ตอนที่ 626

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 626 ประธานเชี่ยนจอมซน

จริงๆแล้วโปรเจ็คต์นั้นเป็นเพราะความผิดของรุ่นพี่คนนี้ทำให้เสี่ยวเชี่ยนและรุ่นพี่คนอื่นๆที่อยู่กลุ่มเดียวกันต้องทำใหม่ทั้งหมด อีกทั้งเสี่ยวเชี่ยนยังเป็นผู้รับผิดชอบกลุ่มที่เถ้าแก่ใหญ่กำหนดลงมา เธอก็แค่จ้องรุ่นพี่คนนี้ด้วยความไม่พอใจ ซึ่งก็นับว่าควบคุมอารมณ์ไว้มากแล้ว

แต่ก็ยังคงสร้างความไม่พอใจให้กับรุ่นพี่คนนี้ พอเห็นเถ้าแก่ใหญ่ปิดประตูคุยกับเสี่ยวเชี่ยน ก็ยิ่งพูดจาใส่ไฟนินทาไม่หยุด

ส่วนผู้หญิงคนที่เดินตามหลังกินไม่หยุดนั้นก็หยุดเคี้ยวแล้วตั้งใจฟัง

“กระดาษที่ซูสีไทเฮาใช้ตอนเข้าห้องน้ำล้วนต้องให้นางในอมน้ำแล้วพรมลงไปบนนั้นให้ชื้นๆถึงจะถวายให้พระองค์ใช้ ปรากฏว่าพวกนางในเวลาว่างๆเลยไปหัดอมแล้วพ่นน้ำกันใหญ่ ใครพ่นได้กระจายทั่วมากกว่าก็จะเป็นนางในคนโปรด ก็เก่งแต่พ่นน้ำนั่นแหละ!”

“ไอ๊หยา น่าขยะแขยงจัง~ งั้นก็เท่ากับว่าซูสีไทเฮาใช้น้ำลายคนอื่นเช็ดก้นเหรอ?”

รุ่นพี่ทั้งสองคนพากันหัวเราะคิกคัก ผู้หญิงคนที่เดินตามหลังก็หัวเราะ กินขนมต่ออย่างไม่แคร์ ทั้งสามคนเดินห่างออกไปเรื่อยๆ

สืออวี้ทนฟังจนอกจะแตกตายอยู่แล้ว

คนพวกนี้จะมากเกินไปแล้วนะ! ประธานเชี่ยนของเธอเก่งจนเป็นที่จับตามอง การที่เถ้าแก่ใหญ่ชอบประธานเชี่ยนก็เป็นผลมาจากความพยายามของประธานเชี่ยนเอง!

สืออวี้พักอยู่กับเสี่ยวเชี่ยนเกือบสี่ปี ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเธอเรื่องความขยันมีความรับผิดชอบของประธานเชี่ยน คนอื่นอาจมองว่าประธานเชี่ยนแค่เรียนเก่ง แต่กลับไม่เคยเห็นถึงความพยายามของเธอ ต่อให้ดึกแล้วก็ยังเปิดไฟอ่านหนังสือ ทำแบบนั้นอย่างมีวินัย

เถ้าแก่ใหญ่ชอบประธานเชี่ยนก็จริง แต่คนพวกนี้ทำไมไม่พูดเรื่องที่เถ้าแก่ใหญ่ทรมานประธานเชี่ยนบ้างล่ะ?

ให้การบ้านประธานเชี่ยนเยอะมาก งานที่ให้ก็ยากกว่า ตอนที่คนพวกนี้เล่นคอมพิวเตอร์อยู่ในหอพัก แต่ประธานเชี่ยนกลับต้องทำงานรักษาคนไข้ที่เถ้าแก่ใหญ่มอบให้ อีกทั้งช่วงนี้ยังต้องไปฝึกงานที่สถานีวิทยุตอนกลางคืนอีกต่างหาก!

ทำไมพอตกเป็นขี้ปากคนขี้อิจฉาพวกนี้ประธานเชี่ยนถึงได้กลายเป็นคนขี้ประจบไปได้ล่ะ?

สืออวี้สองมือกำหมัดแน่น เธอกวาดตามองไปที่พื้นอย่างอดทนอดกลั้นเพื่อหาว่าพอจะมีอะไรปาหัวคนให้เลือดซิบๆแต่ไม่ถึงกับตายไหม?

ขณะที่เธอกำลังจะไปเอาเรื่องขี้เม้าท์สองคนนั่นทันใดนั้นก็ได้ยินคนหนึ่งพูดขึ้น

“ร้านราศีสตอรี่มีชานมออกใหม่ด้วยล่ะ ดูน่ากินมาก พวกเราไปลองกันไหม?”

“เอาสิ ฉันมีบัตรส่วนลดด้วยนะ!”

สืออวี้หรี่ตาแสยะยิ้ม

ร้านราศีสตอรี่เป็นร้านชานมที่เธอเปิดหน้ามหาวิทยาลัย จะไปที่นั่นกันเหรอ? ดีมาก เจอดีแน่!

พอคนพวกนั้นเดินไปไกลแล้วสืออวี้ก็โทรหาพนักงานที่ร้าน

“เสียวหลี่จื่อ เดี๋ยวจะมีผู้หญิงสามคนไปซื้อ คนหนึ่งอ้วนเหมือนหมูใส่กระโปรงยาวสีดำ คนหนึ่งเหมือนลิงสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงยีนส์สีเข้ม อีกคนมีกระเป๋าสะพายข้างท่าทางกินเก่ง ถ้าสามคนนี้ไปซื้อน้ำที่ร้านก็ให้แอบถุยน้ำลายใส่ลงไปเข้าใจไหม?”

“…บอส ทำแบบนั้นไม่ค่อยดีมั้ง”

“ไม่ดีตรงไหน!คนเลวก็ต้องถูกลงโทษ! แล้วก็ ถ้าคนพวกนั้นซื้อขนมด้วยก็ให้ใช้มือที่ไม่ได้ล้างหลังเข้าห้องน้ำของเธอหยิบ ใช่ ท้องเสียก็ช่างมัน อย่างมากก็สั่งยาแก้ท้องเสียชดใช้ให้ไป!”

กล้าล่วงเกินประธานเชี่ยนของฉันมันต้องโดน!

สืออวี้วางสายแล้วก็ยังไม่หายหงุดหงิด ขณะที่กำลังคิดหาวิธีล้างแค้นอย่างอื่นให้ประธานเชี่ยนอยู่นั้น เสี่ยวเชี่ยนก็ออกมา

“ทำอะไรอยู่ แก้มป่องอย่างกับหนูที่เธอเลี้ยง” เสี่ยวเชี่ยนเอานิ้วจิ้มแก้มสืออวี้

สืออวี้อยู่กับคนอื่นมีความคิดความอ่านแต่อยู่กับประธานเชี่ยนเหมือนเด็กคนหนึ่ง เธอเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ให้เสี่ยวเชี่ยนฟังทั้งหมด

เสี่ยวเชี่ยนทำเสียง หึ “ไม่เห็นต้องไปทำตัวแบบพวกเขาเลย คนที่อิจฉาฉันเหม็นขี้หน้าฉันมีเยอะแยะไป นั่นก็แค่ส่วนหนึ่ง”

ประธานเชี่ยนคนจริงขี้เกียจจะสนใจพวกขี้หมูราขี้หมาแห้ง