บทที่ 903 กุมอยู่หมัด / บทที่ 904 มากิน

บทที่ 903 กุมอยู่หมัด

บนโต๊ะอาหาร ถังหลงมองหน้าซือหมิงหลี่ จากนั้นก็หันไปมองหน้าซืออี้เชียน ก่อนจะพูดอย่างสุภาพว่า “ข้อมูลของเป้าหมายในครั้งนี้ พวกเราได้ตรวจสอบมาแล้ว”

“คุณถังหลงหมายถึงพวกทหารรับจ้างของผู้หญิงคนนั้นเหรอ?” ซืออี้เชียนถาม

“ใช่ครับ” ถังหลงพยักหน้า จากนั้นก็หยิบเอกสารขึ้นมา ใส่แว่นกรอบทอง แล้วเปิดเอกสาร “คืออย่างนี้ครับ เป้าหมายมีคนคุ้มกันอยู่ทั้งหมดห้าคน ทุกคนมีอาชีพเป็นทหารรับจ้างหมด หัวหน้าของคนกลุ่มนั้นก็คือเจียงเหลากุ่ย สมาชิกทีมหลักทั้งสี่ สามชายหนึ่งหญิง มีซ่งเฉียง ถังปิน ไฮดี้ เจียวเจียว ในจำนวนทั้งหมด เจียวเจียวฝีมือดีที่สุด เชี่ยวชาญเทคนิคการฆ่าหลายด้านมากที่สุด แล้วยังโหดเหี้ยมอำมหิต ศัตรูมากกว่าร้อยรายยอมรับชะตากรรมภายใต้น้ำมือเธอ โหดร้ายมากทีเดียว”

ได้ยินอย่างนั้น ซือหมิงหลี่กับซืออี้เชียนก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองหน้าถังหลง ที่ตอนนี้มีท่าทางดูสภาพเรียบร้อย

เจ้าหมอนี่ยังมีหน้าไปว่าคนอื่นโหดร้ายอีกเหรอ…

ตัวเองอายุแค่นี้กลับได้เป็นทหารรับจ้างเกรด A แล้ว แถมค่าตัวอาจจะสูงกว่าหัวหน้ากองกำลังมังกรคำรามด้วยซ้ำ ชื่อเสียงก็โด่งดังกว่า เรียกได้ว่าเป็นป้ายโฆษณาทองของกองกำลังมังกรคำรามเลยทีเดียว

เห็นถังหลงดูสุภาพอ่อนโยนถึงขนาดนี้ แต่ความจริงกลับเป็นคนที่โหดเหี้ยมมาก

แน่นอนว่าซือหมิงหลี่แค่เคยได้ยินชื่อของถังหลงเท่านั้น เรื่องบางอย่างก็เพียงแค่เคยได้ยินต่อๆ กันมา ส่วนจะจริงหรือเท็จนั้น ก็ยังไม่อาจรู้ได้

“คนพวกนี้เป็นคนของกองกำลังกิเลน ช่วงเวลาสูงสุดในกองกำลังกิเลน พวกเขาเคยรับภารกิจระดับ S เจ็ดครั้ง ทำสำเร็จสองครั้ง จึงจัดอยู่ในทีมทหารรับจ้างเกรด A เท่านั้น ครั้งที่แล้วตอนที่ขนส่งสินค้าชิ้นหนึ่งในต่างประเทศ พวกเขาหลอกนายจ้าง เห็นได้ว่าพวกเขาร้ายกาจแค่ไหน ภารกิจในครั้งนี้จึงไม่ใช่เรื่องง่าย”

“ถ้าอย่างนั้น…” ซือหมิงหลี่สับสนเล็กน้อย ไม่รู้ว่าถังหลงต้องการจะสื่ออะไร

“คุณซือครับ ผมต้องการเพิ่มค่าจ้างสามเท่า ถ้าหากคุณซือตกลง ผมก็จะดำเนินภารกิจในครั้งนี้ทันที แต่ถ้าหากคุณซือไม่ตกลง วันนี้ก็ถือว่าได้ทำความรู้จักกัน” ถังหลงปิดเอกสาร แล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม

ได้ยินถังหลงพูดอย่างนี้ ซือหมิงหลี่ขมวดคิ้วทันที เรื่องค่าจ้างตกลงกันแต่แรกแล้ว แต่ถังหลงคนนี้กลับไม่ทำตามกฎ คิดจะเรียกเงินเพิ่มงั้นเหรอ!

“หึๆ…ก็ได้ คุณถังหลงเป็นคนตรงไปตรงมาจริงๆ ได้ ขอเพียงภารกิจสำเร็จ ผมก็จะเพิ่มเงินให้คุณสามเท่า!” ถึงแม้ซือหมิงหลี่จะอัดอั้นตันใจ แต่เรื่องมาถึงขั้นนี้แล้ว เขากลับทำได้เพียงโอนอ่อนผ่อนตาม

“ในเมื่อคุณซือตกลงแล้ว ก็รบกวนเซ็นชื่อในสัญญาฉบับนี้ด้วยครับ” ถังหลงหยิบสัญญาว่าจ้างฉบับหนึ่งขึ้นมา

เมื่อเห็นสัญญาฉบับนั้น ปากของซือหมิงหลี่ก็กระตุก ดูท่าถังหลงคนนี้คงกุมเขาอยู่หมัดตั้งแต่แรกแล้ว แม้แต่สัญญาก็ถูกเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว…

ซือหมิงหลี่หน้าตึงเล็กน้อย แต่ไม่นานก็รีบลุกขึ้นเซ็นชื่อในสัญญาทันที

“คุณซือ ต้องขออภัยอย่างสูง ผมเป็นคนที่ให้ความสำคัญกับสัญญามาก เพราะถึงอย่างไรการร่วมมือกันปากเปล่า ก็ไม่น่าเชื่อถือเท่ามีเอกสารสัญญา” ถังหลงเก็บสัญญา แล้วพูดพร้อมรอยยิ้ม

สัญญาประเภทนี้ไม่มีผลทางกฎหมายอยู่แล้ว แต่กลับเป็นที่ยอมรับในสัมพันธมิตรทหารรับจ้าง หากฝ่ายใดเซ็นสัญญาของทหารรับจ้าง แล้วไม่ปฏิบัติตามสัญญาที่ระบุไว้ สัมพันธิมิตรทหารรับจ้างก็จะออกหน้าแก้ไขปัญหา

“ขอตัว”

ถังหลงลุกขึ้นแล้วจัดเสื้อผ้า จากนั้นก็พาเหล่าทหารรับจ้างเดินจากไป

“คุณถังหลง ผมต้องการจับเป็น!” ซือหมิงหลี่รีบร้องเตือน

“ครับ ผมเข้าใจแล้วครับ คุณซือ” ถังหลงพยักหน้า จากนั้นก็เดินออกจากห้องอาหารไปโดยไม่หันกลับมามองอีก

……

เรือนกุหลาบเล็ก

“นายหญิงๆ วันนี้ผมคิดค้นอาหารสูตรใหม่ ลองชิมดูสิครับ หางหงส์ผัดซอสแดง ไม่ได้โม้นะครับ แต่คนทั่วไปไม่มีทางได้กินแน่นอน!”

เจ้าอ้วนถือกุ้งสีแดงจานโตเดินมายืนข้างเยี่ยหวันหวั่น จากนั้นก็ถอดผ้ากันเปื้อนออก แล้วเสิร์ฟกุ้งตัวโตบนโต๊ะอาหาร

————————————————————-

บทที่ 904 มากิน

เยี่ยหวันหวั่นมองกุ้งตัวโตในซอสผัดสีแดงที่อยู่ใกล้แค่เอื้อม ลูบท้องที่กำลังร้องโครกคราก ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนา

เพียงแต่ว่า สติสัมปชัญญะบอกเธอว่า เธอจะกินอย่างนี้ต่อไปอีกไม่ได้แล้ว หลายวันมานี้…เธอกินเยอะเกินไปแล้ว

แต่ว่า…

เยี่ยหวันหวั่นโน้มตัวเข้าไปใกล้กุ้งตัวโตผัดซอสสีแดงที่มีครบทั้งรูปรสกลิ่นเสียง แล้วสูดดมเบาๆ หอมจัง…