บทที่ 979 ฉันสบายดี / บทที่ 980 จะอวดเก่งไปได้อีกแค่ไหน

บทที่ 979 ฉันสบายดี

ซือเยี่ยหานได้ยินก็ไม่พูดอะไร แต่กลับพลิกตัวจุมพิตเบาๆ บนหน้าผากหญิงสาว

เยี่ยหวันหวั่นลูบหน้าผาก แล้วพึมพำอย่างไม่ค่อยพอใจ “จะมักง่ายเกินไปแล้ว…”

แววเอือมระอาพาดผ่านดวงตาซือเยี่ยหานแวบหนึ่ง เขาโน้มหน้าเข้าไปจูบมุมปากของหญิงสาวใหม่อีกครั้ง

โอบกอดร่างอันอบอุ่นของหญิงสาว เสียงทอดถอนใจของซือเยี่ยหานดังอยู่ข้างใบหูของหญิงสาว “ฉันสบายดี”

……

กลางดึก ณ บ้านพักตากอากาศแห่งหนึ่งในเมืองหลวง

ฉินเฟิงมองลูกสาวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “วันมะรืนคุณมู่ก็จะมาแล้ว รั่วซี ลูกเตรียมตัวไปถึงไหนแล้ว?”

ฉินรั่วซีพูดอย่างมั่นใจ “คุณพ่อวางใจเถอะค่ะ หนูเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมหมดแล้ว”

ฉินเฟิงมองลูกสาวที่สวมชุดฝึกสีดำทั้งตัว แล้วพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “อืม คุณมู่หลงใหลในศิลปะการต่อสู้ของจีน ลูกฝีมือดีขนาดนี้ คุณมู่จะต้องประทับใจในตัวลูกแน่นอน”

ฉินเฟิงกล่าว “ครั้งนี้การประชุมแลกเปลี่ยนศิลปะการต่อสู้ระดับโลกจัดที่จีนพอดี คุณมู่จะต้องมาชมการแข่งขันแน่นอน พอถึงตอนนั้นลูกก็พายอดฝีมือไปด้วยหลายๆ คนแล้วกัน”

ฉินรั่วซีตอบรับ “ค่ะ คุณพ่อ”

“พักนี้ผู้หญิงคนนั้นมีความเคลื่อนไหวอะไรไหม?” ฉินเฟิงถาม

“ได้ยินมาว่ากำลังถ่ายทำภาพยนตร์ค่ะ” ฉินรั่วซีตอบ

“เหอะ…” ฉินเฟิงแค่นเสียงอย่างดูถูก “ผู้หญิงประเภทนั้น ไม่มีทางเข้าตาคุณมู่แน่นอน คุณผู้หญิงก็อายุมากแล้ว ยิ่งอยู่ก็ยิ่งเลอะเลือน นึกไม่ถึงว่าจะปล่อยให้ผู้นำตระกูลทำตามอำเภอใจ!”

……

เช้าวันต่อมา กวงเย่ามีเดีย

เหล่าพนักงานกำลังล้อมวงกันซุบซิบพูดคุยกัน

“รองประธานเก่งจัง เพิ่งเปิดบริษัทได้ไม่นาน ก็เริ่มมีชื่อเสียงในวงการแล้ว…”

“ขนาดหวงเทียนยังทำอะไรเขาไม่ได้เลย ก่อนหน้านี้ยังบอกว่าจะฟ้องเขาอยู่เลย ผลปรากฏว่าเป็นไงล่ะ พอถึงเวลากลับกลายเป็นโจรร้องจับขโมยซะอย่างงั้น!”

“ที่สุดยอดที่สุดก็คือ หวงเทียนทำเรื่องราวใหญ่โตเอิกเกริก แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าตัดชุดแต่งงาน[1]ให้คนอื่นซะงั้น พวกนั้นต้องโปรโมทภาพยนตร์ของบริษัทรองประธานเยี่ยให้แบบฟรีๆ!”

“ถ้ารองประธานเยี่ยยังรุ่งก็ดี แต่น่าเสียดาย…”

ตอนนั้นเอง ไช่หย่งเซิ่งกับผู้ช่วยก็สาวเท้าเดินเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ทั้งสองย่อมได้ยินเรื่องที่คนพวกนั้นกำลังคุยกันอยู่

ผู้ช่วยรีบตวาดตำหนิเสียงดังทันที “พวกคุณทำไมไม่ไปทำงาน มัวสุมหัวคุยอะไรกันอยู่? อยากโดนหักเงินเดือนใช่ไหม?”

ไช่หย่งเซิ่งกวาดสายตาเย็นชามองคนพวกนั้นแวบหนึ่ง

พนักงานที่จับกลุ่มซุบซิบกันเมื่อกี้รีบก้มหน้างุด ไม่กล้าพูดอะไรอีก บรรยากาศในออฟฟิศเงียบกริบทันที

ไช่หย่งเซิ่งเดินเข้าห้องทำงานไปด้วยสีหน้าบึ้งตึง

“คนพวกนั้นที่คุยเรื่องเยี่ยไป๋ ไล่ออกให้หมด!” ไช่หย่งเซิ่งพูดอย่างโมโห

ผู้ช่วยได้ยินก็ทำหน้าลำบากใจ “นั่นมัน…ประธานไช่ครับ ช่วงก่อนมีพนักงานลาออกไปเยอะมาก บริษัทเราคนไม่พออยู่แล้ว ถ้ายังมาไล่พวกเขาออกตอนนี้อีก เกรงว่า…”

ก่อนหน้านี้ไช่หยิ่งเซิ่งบีบให้เยี่ยไป๋ลาออก ทำให้ลั่วเฉินกับกงซวี่ แล้วยังมีเฟลิกซ์ของกวงเย่ามีเดียลาออกตามไปด้วย สุดท้ายแม้แต่หานเซี่ยนอวี่ของโกลบอลก็ตามไปด้วย

เพราะเรื่องราวบานปลายใหญ่โตเกินไป ประธานฉู่จึงปลดไช่หย่งเซิ่งออกจากตำแหน่งเพราะทำงานได้ไม่ดี

แต่ว่า ผ่านไปเพียงหนึ่งเดือน ไช่หย่งเซิ่งก็กลับมาที่กวงเย่ามีเดียอีกครั้ง แล้วยังเข้ามารับตำแหน่งประธานโดยตรงอีก เขาสร้างผลงานชดเชยความผิดในอดีต ทำให้กวงเย่ามีเดียกลับมามั่นคงอีกครั้ง

ไช่หย่งเซิ่งตบโต๊ะเสียงดัง “ให้ตายเถอะ ถ้าไม่ใช่เพราะเยี่ยไป๋ กวงเย่าจะตกอยู่ในสภาพนี้เหรอ!”