ตอนที่ 627

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 627 ร้ายกาจกับมองออก

สืออวี้กำลังเดาใจเสี่ยวเชี่ยน ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงแสดงความขอบคุณจากห้องข้างๆ

“ขอบคุณมากเลยนะคะที่ให้ทิชชู่เปียก”

สืออวี้เดินออกมาแล้วมองเสี่ยวเชี่ยนด้วยความสงสัย เสี่ยวเชี่ยนกลับส่ายหน้าแล้วลากสืออวี้เดินออกจากห้องน้ำ

“ประธานเชี่ยน ทำไมต้องเป็นคนดีแบบนั้นด้วย ทิชชู่เปียกเอาไปเช็ดรองเท้ายังจะดีกว่า เอาไปให้คนแบบนั้นทำไม? ปล่อยให้นั่งรอไปแบบนั้นแหละ!”

เสี่ยวเชี่ยนส่ายหน้า “เธอคิดว่าฉันเป็นคนใจร้ายแบบนั้นเหรอ?”

ใช่ไง! สืออวี้พูดในใจ

“ทิชชู่เปียกที่เสี่ยวเฉียงซื้อมาครั้งนี้กลิ่นแสบจมูกมาก กลิ่นยาจีนแรงๆช่วยกลบกลิ่นบางอย่างได้”

เสี่ยวเชี่ยนพูดหน้าตาย

สืออวี้เห็นประธานเชี่ยนหยิบยาหม่องน้ำออกมาจากกระเป๋าใบเล็กที่พกติดตัวแล้วก็เข้าใจทันที!

โอ๊ะโอ นี่สินิสัยของประธานเชี่ยน

“ในเมื่อพวกเขานินทาฉันแบบนั้น ฉันก็จะให้พวกเขาได้สัมผัสกับบทลงโทษของซูสีไทเฮา แต่คนแบบนั้นไม่ถึงกับต้องให้ฉันเปลืองน้ำลายหรอก ใช้ยาหม่องน้ำก็พอแล้ว” เสี่ยวเชี่ยนยิ้มมุมปาก

สืออวี้อยากจะไปถามจริงๆว่าคนข้างในดอกไม้สองกลีบยังสบายดีไหม?

คำถามนี้ได้คำตอบในไม่ช้า คนที่อยู่ข้างในพุ่งออกมาจากห้องน้ำด้วยความโมโห ใบหน้าแดงกล่ำ

“เธอเองเหรอ!”

เมื่อกี้ตอนที่เสี่ยวเชี่ยนส่งทิชชู่เปียกลอดใต้ประตูให้นั้น คนขี้นินทาที่อยู่ข้างในสังเกตเห็นแหวนเพชรที่นิ้วเธอพอดี พอออกมาก็ดูที่มือก่อนถึงดูหน้า พอเห็นเป็นเสี่ยวเชี่ยนก็ตกใจอย่างแรง

“ฉันเอง สวัสดีค่ะ”

“ในทิชชู่เปียกที่เธอส่งให้ฉัน…มันคืออะไรกันแน่!” ตอนนี้ก้นเธอร้อนเหมือนถูกไฟเผา แทบอยากจะเอาพัดลมมาเป่า!

ความรู้สึกปวดแสบปวดร้อนแบบนั้น ใครเคยโดนก็จะเข้าใจ!

“ทิชชู่เปียกไงคะ อ๋อ ยาหม่องน้ำในกระเป๋าอาจจะหก” เสี่ยวเชี่ยนผายมือออกอย่างไม่แยแส

“เฉินเสี่ยวเชี่ยน!มันจะมากเกินไปแล้วนะ!”

“ใครกันแน่ที่ทำเกินไป? ใช้ยาหม่องน้ำนี่ก็ถือว่าให้เกียรติสุดๆแล้วนะ หรืออยากจะโดนลงโทษหนักๆสไตล์ซูสีไทเฮาไหมล่ะ? แต่เธอมันไม่มีค่าพอหรอกนะ!”

พอได้ยินเสี่ยวเชี่ยนพูดแบบนี้ ผู้หญิงขี้นินทาคนนี้ก็รู้แล้วว่าคำพูดของเธอเมื่อครู่ลอยไปเข้าหูเสี่ยวเชี่ยนแล้ว หาทางลงไม่ได้ ก้นก็แสบร้อน ทำได้แค่ชี้หน้าเสี่ยวเชี่ยนแล้วด่ากลับ

“ฝากไว้ก่อนเถอะ! ฉันไม่ปล่อยเธอไว้แน่!”

“อย่างฉันยังต้องกลัวเธอจะกลายเป็นคางคกด้วยเหรอ?”

เนื่องจากที่บ้านเธอมีเสี่ยวเฉียงที่บ้าอ่านการ์ตูน ดังนั้นเสี่ยวเชี่ยนจึงได้อ่านการ์ตูนญี่ปุ่นที่ดังๆในช่วงนี้ไปด้วย ตัวเอกในเรื่องจะทำท่าเรียกปีศาจคางคกออกมาได้ ทำเอารุ่นพี่ที่แสบก้นคนนี้โกรธจนหน้าแดงกล่ำ รีบวิ่งหนีไปทันที

“ฮ่าๆๆ ประธานเชี่ยนสุดยอด!” สืออวี้ดูอย่างสนุกสนาน เมื่อเทียบกับแผนยาหม่องน้ำของประธานเชี่ยนแล้ว แผนของเธอเมื่อกี้ดูเด็กไปเลย

“แต่ว่านะประธานเชี่ยน มันจะไม่มีปัญหาเหรอ?”

“จะมีปัญหาอะไรได้? ฉันก็แค่ทำการทดลองวิทยาศาสตร์เท่านั้นเอง เธอก็รู้ว่าฉันเรียนแพทย์คลินิก ถึงจิตใจจะไม่เหมือนร่างกาย แต่ในฐานะที่เป็นหมอ ฉันก็ยังต้องยืนหยัดในหลักการการทดลองวิทยาศาสตร์ ทดสอบให้ครอบคลุม”

“เธอทดสอบอะไรเหรอ? ฉันเห็นแค่เธอเล่นพิเรนทร์! อีกทั้งน้ำเสียงเธอทำไมเหมือนพี่เสี่ยวเฉียงแบบนั้นเลยล่ะ? เล่นพิเรนทร์ยังจะอ้างว่าทดลองวิทยาศาสตร์อีก!”