ตอนที่ 1105 นี่คือต้องกำรปกป้องเต็มที่

พ่านพ่านนึกถึงช่วงที่ผ่านมาที่เขากับพ่อรอคอยน้องในท้อง แม่ นึกถึงตัวเองที่ตั้งใจเตรียมเล่ำนิทำนให้น้องฟัง นึกถึงแต่เรื่อง ดีๆ ที่ผ่านมา แต่ในใจกลับรู้สึกอัดอั้นตันใจอย่างบอกไม่ถูก คิด ไปคิดมาก็ร้องไห้โฮ

เด็กยังไม่มีความคิดที่ซับซ้อน แต่เวลานี้เขาแค่อยากร้องไห้ จิตใต้สำนึกกลัวว่าจะสูญเสียสิ่งดีๆ ทั้งหมดในอดีต

“ผมไม่ใช่ลูกพ่อกับแม่เป็นเรื่องจริงใช่ไหมฮะ? หลายคนพูด แบบนี้ผมได้ยินหมดแล้ว แต่ผมไม่กล้าบอก แม่ฮะ ผมมาจาก ไหนกันแน่?”

ต่อให้พ่านพ่านเชื่อคำพูดของต้าอี เขาไม่ใช่ลูกของคนเลว แต่เขาก็ยังสงสัยเรื่องที่มาที่ไปของตัวเองอยู่ดี ตั้งแต่เล็กๆ จนถึง ตอนนี้เขามักจะได้ยินคนอื่นซุบซิบเสมอ บางครั้งพวกผู้ใหญ่คิด ว่าเขายังเด็กไม่รู้เรื่องอะไร จึงพูดกันอย่างไม่เกรงใจ ทั้งที่จริงๆ แล้วเด็กคนนี้ฉลำดมาก รู้ภาษาไว เขาจำเรื่องพวกนี้ขึ้นใจ

“ประวัติของหนู จริงๆ แล้วหนูเป็นลูกของฮีโร่! แม่ของหนู เป็นวีรสตรี แต่ต่อมาเขาได้สละชีพ พ่อก็เลยเอาหนูมาเลี้ยง พวก

เรากลัวหนูเสียใจก็เลยไม่ได้บอกจ้ะ”

ต้าอีแต่งเรื่องขึ้นมา ถึงมันจะโหดร้ำยแต่ก็ดีกว่าบอกว่าพ่อ เป็นคนเลว

ตำมคำด พ่านพ่านหยุดร้อง เด็กน้อยมองต้าอีเหมือนไม่ ค่อยเข้าใจ

ตอนนี้ต้าอียอมทำทุกอย่างเพื่อลูกชายแล้ว เธอใช้ความรู้ ทั้งหมดที่เสี่ยวเชี่ยนเคยสอน จากสับเปลี่ยนความคิดไปจนถึง แต่งเรื่องสร้ำงประวัติอย่างที่เหมาะสมกับเด็ก สุดท้ำยถึงขั้นสะกด จิตใต้สำนึก

ทั้งหมดนี้เสี่ยวเชี่ยนเคยสอนเธอ แต่ต้าอีไม่เคยมีโอกำสได้ ใช้ นึกไม่ถึงว่าคนไข้รำยแรกจะเป็นลูกชายตัวเอง ครั้งนี้ต้าอีไม่ คิดว่าตัวเองจะล้มเหลว และก็ไม่ได้รู้สึกไม่มั่นใจเหมือนเมื่อก่อน

แม่ทุกคนต่ำงทุ่มเทเพื่อลูกตัวเองเต็มร้อย เพื่อพ่านพ่าน เธอยอมกลำยเป็นจิตแพทย์ที่แข็งแกร่งที่สุดทรงพลังมากที่สุดใน โลก

พี่รองรีบกลับมาด้วยความร้อนใจ พอลงเครื่องก็มีคนมา บอกว่าที่บ้านเกิดเรื่องใหญ่แล้วระหว่างที่เขากลับมาบ้านนั้นใน

ใจเอาแต่คิดถึงภรรยาสุดที่รักกับลูกชายที่ตกเป็นเหยื่อ

เขาอยากจะปกป้ องครอบครัวตัวเอง เป็นที่พักพิงอัน ปลอดภัยให้กับครอบครัว ดังนั้นตอนที่ประวัติของพ่านพ่านถูก เปิดเผยเขาถึงไม่อยากบอกต้าอีกับพ่านพ่าน

แต่กลับคิดไม่ถึงว่าคนกำหนดยังไม่สู้ฟ้ากำหนด อยู่ๆ ก็มา เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น จิตใจพี่รองร้อนรุ่มดั่งมีไฟแผดเผำ

“ต้าอีกับพ่านพ่านล่ะครับ?”

แม่อวี๋เช็ดน้ำตำแล้วชี้ไปที่ห้อง สองแม่ลูกเข้าไปแล้วยังไม่ ออกมา พวกเขาก็ไม่กล้าเข้าไป

พี่รองไม่พูดอะไรอีกรีบเดินไปที่ห้องนั้น

แม่อวี๋มองสำมีที่หน้าเครียดไม่แพ้กัน อยากพูดบางอย่างแต่ ก็ไม่พูด

เวลานี้ทุกคนในครอบครัวต่ำงกำลังคิดทบทวนเรื่องที่ เกิดขึ้นในวันนี้ จะเผชิญหน้ากับเด็กคนนี้อย่างไร ทุกคนต้องคิด หนัก

พี่รองเปิดประตูเข้าไปแล้วก็ตกใจมากกับภำพตรงหน้า

เดิมเขาคิดว่าต้าอีกับพ่านพ่านจะกอดกันร้องไห้ แต่ไม่เลย

ต้าอีที่แต่ไหนแต่ไรมาเป็นคนอ่อนโยนไม่มั่นใจในตัวเอง เวลานี้เธอกำลังสะกดจิตพ่านพ่านอย่างใจเย็น

พ่านพ่านหลับไปแล้ว ท่าทางตอนหลับดูปกติมาก หัวใจ ดวงน้อยๆ ที่เมื่อครู่เสียขวัญได้สงบลงแล้ว ต้าอีเห็นพี่รองเข้ามา จึงทำท่าบอกให้เบำๆ อย่ำส่งเสียง พี่รองจึงค่อยๆ ไปนั่งข้าง เตียงมองต้าอีรักษาลูกตัวเอง