บทที่ 911 ความตายใกล้มาเยือน / บทที่ 912 ฉันรับภารกิจนี้

บทที่ 911 ความตายใกล้มาเยือน

ซือหมิงหลี่มองถังหลงที่อยู่ด้านข้างอย่างค่อนข้างไม่พอใจ “ถังหลง คุณมาพอดี แค่ลักพาตัวคนยังเกิดปัญหาให้เด็กมาบังเอิญเห็นซะได้ ตอนนี้ฉันให้พวกเขาฆ่าปิดปาก แต่กลับไม่มีใครฟังคำสั่ง ฉันเลยต้องลงมือเองแล้ว ฉันว่านะ ความเป็นมืออาชีพของกองทหารรับจ้างเสียงมังกรคุณก็แค่นี้เอง”

“เด็กคนนี้?”

ในวิดีโอคอล ถังหลงพลันเปิดปากและเดินจากที่ไกลมาถึงหน้าเลนส์กล้อง

หลังจากที่เห็นหน้าตาของเด็กชายคนนั้น ม่านตาของถังหลงก็หดลีบลงทันที “เดี๋ยวก่อน…”

เด็กคนนี้…เขาเคยเห็นที่ยุโรป…

นายน้อยใหญ่…ตระกูลเนี่ย!

เป็นไปไม่ได้!

นายน้อยใหญ่ตระกูลเนี่ยทำไมมาปรากฏตัวในบ้านของผู้หญิงคนนี้ได้?

แต่เรื่องนี้ไม่สำคัญแล้ว

“ปล่อย!” ถังหลงเอ่ยอย่างไม่ลังเล

ซือหมิงหลี่ที่อยู่ด้านข้างขมวดคิ้วแน่น “คุณว่าไงนะ”

ถังหลงเอ่ย “ผมบอกว่าให้ปล่อยเด็กคนนี้”

ซือหมิงหลี่พลันมีสีหน้าโมโห “ถังหลง! คุณบ้าไปแล้วเหรอ”

ซืออี้เชียนก็ไม่พอใจน้ำเสียงออกคำสั่งของถังหลง

“ผมว่า คนที่บ้าก็คือพวกคุณ พวกคุณไม่รู้ว่าเด็กคนนี้คือใครเหรอ” สีหน้าสง่าใจเย็นเสมอมาของถังหลงผุดแววหดหู่อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เขายื่นนิ้วไปดันแว่นตา นวดหว่างคิ้วแรงๆ อย่างว้าวุ่นใจ

“ไม่ใช่เด็กบ้า แต่งตัวไม่เลว ที่บ้านน่าจะมีเงินมีอำนาจนิดหน่อยรึไง!”

ดวงตาถังหลงผุดแววเหยียดหยาม เขาพูดชัดถ้อยชัดคำ ”เด็กคนนี้แซ่เนี่ย!”

“แซ่เนี่ยแล้วมันทำไม เมื่อกี้เด็กคนนี้ก็บอกแล้วว่าตัวเองแซ่เนี่ย ในเมืองหลวงมีคนแซ่เนี่ยตั้งมากมาย ต่อให้รู้ว่าฉันเป็นคนฆ่า ใครจะกล้าปริปากกัน” ซือหมิงหลี่มีสีหน้าหยิ่งผยอง

เด็กคนนี้บอกแล้วว่าตัวเองแซ่เนี่ย…

ใช่อย่างที่คิดจริงๆ เขาเดาถูกเผง

ถังหลงยิ่งมั่นใจว่าตัวเองคิดถูก เขาหัวเราะเยาะติดต่อกัน มองซือหมิงหลี่กับซืออี้เชียนราวกับมองคนตาย “อา ตระกูลเนี่ยในเมืองหลวง? ใครบอกพวกคุณ…ว่าเขาเป็นตระกูลเนี่ยของเมืองหลวง”

ขณะเดียวกัน ลูกสมุนหน้าเห*้ยมโหดก็กำลังเดินเข้าใกล้เด็กน้อยทีละก้าว…

สายตาของเยี่ยหวันหวั่นเย็นเยียบลงทุกที เธอมองเด็กน้อยที่กำลังจะถูกฆ่า ฉับพลันนั้นก็พลันปวดหัวแปลบ

เด็กน้อยยังคงยืนใจเย็นอยู่กับที่ สีหน้าเรียบนิ่ง ในน้ำเสียงแฝงความเวทนาสูงส่ง “ดูท่าว่า พวกคุณยังไม่เข้าใจความหมายแฝงของนามสกุลเนี่ย”

“สกุลเนี่ยบ้าบออะไร ไอ้เด็กบ้า! ต่อให้บ้านแกมีอำนาจล้นฟ้า วันนี้แกก็ต้องตายอยู่ที่นี่—”

ลูกสมุนพูดพลาง มือที่ใหญ่เรากับพัดก็แผ่กลิ่นอายน่ากลัว พุ่งเข้าไปคว้าจับเด็กชาย

วินาทีถัดมา…

‘ตูม—’

ภาพในวีดีโอปลายสายพลันสั่นไหวอย่างรุนแรง ลูกสมุนที่กำลังจะฆ่าเด็กน้อยซึ่งมีร่างกายใหญ่โตถึงหนึ่งร้อยเก้าสิบเซนติเมตรคนนั้น ก็พลันปลิวออกไปชั่วพริบตาดุจว่าวที่สายขาด

“เกิดอะไรขึ้น” ซือหมิงหลี่กับซืออี้เชียนนิ่งอึ้ง ใบหน้าแทบจะเกาะอยู่บนเลนส์กล้อง

พวกเขาเห็นแค่ว่าประตูบานใหญ่ทั้งบานที่ด้านหลังกรงขังกลับถูกคนกระแทกเปิดออกจากข้างนอก ชายชุดดำร่างเพรียวสองคนปรากฏตัวต่อหน้าทุกคน

ทั้งสองคนตรงเข้าไปยังทิศทางของเด็กน้อย จากนั้นจึงก้มหน้าอย่างเคารพนอบน้อม “นายน้อย!”

นะ…นายน้อย?