บทที่ 1122 ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกได้ว่ำคุณนำยหลี่ไม่ได้เป็นอย่ำงที่ตัวเองพูด ที่ว่ำรีบร้อนอยำกรักษำพ่อสำมีให้หำยเพรำะจะอยู่ในเมืองนี้ไม่ นำน และเธอเชื่อยิ่งกว่ำก็คือคุณนำยหลี่ไม่ได้มำที่นี่เพื่อมำเที่ยว

มีใครมำเที่ยวแล้วใส่ชุดกำวน์อยู่ในห้องทดลองบ้ำง? ดูก็รู้ ว่ำรีบทำโปรเจกต์บำงอย่ำงอยู่ ไม่อย่ำงนั้นทำไมคุณนำยหลี่ถึง ได้เลือกจะเจอเธอในที่ทำงำน ไม่ใช่สถำนที่อื่นที่แต่งตัวเป็น ทำงกำรกว่ำนี้? บวกกับเมื่อวำนที่ให้เธอไปหำตอนมืดค่ำ ดูก็รู้ว่ำ เพรำะตอนกลำงวันงำนยุ่งมำก

น้อยครั้งที่เสี่ยวเชี่ยนจะยุ่งเรื่องในครอบครัวของคนไข้ แต่ ท่ำทำงของคุณนำยหลี่ทำให้เธอรู้สึกได้ว่ำเรื่องนี้มีเบื้องหลังที่น่ำ สงสัย ประธำนเชี่ยนไม่ชอบให้ใครมีเรื่องปิดบังเธอ ไม่ชอบยิ่ง กว่ำคือกำรถูกใช้เป็นเครื่องมือ ดังนั้นถึงจะเห็นเธอรับปำก คุณนำยหลี่ไป แต่ลับหลังเธอก็แอบสืบ

เรื่องเบื้องหลังในวงกำรธุรกิจให้เจิ้งซวี่หรือพี่ใหญ่สืบให้ สะดวกที่สุด

“ให้เวลำหนึ่งวันพอสืบได้ไหม?” เสี่ยวเชี่ยนถำม

9 4 8 3

เจิ้งซวี่ฟั งจบก็ทำหน้ำประหลำด

“คุณต้องบอกผมก่อนว่ำทำไมต้องสืบเรื่องพวกนี้?”

“เกี่ยวกับเรื่องงำนน่ะ ท ำไม มันยำกมำกเหรอ?” เสี่ยวเชี่ยน ไม่เคยเห็นเจิ้งซวี่ทำหน้ำประหลำดแบบนี้มำก่อน

“ก็ไม่ได้ยำกหรอก ไม่ต้องไปสืบอะไร ผมบอกคุณได้เดี๋ยวนี้ เลยแหละ สองสำมีภรรยำครอบครัวหลี่กตัญญูต่อผู้เฒ่ำหลี่มำก ใครๆ ก็รู้ ส่วนสองสำมีภรรยำก็รักกันดี คุณนำยเป็นผู้เชี่ยวชำญ ด้ำนกำรผลิตยำชีวภำพที่เก่งมำกในประเทศ ส่วนสำมีก็ทำงำน เป็ นผู้บริหำร ถือเป็ นครอบครัวที่ช่ วยกันทำธุรกิจได้ดี ครอบครัวหลี่มีลูกชำยสองคน แต่ไม่ได้แย่งกันเรื่องทรัพย์สิน ตอนนี้ลูกชำยทั้งสองคนเรียนอยู่เมืองนอก ส่วนเรื่องสืบทอด กิจกำรก็มีกำรตั้งไว้แล้วให้พี่คนโตสืบทอด คนน้องก็รับหุ้นไป ซึ่ง ก็ไม่ได้มีกำรขัดแย้งอะไรกัน”

เอ๋… ?

ทำไมเจิ้งซวี่ถึงพูดออกมำอย่ำงมั่นใจขนำดนี้?

“นำยคงไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับครอบครัวหลี่หรอกนะ?”

9 4 8 4

เจิ้งซวี่ยักไหล่ “ชื่อเดิมของคุณนำยหลี่คือหวำงจื่อจิน แม่ผม ชื่อหวำงจื่อเพ่ย คุณว่ำพวกเรำเป็นอะไรกันล่ะ?”

คุณนำยหลี่เป็นป้ำของเจิ้งซวี่?!

เสี่ยวเชี่ยนตำโต บังเอิญไปไหมเนี่ย!

งั้นก็หมำยควำมว่ำเธอมำใช้ให้หลำนชำยตำมสืบป้ ำ ตัวเอง?!

“มิน่ำล่ะ… ถึงว่ำเมื่อวำนตอนเสี่ยวเฉียงเห็นคุณนำยหลี่ถึงได้ ทำหน้ำแปลกๆ ที่แท้…”

ป้ำของเจิ้งซวี่คือคุณนำยหลี่ ถ้ำอย่ำงนั้นอวี๋หมิงหลำงก็ต้อง เคยเจอมำก่อนแล้วหลำยปี อีกทั้งเสี่ยวเฉียงก็เป็นคนที่ถ้ำสิ่งไหน ผ่ำนตำแล้วก็จะไม่ลืม แสดงว่ำเขำก็ต้องจำได้

ถ้ำเมื่อวำนไม่เจอปำหลำงเสียก่อน อวี๋หมิงหลำงก็คงพูด เรื่องนี้กับเสี่ยวเชี่ยน เพียงแต่พอได้เจอเพื่อนเก่ำก็อยู่ในช่วง กำลังดีใจเลยไม่ได้บอกรำยละเอียดกับเสี่ยวเชี่ยน

“เฉินเสี่ยวเชี่ยน ทำไมอยู่ๆ คุณถึงได้ถำมเรื่องครอบครัวป้ำ ผมล่ะ?”

9 4 8 5

ในเมื่อเป็นญำติของเจิ้งซวี่ เสี่ยวเชี่ยนก็คงไม่ต้องปิดบังแล้ว เธอเอำข้อสงสัยถำมเจิ้งซวี่

“… เรื่องมันก็เป็นแบบนี้นี่แหละ ฉันแค่รู้สึกว่ำมันแปลกๆ ทำไมป้ำนำยไม่พูดควำมจริงกับฉัน แต่เลือกที่จะพูดโกหกอ้อมๆ ฉันกลัวว่ำครอบครัวเขำจะมีปั ญหำเรื่องผู้สืบทอดกิจกำรแล้ว ลำกฉันเข้ำไปเกี่ยวข้องก็เลยอยำกให้นำยช่วยสืบ”

เสี่ยวเชี่ยนไม่ปิดบังเจิ้งซวี่ เล่ำเรื่องทั้งหมดให้เขำฟั ง

เจิ้งซวี่ฟั งแล้วก็ทำหน้ำเครียด แต่ด้วยสภำพที่ตำเป็นหมี แพนด้ำแบบนั้นเห็นแล้วก็อยำกขำ

“ผมจะพูดกับคุณตำมตรงนะ อันที่จริงเรื่องนี้มันก็ซับซ้อน มันเกี่ยวพันถึงเรื่องควำมปลอดภัย จำกมุมมองของผม ผมอยำก ให้คุณรักษำคนแก่ให้หำย วันนี้ที่ผมอยำกให้คุณมำหำก็เพรำะ อยำกคุยเรื่องนี้นี่แหละ”