สัมพันธ์ดีมาก ดูแลความรู้สึกของทุกคนได้ทั่วถึง ไม่ทันไรกงซวี่กับลั่วเฉินก็เริ่มสนิทกับเขา

หลังจากงานเลี้ยงจบลง ทุกคนแยกย้ายกันกลับบ้าน เยี่ยหวันหวั่นไปกับเยี่ยมู่ฝาน

บนรถ เยี่ยหวันหวั่นลองคำนวณดู ก่อนกล่าวว่า “เงินลงทุนของเซี่ยนอวี่ บวกกับค่าตัวแทนภาพลักษณ์แบรนด์ที่รับมาช่วงนี้ เงินทุนในการถ่ายหนังก็ได้พอประมาณแล้ว!”

เยี่ยมู่ฝานพยักหน้า “หวังว่าทุกอย่างจะเป็นไปด้วยดี…”

พูดจบก็มองเยี่ยหวันหวั่นอย่างลังเลเล็กน้อยและเอ่ยว่า “แกได้ยินเรื่องทางตระกูลเยี่ยมาไหม”

เยี่ยหวันหวั่นถาม “เรื่องอะไร?”