ตอนที่ 467

ภายในห้องพัก4444ตายยกรังเคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นวันหนึ่งสืออวี้อ่านนิยายติดเรท จึงเกิดความอยากรู้เลยถามประธานเชี่ยนว่า การทำเรื่องอย่างว่ามันให้ความรู้สึกเหมือนที่ในหนังสือเขียนหรือเปล่า?ตอนนั้นประธานเชี่ยนดันแว่นตา แล้วพูดอย่างคนมีประสบการณ์ว่า ความแตกต่างทางความคิดของคนถูกจึ๊กกับคนที่ไม่เคยถูกจึ๊กก็คือ ความแตกต่างระหว่างคนที่บอกไม่เอาๆกับอย่านะตอนนั้นสืออวี้กับต้าอีต่างรู้สึกเขินและก็รู้สึกเป็นเรื่องลึกลับมาก พอเห็นประธานเชี่ยนแสดงออกไม่เหมือนกัน ในใจของพวกเธอต่างคิดว่า ประธานเชี่ยนจะต้องเคยถูกจึ๊กอย่าง…อะไรแบบนั้นตอนนั้นหลังจากประธานเชี่ยนแสร้งทำเป็นคนประสบการณ์เยอะไปแล้วในใจก็แอบยกนิ้วกลาง จะให้เธอบอกกับเพื่อนเหรอว่าเธออยากขับรถแต่ถูกประจำเดือนมาขวางไว้? ทำได้แค่แสร้งทำเป็นมีประสบการณ์ แล้วให้ความรู้ไปแต่ทว่าความรู้ในตอนนั้นกลับทำให้ในใจของต้าอีเต้นแทบไม่เป็นจังหวะในเวลานี้อวี๋หมิงอี้บอกให้เธอถอด อันที่จริงคือต้องการให้เธอถอดเสื้อคลุมออก จากนั้นก็เลิ่กเสื้อขึ้นเล็กน้อย เพื่อที่เขาจะได้นวดให้ จากนั้นก็แปะแผ่นยาแต่เห็นได้ชัดว่าต้าอีจินตนาการไปไกลแล้วเพราะคำว่า ‘จึ๊ก’เธอหน้าแดงนอนอยู่บนเตียง ความคิดกำลังตีกันอย่างรุนแรง“ปะป๊า”เสียงใสๆของเด็กน้อยทำให้อวี๋หมิงอี้หันไปทันที ต้าอีเอาหน้าซุกหมอนนี่เธอกำลังคิดอะไรเนี่ย มีเด็กอยู่ในบ้านแท้ๆ เธอจะทำอะไรได้?“พ่านพ่านมีอะไรเหรอคับ? ปะป๊าบอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้ปีนเก้าอี้มองลงไปข้างล่าง มันอันตรายมาก”“ย่ามาแล้ว” พ่านพ่านยืนอยู่บนเก้าอี้ในห้องรับแขกแล้วชี้ไปข้างล่าง อวี๋หมิงอี้จึงมองลงไป แม่เขามาจริงๆด้วยต้าอีนอนอยู่บนเตียงกำลังปวดหัวกับความคิดลามกของตัวเอง ไม่ได้ยินพ่านพ่านพูดว่าย่ามาแล้ว เธอนอนอยู่บนเตียงแล้วรีบกดส่งข้อความหาประธานเชี่ยนอย่างรวดเร็วอันที่จริงก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี ดูจากวันเกิดประธานเชี่ยนอายุน้อยที่สุด แต่กลับเป็นพี่ใหญ่ในห้องตายยกรังนี้ มีเรื่องอะไรก็เลยอยากคุยกับเธอต้าอีส่งไปแค่ไม่กี่คำ ฉันควรทำไงดีเสี่ยวเชี่ยนแทบจะตอบในทันที ไม่กี่คำเช่นกัน ทฤษฎีหน้าต่างแตกต้าอีเป็นลูกศิษย์ที่เสี่ยวเชี่ยนปั้นมา ฝีมือใช่ว่านักศึกษาใหม่ทั่วไปจะเทียบได้ เธอนึกถึงข้อมูลที่เสี่ยวเชี่ยนเคยให้อ่านทันทีทฤษฎีหน้าต่างแตกเป็นทฤษฎีของคนร้าย ตึกๆหนึ่งมีหน้าต่างแตกเป็นรูเล็กๆ หากไม่ซ่อมแซมให้ดี อาจจะมีคนที่ชอบทำลายมาทำลายหน้าต่างเพิ่มขึ้น จนสุดท้ายพวกเขาก็จะบุกรุกเข้าภายในตึก หากพบว่าไม่มีคนอยู่ก็อาจเข้าไปอาศัยในนั้นหรือวางเพลิงกำแพงตึก หากมีการพ่นสีแล้วภาพไม่ถูกลบออกไป ไม่นานกำแพงก็จะเต็มไปด้วยภาพต่างๆ หรือสิ่งที่ไม่น่ามอง คนที่เดินผ่านไปมาก็จะคิดว่าเป็นที่ที่ไม่ได้รับการดูแล จากนั้นก็จะมีขยะมากอง จนสุดท้ายผู้คนก็จะมองว่านั่นคือที่ทิ้งขยะเสี่ยวเชี่ยนคิดว่าต้าอีกับอวี๋หมิงอี้ทำไปแล้ว ถึงได้พิมพ์ไปแบบนั้นเพื่อเป็นการบอกอ้อมๆ ในเมื่อทำไปแล้วก็ทำไป จากที่ไม่เอาๆ ก็จะกลายเป็นอย่านะๆ(อย่าช้า)แน่นอนว่าก็แฝงไปด้วยการแซวเล็กๆ แต่ประธานเชี่ยนที่สุดแสนฉลาดกลับคาดการณ์ผิด เธอจะไปรู้ได้ยังไงว่าต้าอียังไม่ได้ทำ พอเห็นประธานเชี่ยนส่งมาแบบนี้ ต้าอีก็คิดไปอีกทางนี่ประธานเชี่ยน…ยุเธอให้ทำแบบนั้น?ต้าอีจับโทรศัพท์ ใบหน้าเธอแดงกล่ำเธอรีบกดส่งข้อความไปอีกรอบ แล้วต้องทำไงบ้าง?เสี่ยวเชี่ยนกำลังเศร้าใจที่ตัวเองยังบริสุทธิ์อยู่ พอเห็นข้อความที่ต้าอีส่งมาเธอก็เข้าใจว่าต้งอีกำลังถามเธอว่าต้องทำไงอวี๋หมิงอี้ถึงจะพอใจจึ๊ๆ ดูพี่รองสิ ปกติเห็นเงียบๆแบบนั้น พออยู่ในคราบหมาป่า นึกไม่ถึงว่าไม่เพียงแต่จะชอบแบบทำบนพื้น ตอนนี้ยังเล่นเอาถึงกับทำให้ลูกศิษย์เธอต้องมาถามเคล็ดลับในการยั่ว?