บทที่ 1123 ดูออกแต่ไม่พูด

“ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง…” เสี่ยวเชี่ยนนวดขมับ

เมื่อวำนเธอยังคิดว่ำเป็นเคสผู้ป่ วยธรรมดำๆ แถมยังคิดว่ำ เธอเพิ่งซื้อรถไปถ้ำมีเคสง่ำยๆ แบบนี้ที่จ่ำยหนักๆ มำเยอะๆ ก็ คงดี ใครจะไปรู้ว่ำเบื้องหลังจะมีเรื่องใหญ่ขนำดนี้ซ่อนอยู่

“ฉันคืนเงินตอนนี้ยังทันไหม?” เสี่ยวเชี่ยนไม่ค่อยอยำกยุ่ง เรื่องแบบนี้ ถึงอำกำรป่ วยจะไม่ได้รุนแรง แต่มีเรื่องอื่นเข้ำมำ เกี่ยวข้องด้วยแบบนี้ก็จัดกำรยำก

“ไม่มีใครทำได้อีกแล้วนอกจำกคุณ เฉินเสี่ยวเชี่ยนคุณเป็น ตัวแทนของครอบครัวอวี๋ ใครเอำของที่เหมือนมันเผำร้อนๆ นี่ ไปก็ลวกมือมีอันตรำยทั้งนั้น มีแค่คุณที่ไม่มีทำง เรื่องนี้คุณต้อง เหนื่อยหน่อยเอำใจคนแก่ให้ยอมส่งของออกมำ ป้ ำผมเงินเยอะ คุณอยำกได้เท่ำไรก็เรียกได้”

เสี่ยวเชี่ยนถลึงตำใส่เขำ “เรื่องนี้ปั ญหำมันอยู่ที่เงินหรือไง? คนอย่ำงฉันกลัวควำมยุ่งยำกมำกที่สุด จริงสิ ฉันกลัวควำม ยุ่งยำก นำยก็ต้องด้วยเหมือนกัน ทำไมนำยถึงเข้ำมำเอี่ยวด้วย ล่ะ?”

9 4 9 1

เธอกับเจิ้งซวี่เป็นคู่แฝดทำงจิตวิญญำณ เรื่องที่เธอเกลียด เจิ้งซวี่ก็ย่อมไม่ชอบเหมือนกัน

“ผมเห็นแก่ส่วนรวมไง”

“หยั่มมำ! นำยเป็นคนยังไงคิดว่ำฉันไม่รู้? พูดมำ พ่อนำยยื่น ข้อเสนออะไร ฉันไม่เชื่อหรอกว่ำนำยจะเข้ำมำยุ่งเรื่องนี้โดยไม่ได้ ประโยชน์อะไร”

เสี่ยวเชี่ยนแฉซึ่งๆ หน้ำ เจิ้งซวี่เห็นปิดบังเธอต่อไปไม่ได้ แล้วจึงพูดอย่ำงอำยๆ

“อันที่จริงก็ไม่มีอะไรหรอก พ่อผมบอกว่ำ ขอแค่ผมทำ ประโยชน์แก่ส่วนรวมนี่ได้ เขำก็จะไม่ยุ่งเรื่องแต่งงำนของผมอีก คุณก็รู้ ครำวก่อนที่ครอบครัวผมจัดกำรหำยัยเฟิงหลำนมหำภัย มำให้น่ำขยะแขยงแค่ไหน ถ้ำมีมำอีกผมคงรับไม่ได้”

มิน่ำล่ะ! เสี่ยวเชี่ยนมองบน เธอกะแล้วว่ำหมอนี่ไม่มำเปล่ำ หรอก

“นำยก็คือคนประเภทที่สำมีฉันบอก เป็นคนแบบที่ว่ำรถขน ขยะตำมบ้ำนนอกผ่ำนมำก็อยำกจะเอำนิ้วเข้ำไปจิ้มๆ ชิมรสชำติ เป็นตำยก็ไม่ยอมเสียเปรียบ”

9 4 9 2

เจิ้งซวี่กำลังดื่มกำแฟ พอได้ยินแบบนั้นก็สำลักพ่นออกมำ เขำรู้สึกสะอิดสะเอียน

“คุณนี่นับวันจะทำตัวบ้ำนนอก เป็นผู้หญิงดีๆ ไม่ชอบไป เลียนแบบทหำรป่ ำเถื่อน พูดจำไร้สำระ!”

เสี่ยวเชี่ยนขยิบตำให้ อันที่จริงคำพูดพวกนี้อวี๋หมิงหลำงใช้ บรรยำยถึงควำมเป็นเธอ เอำมำใช้กับเจิ้งซวี่ฝำแฝดทำงจิต วิญญำณของเธอบ้ำงก็ไม่พลำดอย่ำงที่คิดไว้

“ในเมื่อเป็นเรื่องของครอบครัวนำย ฉันจะไม่ยุ่งก็ไม่ได้ ยังไง ไม่ว่ำนำยจะแต่งกับผู้หญิงคนไหนก็ล้วนเป็นหำยนะของบ้ำนนั้น ดังนั้นฉันจะช่วยนำยก็ได้”

เจิ้งซวี่เป็นใคร เขำเข้ำใจควำมหมำยของเสี่ยวเชี่ยนทันที

“เดี๋ยวนะเฉินเสี่ยวเชี่ยน! คุณทำงำนรับเงินจำกป้ำผมทำไม ยังมำพูดว่ำช่วยผม?”

ปี ศำจเสี่ยวเชี่ยนถ้ำพูดว่ำ ‘ช่ วย’ ก็เท่ำกับว่ำต้องมี ค่ำตอบแทน

“มันก็เท่ำกับช่วยนำยอยู่แล้วสิ! ถ้ำฉันจัดกำรเรื่องนี้ได้ นำย

9 4 9 3

ก็มีสิทธิ์ตัดสินใจเรื่องแต่งงำนเองแล้วไม่ใช่เหรอไง? ดังนั้น เท่ำกับฉันช่วยนำย เจิ้งซวี่เรำสนิทกันขนำดนี้ ถ้ำฉันยังจะเอำเงิน จำกนำยมันก็เชยเกินไปแล้ว”

เจิ้งซวี่มุมปำกกระตุก แย่แล้วๆ เขำกำลังจะโดนขูดรีด

“ฉันก็ไม่เอำอะไรมำกหรอก ได้ยินว่ำช่วงนี้นำยประมูลได้ กล่องเครื่องประดับหยกเหอเถียนลงยำของเก่ำแก่ในวังมำ กล่อง ที่ฉันมีอยู่มันใส่ไม่พอแล้ว นำยเป็นผู้ชำยเอำไปก็ไม่เหมำะ ฉัน ยินดีที่จะช่วยเอำใช้แทนนะ”

เจิ้งซวี่แทบกระอักเลือด

“คุณเป็นนำงโจรเหรอ? กล่องนั่นผมต้องเหนื่อยแทบตำย กว่ำจะประมูลมำได้ ชื่นชมยังไม่ถึงหนึ่งสัปดำห์คุณจะปล้นผมไป แล้ว?”

“ยังไงเอำไว้ที่นำย พอนำยชื่นชมจนเบื่อเดี๋ยวก็ยกให้สำวๆ พวกนั้น ไม่สู้เอำมำไว้ที่ฉันยังจะมีคุณค่ำเสียกว่ำ กล่อง เครื่องประดับใบเดียวแลกกับอิสรภำพในกำรแต่งงำน ไม่คุ้ม เหรอ?”

เจิ้งซวี่ส่ำยมืออย่ำงหมดแรง แล้วพูดด้วยควำมอดทนต่อ

9 4 9 4