บทที่ 957 นายใจเย็นหน่อย / บทที่ 958 จะต้องเป็นคนสวยมากแน่

บทที่ 957 นายใจเย็นหน่อย

หานเซี่ยนอวี่ย่อกายทักทายกับเด็กน้อยอย่างอบอุ่น “ถังถังใช่ไหม? สวัสดีนะ!”

“สวัสดีครับพี่ชาย!” เด็กน้อยเองก็ตอบกลับอย่างมีมารยาท

หานเซี่ยนอวี่หันไปมองเฟยหยาง ผู้จัดการส่วนตัวของเขา “พี่หยาง ให้ทางโรงแรมเตรียมเซ็ตอาหารสำหรับเด็กหนึ่งเซ็ต”

“โอเค!” เฟยหยางพยักหน้า จากนั้นก็รีบไปจัดการ

เยี่ยหวันหวั่นเอ่ย “ขอบใจมากนะ!”

ขนาดเธอยังลืมนึกถึงเรื่องนี้ไปเลย

หลังจากจบพิธี ทางกองถ่ายก็มีกินเลี้ยงต่อ

การสัมภาษณ์ของคนอื่นๆ ก็จบลงแล้วเช่นกัน เยี่ยมู่ฝานคุยกับกลุ่มพนักงานข้างกายขณะเดินเข้ามา

พอเข้ามา เยี่ยมู่ฝานก็เห็นเด็กผู้ชายที่สะดุดตายืนอยู่ข้างเยี่ยหวันหวั่นทันที

ชิบหาย…

เยี่ยมู่ฝานดึงเยี่ยหวันหวั่นไปด้านหนึ่ง “นี่คือ…เด็กที่แกพูดถึงก่อนหน้านี้เหรอ?”

“ใช่น่ะสิ!”

“ให้ตายเถอะ! แกพามาที่กองถ่ายได้ยังไง” เยี่ยมู่ฝานพูดไม่ออก

เยี่ยหวันหวั่นบอกว่า “เขาเพิ่งมาเมืองจีน ยังไม่คุ้นเคยกับอะไรสักอย่าง ให้อยู่บ้านคนเดียวฉันไม่วางใจ ฉันเลยพาเขาไปไหนมาไหนด้วยก่อน เขาว่าง่ายมาก ไม่กระทบงานฉันหรอกน่า!”

เยี่ยมู่ฝานปวดหัว “ประเด็นไม่ได้อยู่ตรงนี้เถอะ นี่แกคิดว่าตัวเองเป็นแม่เขาจริงๆ หรือไง? จะอุทิศตัวเกินไปหรือเปล่า!”

เยี่ยหวันหวั่นบอกว่า “ไหนๆ ก็รับปากคนอื่นเขาแล้วนี่นา!”

เยี่ยมู่ฝานพูดไปพูดมาก็ทำหน้าประหลาดใจ “เด็กคนนี้…”

เยี่ยหวันหวั่นถาม “ทำไมเหรอ?”

เยี่ยมู่ฝานคิดในใจ เด็กคนนี้ดูบุคลิกไม่เหมือนเด็กทั่วไป แถมเขายังรู้สึกว่าหน้าตางดงามนั่น ทำไมถึงได้ดูเหมือนน้องสาวเขานัก?

เยี่ยมู่ฝานอดพูดขึ้นไม่ได้ “ทำไมฉันถึงได้รู้สึกว่าเด็กคนนี้หน้าตาเหมือนแกอยู่หน่อยจริงล่ะ?”

เยี่ยหวันหวั่นพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ “เหลวไหล ก็เพราะฉันหน้าเหมือนแม่แท้ๆ ของเขาอยู่แล้วไงล่ะ ไม่อย่างนั้นคนอื่นเขาจะขอให้ฉันสวมบทแทนทำไม”

ห่างออกไปไม่ไกล เนี่ยถังเซียวที่ถูกพนักงานรายล้อมพร้อมกับยัดลูกอมใส่มือหันมามองทางเยี่ยมู่ฝานแวบหนึ่ง สีหน้าดูอ่อนลงหลายส่วน

แต่ตอนนั้นเอง มีเสียงตะโกนด้วยความตื่นเต้นดังมาจากหน้าประตู “มินนะซัง! ฉันกลับมาแล้ว!”

เมื่อเสียงตะโกนที่เต็มไปด้วยความกระตือรือร้นดังขึ้น เห็นเพียงเงาร่างสีเหลืองอร่ามวิ่งเข้ามาอย่างลิงโลด

รูปร่างหน้าตาของกงซวี่วันนี้ ยากที่จะอธิบายเป็นคำพูดสั้นๆ ได้…

ท่อนล่างของเขาสวมกางเกงยีนส์ที่มีรูขนาดใหญ่ตรงต้นขา ท่อนบนสวมเสื้อโค้ทกำมะหยี่สีเหลืองสดใส เสื้อโค้ทตัวนั้นเป็นตัวโมเดลที่ใส่เดินแบบของแบรนด์หรูชั้นนำแบรนด์หนึ่ง ถึงแม้จะดูมีคลาสมาก แต่ไม่มีดาราคนไหนกล้าใส่เลย

เพราะพอใส่แล้วก็ไม่ต่างอะไรกับไก่เหลืองตัวน้อยเลยสักนิด ทั้งดูสะดุดตาแล้วยังดูตัวพองอีก เป็นการทำลายตัวเองชัดๆ

เคยมีนักร้องเพลงร็อกคนหนึ่งที่มีความเป็นตัวเองสูงใส่ ปรากฏว่าถูกชาวเน็ตล้อเลียนกันไปทั่ว

กงซวี่ยังใส่เสื้อลายตาข่ายสีดำชวนตกใจไว้ข้างในอีกหนึ่งตัว โดยข้างนอกสวมเสื้อโค้ทสีเหลืองเหมือนลูกไก่ แต่นึกไม่ถึงว่าการผสมผสานอย่างนั้นกลับทำให้เขาดูเซ็กซี่และน่าดึงดูดอย่างเหลือเชื่อ เรียกได้ว่าสามารถเปลี่ยนร้ายให้กลายเป็นดีอย่างน่าอัศจรรย์ใจเลยทีเดียว

“ฮ่าๆๆๆ พี่เยี่ย วันนี้ผมหล่อโคตรเลยใช่ไหมล่ะ!!!” กงซวี่ปาดผมหน้าม้าอย่างย่ามใจ จากนั้นก็รีบพุ่งตัวไปหาเยี่ยหวันหวั่นอย่างเริงร่าประหนึ่งนกขมิ้นทองตัวน้อย

ก่อนที่หมอนั่นจะพุ่งเข้ามา เยี่ยหวันหวั่นรีบยกมือห้ามเขาไว้ได้ทันเวลา “นายใจเย็นก่อน…”

เจ้าหมอนี่ วันๆ อย่างกับกินยาโดฟเข้าไป ลั่วเฉินก็นิ่งขรึมเกินไป สองคนนี้ช่างไม่มีความพอดีเอาเสียเลย

“โอ๊ย! พี่เยี่ย พี่ไม่รักผมแล้วใช่ไหม? นี่ผมยังเป็นเบบี๋ที่พี่รักที่สุดอยู่ไหมเนี่ย!” ใครบางคนเริ่มทำตัวออดอ้อนเหมือนทุกครั้งอีกแล้ว

————————————————————————

บทที่ 958 จะต้องเป็นคนสวยมากแน่

เยี่ยหวันหวั่นเคยชินกับกงซวี่ที่มักแสดงละคร และโปรยเสน่ห์อยู่เสมออย่างนี้แล้ว

เธอเชื่อว่าถ้าเธอกล้าพูดว่า ‘ไม่ใช่’ คนบางคนจะต้องกล้าโวยวายใหญ่โตไม่ยอมหยุดแน่นอน