ตอนที่ 499

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 499 ท้องแม่เดียวกัน บ้านตัวเองสบายที่สุด

เสี่ยวเชี่ยนกินซุปแห่งความรักที่แม่ทำให้ ดื่มด่ำกับบรรยากาศที่แม่ด่าน้องชายที่กลับบ้านดึก รู้สึกสบายใจ

“แกนี่มันทำตัวเหลวไหล เลิกเรียนไม่กลับบ้าน ไปเถลไถลที่ไหนมา? ยังรู้จักกลับบ้านด้วยเหรอ” เจี่ยซิ่วฟางถีบก้นลูกชาย เฉินจื่อหลงรีบหลบพลางอธิบาย

“อาจารย์กักตัวพวกผมไว้ พี่กลับมาแล้วเหรอ ช่วยผมด้วย แม่วัยทองอาละวาด ตีน้องชายที่แสนดีของพี่อีกแล้ว”

“ต้นไม้ไม่แต่งกิ่งแล้วจะโตได้ยังไง ต้าหลง แม่เราทำเพื่อนายนะ” เสี่ยวเชี่ยนตอบอย่างนุ่มนวล แต่ท่าทางดันแว่นตานั้นแฝงไว้ซึ่งความชั่วร้ายเล็กๆ

นานแล้วที่ไม่ได้ดื่มด่ำกับบรรยากาศแบบนี้ ให้ความรู้สึกเป็นบ้านจริงๆ

ซุปแห่งความรัก แม่ขี้บ่น น้องชายตัวดื้อ กลับบ้านแล้วดีจริงๆ

“หัดเอาอย่างพี่สาวแกบ้าง เมื่อไรจะทำตัวดีๆสักที? เลิกเรียนไม่กลับบ้านเอาแต่ไปเที่ยวเตร่ นี่แกไปยุ่งกับพวกเด็กเกเรข้างนอกนั่นอีกแล้วใช่ไหม?”

“เปล่านะ แม่ ไม่มีจริงๆ เลิกเรียนแล้วผมก็แค่ไปเล่นพวกตู้เกมมานิดหน่อย ผมไปเองคนเดียว ไม่ได้ตามใครไป…โอ๊ย”

เฉินจื่อหลงร้องเสียงหลง เจี่ยซิ่วฟางถอดรองเท้าแตะแล้วเอาไปฟาดไหล่ลูกชาย

“ให้ไปเรียนไม่รู้จักเรียน ใครใช้ให้ไปเล่นตู้เกม รวยนักเหรอ? เก่งแล้วใช่ไหม?”

“ผมจะไม่ไปอีกแล้ว พี่ช่วยผมหน่อย” เฉินจื่อหลงคิดหนีไปหลบข้างหลังเสี่ยวเชี่ยน เจี่ยซิ่วฟางยิ่งโมโหใหญ่

“หยุดอยู่ตรงนั้น ฉันตีแกไม่กี่ที ถ้าแกกล้าหนีฉันจะเอาไม้ปัดขนไก่ฟาดแกให้ตาย”

เฉินจื่อหลงไม่กล้าหนี ยืนนิ่งๆปล่อยให้แม่ระบายอารมณ์

เสี่ยวเชี่ยนกินซุปไปได้ครึ่งชาม รู้สึกว่าร่างกายอบอุ่นแล้วจึงวางชามลง แล้วพูดสั่งสอนน้องชาย

“ต้าหลง อย่าว่าแม่เขาเลยนะ เมื่อกี้แม่เพิ่งถูกคนเอามีดจี้คอมาตกใจแทบแย่ แกเป็นลูกผู้ชายอกสามศอกคนเดียวในบ้าน ถ้าแกไม่กลับมาแม่ได้ตกใจจนเป็นบ้าแน่”

“ใช่ไหมล่ะ? เมื่อกี้มีดนั่นจี้คอฉันตรงนี้ ไอ๊หยา ตกใจชิบหายเลย” ตอนนี้มานึกดูเจี่ยซิ่วฟางก็ยังหวาดกลัว เกือบได้ไปเฝ้าเง็กเซียนฮ่องเต้แล้ว

“เรื่องอะไรกัน? แม่ เล่าให้ผมฟังหน่อย แม่ไม่เป็นไรใช่ไหม? บาดเจ็บหรือเปล่า?” เฉินจื่อหลงได้ยินดังนั้นสีหน้าทะเล้นก็หายไป สีหน้าจริงจังเข้ามาแทนที่

“เด็กเหลวไหลอย่างแกรู้จักกตัญญูด้วยเหรอ รู้จักเป็นห่วงแม่ ไม่เป็นไรแล้ว ดีนะที่พี่แกอยู่ เรื่องมันเป็นแบบนี้…”

เจี่ยซิ่วฟางแทบจะอดทนรอไม่ไหวเล่าเรื่องนี้ออกมา เฉินจื่อหลงฟังแล้วก็ตกใจยื่นมือไปลูบคอแม่ พอเห็นว่านอกจากไขมันสองชั้นตรงคอแล้วก็ไม่เห็นมีอะไรจึงโล่งใจ

นั่งหน้าซีดอยู่นานถึงได้สติกลับมา “แล้วแม่ทำไมถึงได้กล้าแบบนั้น พี่ลากแม่กลับแล้วถ้าแม่รีบกลับก็ไม่เกิดเรื่องแล้วไหม? พี่ งานสาธารณะประโยชน์ที่พี่ทำก้าวหน้าขึ้นอีกแล้วนะ ช่วยป้าวัยกลางคนให้ได้สติอย่างง่ายดาย”

“ฉันหวังอะไรกับแกได้บ้างเนี่ย” เจี่ยซิ่วฟางโวยวายกับลูกชาย

เฉินจื่อหลงครุ่นคิด จากนั้นก็ยืนขึ้นแล้วเดินออกไป

“จะไปไหน?” เจี่ยซิ่วฟางถาม

“ผมจะไปหาหนอนหนังสือสี่ตาข้างบ้านนั่น…โอ๊ยพี่ ผมไม่ได้หมายถึงพี่นะ” เฉินจื่อหลงหลบตะเกียบที่เสี่ยวเชี่ยนปามาอย่างหวาดเสียว

นี่เขาลืมได้ไงว่าที่บ้านตัวเองก็มี ‘คนสี่ตา’