บทที่ 909 ฉันแซ่เนี่ย / บทที่ 910 แซ่เนี่ยแล้วทำไม

บทที่ 909 ฉันแซ่เนี่ย

เห็นเยี่ยหวันหวั่นมีสีหน้าไม่สะทกสะท้าน ซือหมิงหลี่แค่นเสียงเย็น ตอนนี้มาถึงขั้นนี้แล้ว ผู้หญิงคนนี้ยังยิ้มออกมาได้อีก?

“คุณลุงสี่ยังคิดร้ายกับฉันอยู่จริงๆ คุณลุงส่งทหารรับจ้างมาหาฉันเป็นครั้งที่สามแล้วใช่ไหมคะ” เยี่ยหวันหวั่นเอ่ยถาม

ทหารรับจ้างระดับ C คราวก่อนไม่ต้องคิดมากก็รู้ว่าเป็นฝีมือซือหมิงหลี่แน่นอน ส่วนครั้งแรกเพราะได้ชายผมขาวยื่นมือช่วย เธอจึงหนีรอดมาได้

“ครั้งที่สาม?” ได้ยินเยี่ยหวันหวั่นพูดแบบนี้ ซือหมิงหลี่กลับชะงัก

บวกทหารรับจ้างพวกนั้นครั้งก่อนก็ยังเพิ่งแค่สองครั้งเท่านั้น ครั้งที่สามมาจากไหน

“ฉันจับเธอมาแค่สองครั้ง สงสัยเธอคงล่วงเกินคนอื่นเข้า เลยมีเพิ่มมาอีกหนึ่ง ฉันไม่ได้เป็นคนทำ” ซือหมิงหลี่ยิ้มเย็น

เยี่ยหวันหวั่นขมวดคิ้วทันที อย่างที่คิดเลย

คำพูดเมื่อครู่นี้เธอแค่หยั่งเชิงซือหมิงหลี่เท่านั้น ตอนนี้เธอตกอยู่ในกำมือซือหมิงหลี่แล้ว เขาไม่จำเป็นหลอกลวงเธอแม้แต่น้อย

ดูเหมือนว่าเธอจะเดาไม่ผิด ครั้งนั้นที่เธอได้ชายผมขาวช่วยไว้ ไม่ใช่ฝีมือของซือหมิงหลี่จริงๆ

ตอนนี้ก็ตัดผู้ต้องสงสัยได้หนึ่งคนแล้ว คนเมื่อครั้งนั้น เป็นใครกันแน่…

“จริงสิ เด็กที่โผล่ใกล้คฤหาสน์กุหลาบคนนี้ จะจัดการยังไงดีครับ” ทหารรับจ้างหนึ่งในนั้นเอ่ยปากถาม

“ฆ่าเด็กคนนั้นซะ” ซือหมิงหลี่เอ่ยทันทีอย่างไม่ลังเล

“ฆ่าเลยเหรอ”

ได้ยินแบบนั้น ทหารรับจ้างหลายคนนิ่งค้าง

พวกเขายังไม่เคยฆ่าเด็ก เด็กคนนั้นรูปร่างหน้าตาเพิ่งจะแค่สี่ห้าขวบ…

เวลานี้ ซืออี้เชียนเดินมาด้านหน้าสุดของวิดีโออย่างไม่รีบร้อน มองไปยังเด็กชายในกรงพร้อมเอ่ยด้วยรอยยิ้ม “ทุกท่านก็รู้ชัดเจนว่าเรื่องอย่างนี้จะปล่อยให้รั่วไหลออกไปไม่ได้ จัดการทิ้งโดยตรงย่อมดีกว่า ถ้าเกิดอุบัติเหตุอะไรขึ้น ภารกิจพวกคุณล้มเหลว เงินสักก้อนเดียวก็จะไม่ได้”

“ตกลง”

ฟังถึงตรงนี้ ทหารรับจ้างคนนั้นก็พยักหน้า มือถือกริชเปิดกรงทันที

“หยุดนะ! เป้าหมายของพวกนายคือฉัน ไม่เกี่ยวอะไรกับเด็กคนนี้ ฉันกับเขาก็ไม่รู้จักกันสักนิดเดียว จุดนี้พวกนายไปตรวจสอบดู!” เยี่ยหวันหวั่นเห็นดังนั้นก็ดวงตาก็วาบแววเย็นเยียบ ขณะเดียวกันเธอก็แอบออกแรงดิ้นข้อมือที่ถูกมัดอยู่ด้านหลัง

จากคำพูดที่คนพวกนี้พูดคุยเธอจึงรู้ว่าแท้จริงพวกเขาไม่ได้จงใจจับเด็กคนนี้มา แต่เพราะเขาปรากฏอยู่ในบริเวณใกล้ๆ จึงถูกพามาด้วย

อย่างไรก็ตาม อีกฝ่ายไม่ปล่อยให้อธิบาย ก็จับเด็กคนนี้ออกไปแล้ว

เห็นแค่ว่าใบหน้าของเด็กน้อยไม่มีอารมณ์ใด เขามองซืออี้เชียนในวิดีโออย่างเย็นชา “รนหาที่ตาย”

ซืออี้เชียนได้ยินคำสี่พยางค์นี้ก็พลันชะงัก “เจ้าหนู แกหมายความว่ายังไง”

“ฉันโตขนาดนี้ ยังเพิ่งเคยเจอคนใจกล้าบอกจะฆ่าคนของฉันเป็นครั้งแรก” เด็กน้อยพูดชัดถ้อยชัดคำ

ได้ยินแบบนี้ ถังปินกับซ่งเฉียงที่กำลังกังวลว่าผู้สนับสนุนของตัวเองจะพลาดท่าแล้วหรือเปล่าก็ต่างมีสีหน้าประหลาด เด็กน้อยนี่ดูหนังมากไปหรือเปล่า นึกว่านี่เป็นการละเล่นหรือไง

ซืออี้เชียนหัวเราะพลางส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว เขาเพิ่งเคยเห็นเด็กน่าสนใจขนาดนี้เป็นครั้งแรก

“ลงมือเถอะ” เสียงของซืออี้เชียนส่งมา ขี้เกียจจะเสวนามากความกับเด็กคนนี้

แต่ทว่าเวลานี้เอง เด็กน้อยกลับผุดรอยยิ้มเย็นหนึ่งบนใบหน้า “ก่อนที่พวกแกจะลงมือ…ฉันแซ่เนี่ย”

“แซ่เนี่ย?”

เมื่อได้ยินคำพูดของเด็กคนนี้ ทุกคนรู้สึกประหลาดซับซ้อน หมายความว่ายังไงกัน

มีเพียงเยี่ยหวันหวั่นที่กำลังแอบดิ้นรนกับเชือกที่หน้าเปลี่ยนสีไปเล็กน้อย แซ่เนี่ย…

……………………

บทที่ 910 แซ่เนี่ยแล้วทำไม