บทที่ 1124 ไม่ให้ขนมจะอำละวำดละนะ

เจิ้งซวี่หลบสำยตำเจ้ำเล่ห์ของเสี่ยวเชี่ยนแล้วถำมขึ้น

“พูดมำ ผมต้องทำไงยัยหัวทองนั่นถึงจะหยุดวำงแผนเล่น งำนผม?”

“ของแข็งไม่ได้” เดิมทีนี่ก็คือคำพูดปกติ แต่เจิ้งซวี่ฟั งแล้ว ทำไมรู้สึกแปลกๆ? เขำก้มลงไปมองตรงจุดหนึ่งบนร่ำงกำย ตัวเองโดยอัตโนมัติ

“ดังนั้นต้องใช้อ่อน” เสี่ยวเชี่ยนกลั้นขำจนจะช้ำในแล้ว

เจิ้งซวี่รู้สึกอยำกส่งแขกขึ้นมำทันที

“ขอภำษำคน!”

“นำยจะใช้เสน่ห์ผู้ชำยก็ได้นี่ ฉันจะสรุปให้ฟั ง ในมุมมองทำง จิตวิทยำ ยิ่งเป็นคนที่เก่งมำกๆ จิตใจก็ยิ่งขำดควำมรัก อำข่ำเป็น เด็กกำพร้ำตั้งแต่เล็ก อีกทั้งยังโตมำในสภำพแวดล้อมที่เข้มงวด ถ้ำนำยลองแกล้งทำเป็นอ่อนแอให้เขำเห็นหน่อย เขำต้องเลิกลง มือกับนำยแน่”

คำพูดของเสี่ยวเชี่ยนประหนึ่งสำยฟ้ ำฟำดเจิ้งซวี่ “ผมเป็น

9 4 9 9

ลูกผู้ชำยอกสำมศอก คุณจะให้ผมทำเป็นอ่อนแอต่อหน้ำยัยหัว ทองนั่น?”

“จะทำแบ๊วก็ได้นะ รับรองเขำเลิกรังควำนนำยแน่ นำยยิ่งงัด ข้อกับเขำ เขำก็จะยิ่งล้ำงแค้นนำย ฉันพูดจริง”

“ช่ำงเถอะ คำดหวังหมออย่ำงคุณไม่สู้ผมหำวิธีเอำเอง” ให้ เขำทำตัวแบ๊วไม่สู้ฆ่ำเขำเลยดีกว่ำ

เสี่ยวเชี่ยนเบ้ปำก “คำพูดดีแค่ไหนก็กล่อมผีที่สมควรตำย ไม่ได้ นำยไม่เชื่อฉันก็รอเขำมำตำมคิดบัญชีแล้วกัน”

พอออกมำจำกบ้ำนเจิ้งซวี่เสี่ยวเชี่ยนก็ยังไม่รีบไปบ้ำน ครอบครัวหลี่ เธอกลับบ้ำนตัวเองก่อน

เธอใช้ไมโครเวฟชงชำดอกไม้ จุดธูปหอมที่ช่วยให้ใจสงบ คลอเพลงเบำๆ

เคสนี้แตกต่ำงจำกเคสอื่นๆ ที่เธอเคยรับ ถึงอำกำรจะไม่ หนักแต่กลับเกี่ยวพันไปถึงเรื่องอื่น พอเจอเรื่องแบบนี้ห้ำม ผลีผลำม ต้องถอยกลับมำตั้งหลักคิดให้ดีก่อน

กระบวนกำรคิดเสร็จสิ้น อำศัยจังหวะที่สมองยังปลอดโปร่ง

9 5 0 0

อยู่ เสี่ยวเชี่ยนหยิบสมุดบันทึกขึ้นมำเริ่มเขียนแผนกำรรักษำ จำกประสบกำรณ์เมื่อวำนที่เธอได้พูดคุยกับผู้เฒ่ำหลี่ แผนนี้ น่ำจะใช้ได้ผลแบบจบขั้นตอนเดียว

เวลำทำงำนเธอสมำธิดีมำก พอเขียนเสร็จแล้วถึงได้รู้สึกถึง บำงอย่ำง

มีเศษผ้ำบนพื้นตั้งแต่เมื่อไร? อีกทั้งลำยผ้ำทำไมมันเหมือน ผ้ำคลุมไหล่ทอมือ NBE ของเธอเลยล่ะ?!

มันเป็นผ้ำคลุมไหล่ผืนโปรดสุดของเธอเลยนะ!

ผ้ำคลุมไหล่ทอมือที่เต็มไปด้วยกลิ่นอำยของต่ำงแดน ลักษณะเด่นที่สุดก็คือมีเพียงผืนเดียวในโลก ไม่มีทำงมีลำยแบบ เดียวกันบนโลกนี้อีก เสี่ยวเชี่ยนมีผ้ำคลุมไหล่หลำยผืนแต่ผืนนี้ เธอภูมิใจที่สุด และตอนนี้ของสุดรักของเธอได้ถูกแยกส่วน กลำยเป็นชิ้นๆ อยู่บนพื้น

กำรทำให้จิตใจสงบก่อนหน้ำนี้ไม่มีประโยชน์แล้ว

เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกได้ถึงเลือดในกำยกำลังพลุ่งพล่ำน ไฟบรรลัยกัลป์กำลังลุกโชน ดวงตำสุกใสฉำยแววโหดเหี้ยมใน ทันตำ เธอเริ่มมองหำตัวกำรของเรื่องนี้

9 5 0 1

อวี๋หมิงหลำงเลิกงำนกลับมำก็เห็นเมียของเขำถือมีดหั่นผัก วิ่งไล่คนสวยไปทั่วบ้ำน เสี่ยวเฉียงตกใจเลิกสนเรื่องถอดรองเท้ำ รีบวิ่งเข้ำไปแย่งอำวุธในมือเมียออกมำ

“เมียจ๋ำคุณจะทำอะไรน่ะ!”

“ปล่อยฉัน! ฉันจะฆ่ำมันล้ำงแค้นให้ผ้ำคลุมไหล่ทอมือผืน เดียวในโลกของฉัน!!”

คนสวยเห็นที่พึ่งตัวเองกลับมำแล้วจึงรีบวิ่งไปหำอวี๋หมิง หลำงแล้วหมอบเอำเท้ำกุมหัว ทำตัวน่ำสงสำร

เสี่ยวเชี่ยนพอเห็นท่ำทำงหมำชำเขียวก็เดือดขึ้นมำอีกรอบ

“อวี๋หมิงหลำงเพรำะนำยเอำแต่ตำมใจมัน นำยดูนังบ้ำนี่มัน เล่นสิ! หลักฐำน! นั่นไงหลักฐำน!” ผ้ำคลุมไหล่ที่น่ำสงสำรของ เธอ!

อวี๋หมิงหลำงเห็นเศษผ้ำหลำยชิ้นบนพื้น ดูเหมือนผ้ำคลุม ไหล่ผืนที่จะเป็นผืนโปรดของเมียเขำ เห็นเธอพกมันบ่อยๆ

มิน่ำเธอถึงได้โมโหขนำดนี้