บทที่ 1129 จิตรู้สำนึกขัดแย้ง ปลอบใจไปก็เท่ำนั้น

เมื่อเจอปลำยสำยถำมตรงๆ แบบนี้เสี่ยวเชี่ยนก็ไม่ได้ปกปิด

“ไม่ใช่ฉันค่ะ แต่เป็นสำมีของฉัน… ในเมื่อตอนนี้ฉันเป็น พนักงำนของท่ำนแล้ว งั้นเรื่องบำงอย่ำงคงบอกฉันได้โดยไม่ผิด กฎ ช่วยบอกฉันหน่อยค่ะว่ำเมื่อคืนเขำยิงใครไป ตอนนี้สภำพ จิตใจของเขำย่ำแย่มำก ฉันถำมเขำก็ไม่ยอมบอก เขำเป็นพวก รักษำกฎระเบียบเคร่งครัดท่ำนก็รู้ ตอนนี้ฉันเป็นห่วงเขำมำก”

ปลำยสำยเงียบไปสักพัก จำกนั้นก็ถอนหำยใจ

“เกิดปั ญหำขึ้นจริงด้วยสินะ เมื่อกี้ฉันโทรไปถำม ทีม จิตวิทยำของหน่วยเขำบอกว่ำผลทดสอบปกติดี แต่เขำก็ยังดู แปลกๆ สมกับเป็นเธอจริงๆ ที่วิเครำะห์ออกมำได้ ในเมื่อเธอรู้ แล้วงั้นฉันก็ไม่ต้องปิดบังอีก”

ยังไม่ต้องพูดเรื่องที่เสี่ยวเชี่ยนยอมไปทำงำนให้ฟรีๆ เอำแค่ เรื่องที่เขำเป็นห่วงอวี๋หมิงหลำง เขำเคยอ่ำนประวัติอวี๋หมิงหลำง และก็รู้ว่ำเคยฝึ กกับปำหลำงตอนอยู่เมืองนอก เขำเข้ำใจ ควำมรู้สึกของอวี๋หมิงหลำงในเวลำนี้ดี

9 5 4 0

อวี๋หมิงหลำงสำคัญต่อหน่วยแค่ไหนไม่พูดทุกคนต่ำงก็รู้ แน่นอนว่ำเขำไม่มีทำงยอมให้อวี๋หมิงหลำงเป็นอะไรไป เสี่ยว เชี่ยนพูดเรื่องนี้ขึ้นมำก็เป็นกำรช่วยรักษำอำกำรทำงใจของเขำไป ด้วย

“ปำหลำงพำคนมำปล้นของที่ One คุ้มกันไป อีกทั้งยังทำให้ ลูกน้องของ One บำดเจ็บไปสองนำย พอ One ได้โอกำสเลย เปิดฉำกยิง”

“ที่แท้ก็แบบนี้…” เสี่ยวเชี่ยนหลับตำลงอย่ำงสิ้นหวัง

ถึงเธอจะไม่ได้อยู่ในเหตุกำรณ์ด้วยแต่หลับตำลงก็คล้ำยกับ เห็นภำพตอนเขำยิง

ภำพเหตุกำรณ์ตอนนั้นจะต้องฝั งลึกในใจเขำแน่นอน เขำถึง ได้มีสภำพจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวแบบนั้น

“สองคนนี้เคยเป็นเพื่อนสนิทกัน One คงรับไม่ได้ เธอช่วย รักษำเขำด้วยนะ มีอะไรให้ฉันช่วยก็บอกได้เลย ครั้งนี้ One ท ำ ผลงำนได้ยอดเยี่ยมมำก”

“ถ้ำเกิดมีอะไรไว้ฉันจะโทรหำท่ำนนะคะ”

9 5 4 1

เสี่ยวเชี่ยนวำงสำย ในใจเธอสับสนไปหมด นึกถึงเรื่องต่ำงๆ ที่เขำเคยพูดกับเธอก่อนหน้ำนี้

เห็นเขำชอบทำตัวเพี้ยนๆ ต่อหน้ำเธอ แต่คนนอกที่เข้ำตำ เขำมีอยู่แค่ไม่กี่คน ผู้ชำยที่เก่งทุกด้ำนอย่ำงเสี่ยวเฉียงไม่ใช่คนที่ จะยอมรับใครเป็นเพื่อนแท้ได้ง่ำยๆ

เธอจำสีหน้ำมีควำมสุขของเขำตอนเล่ำเรื่องอดีตที่มีร่วมกัน กับปำหลำงได้ดี

ตอนที่พวกเขำอยู่แคมป์ฝึกเคยประลองแม่นปืนกัน ปำหลำง ไวกว่ำอวี๋หมิงหลำงเล็กน้อยตอนยิงเป้ ำเคลื่อนที่ เสี่ยวเชี่ยนไม่ คิดเลยว่ำกำรพ่ำยแพ้ให้อวี๋หมิงหลำงเพียงครั้งเดียวของปำหลำ งกลับกลำยเป็นกำรถึงแก่ชีวิต

เสี่ยวเชี่ยนปวดใจแทน เธอเป็นห่วงมำทั้งคืน แล้วก็เกิดเรื่อง ขึ้นจริงๆ!

ถึงอวี๋หมิงหลำงจะไม่ได้รับบำดเจ็บ แต่นั่นก็แค่ทำงร่ำงกำย จิตใจของเขำบอบช้ำอย่ำงหนัก เขำยิงเพื่อนสนิทในตอนนั้นตำย ด้วยมือของเขำเอง เขำจะเจ็บปวดขนำดไหน!

เธออยำกบอกกับเสี่ยวเฉียงมำกว่ำ ในเมื่อปำหลำงเลือก

9 5 4 2

เส้นทำงนี้แล้วก็คงคิดไว้แล้วว่ำต้องมีวันนี้ ต่อให้ไม่มีเสี่ยวเฉียงก็ ต้องเป็นคนอื่นที่จบชีวิตเขำ ทำผิดก็ต้องรับกรรม แต่เสี่ยวเชี่ยน เองก็รู้ว่ำ กำรพูดแบบนี้หลังเกิดเรื่องแล้วไม่ได้ช่วยอะไรอวี๋หมิง หลำงเลย

จิตใจของเธอเองก็สับสนไม่แพ้กัน

เรื่องที่กลัวที่สุดเกิดขึ้นแล้วทำไงดี! ถ้ำเสี่ยวเฉียงมีเรื่อง กระทบกระเทือนจิตใจ ระดับควำมสำมำรถของเธอในตอนนี้ช่วย อะไรเขำไม่ได้เลย! ทำได้แค่พูดไร้สำระที่ไม่มีประโยชน์ ทำไงดี!

ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนกำลังร้อนใจอยู่นั้นอวี๋หมิงหลำงก็เดิน ออกมำ

เสี่ยวเชี่ยนรีบเข้ำไปเช็ดหัวให้เขำ อวี๋หมิงหลำงนั่งนิ่ง สำยตำเหม่อลอยมองตรงไปข้ำงหน้ำ

“ฉันโทรหำผู้บัญชำกำรของนำย ตอนนี้ฉันเป็นลูกน้องของ นำยแล้วนะ ฉันรู้เรื่องของพวกนำยหมดแล้ว ถ้ำนำยเล่ำเรื่องให้ ฉันฟั งก็ไม่ถือว่ำผิดกฎ”

เขำมองเธอด้วยดวงตำเหม่อลอย เสี่ยวเชี่ยนพูดด้วย ควำมรู้สึกเจ็บปวดหัวใจ