ตอนที่ 712 ไม่มีแกล้งหนักสุด มีแต่หนักยิ่งกว่า

แผนรักสยบใจบอสสาวตัวร้าย – ตอนที่ 712 ไม่มีแกล้งหนักสุด มีแต่หนักยิ่งกว่า

เสี่ยวเชี่ยนตบด้วยท่าทางสง่างาม หม่าชิงถึงกับอึ้ง เอามือจับหน้ายืนนิ่งไปสักพัก พอได้สติก็ร้องไห้

“พี่ มันรังแกฉัน พ่อแม่ มันตบหนู”

แม่หม่าหน้าบึ้ง เธออยากตบเสี่ยวเชี่ยนกลับ แต่เสี่ยวเชี่ยนส่งสายตาเอาเรื่องกลับมา

“ฉันจะเอาคืน” หม่าชิงพุ่งเข้าไป หลิวเหมยเข้าไปขวางหน้าเสี่ยวเชี่ยนโดยอัตโนมัติ ออกแรงผลักเสี่ยวชิงเล็กน้อยอีกฝ่ายก็ถอยล้มลงไปนั่งกับพื้น แถมบังเอิญล้มไปถูกมุมโต๊ะพอดี ทำให้ชามน้ำซุปที่ไม่ได้วางให้ดีคว่ำลงมาใส่หัว

มะเขือเทศสีแดงกับไข่สีเหลืองรดเต็มหน้า มีชามครอบอยู่บนหัว พออ้าปากร้องก็พ่นสาหร่ายออกมาจากปาก…

“พี่ มันแกล้งฉัน…ฮือๆๆ” หม่าชิงอยากจะบ้า

“หลิวเหมย ทำไมเธอใจร้ายแบบนี้” หม่าลุ่ยถามหลิวเหมย

“ก็เขาจะมาทำพี่สะใภ้ฉัน ยอมไม่ได้หรอก พี่หลางบอกว่าต้องช่วยเหลือพี่สะใภ้ตลอด ถ้าพวกคุณทำกับครอบครัวฉันแบบนี้ก็ไม่จำเป็นต้องกินข้าวด้วยกันแล้ว พี่สะใภ้พวกเราไปกันเถอะ”

หลิวเหมยไม่เข้าใจว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่เธอรู้ว่าใครคือครอบครัวของเธอ

พอเห็นหลิวเหมยกำลังจะไป พ่อแม่หม่าลุ่ยก็คิดได้ว่าปล่อยหลิวเหมยไปไม่ได้ ถ้าไปบ้านก็หลุดลอยไปด้วย ลูกชายจะย้ายงานถ้าไม่มีทะเบียนบ้านอยู่ในเมืองก็ต้องย้ายกลับไปที่บ้านสิ

ในช่วงเวลาสำคัญนี้พ่อหม่าได้สติก่อนใคร เดินเข้าไปหาเสี่ยวชิงแล้วเงื้อมือตบลูกสาวตัวเอง

“ไอ้ลูกคนนี้ปากไม่มีหูรูด ทำให้พี่สะใภ้เขาไม่พอใจ แกมันสมควรโดนตบ หลิวเหมยอย่าโกรธเลยนะ ลุงสั่งสอนเขาให้แล้ว”

พ่อหม่าขยิบตาให้ลูกสาว หม่าชิงจึงพูดกับหลิวเหมยด้วยท่าทีแข็งกระด้าง “อย่าทำเป็นเรื่องใหญ่ พ่อแม่ฉันอุตส่าห์มาหา พวกเขาชอบเธอมาก พวกเรามันคนบ้านนอก คำพูดไหนที่แรงเกินไปก็อย่าถือสา แต่ถ้าเธอจะเอาเรื่องจริงๆฉันก็ต้องขอโทษแทนพวกเขาด้วย”

“โวะ” สุ่ยเซียนร้องออกมาเบาๆ มาไม้นี้เล่นเอาเสี่ยวเชี่ยนกับหลิวเหมยเหมือนเป็นคนผิดไปเลยนะ คำว่า ‘คนบ้านนอก’ ที่ออกจากปากกระแทกใส่หลิวเหมยแทบจะบี้ให้จมดิน

อีกทั้ง ‘คำพูดแรงเกินไป’ ที่ออกจากปากครอบครัวนี้ คนที่ได้ฟังถ้าไม่หูหนวก สมองตาย เป็นต้องโกรธแน่นอน

แต่หลิวเหมยไม่ได้เห็นเหตุการณ์ตอนนั้นนี่นา เธอมาทีหลังย่อมไม่รู้รายละเอียด พอได้ยินครอบครัวหม่าขอโทษก็รู้สึกว่าทำเป็นเรื่องใหญ่คงไม่ดี ผู้หญิงคนนี้จิตใจดีขี้สงสาร ดูท่าทางจะยอมประนีประนอม

สุ่ยเซียนมองเสี่ยวเชี่ยนอย่างจนใจ สายตานั้นต้องการสื่อว่า มีเธออยู่จะปล่อยให้เกิดเรื่องเอาผักกาดขาวต้นอวบไปป้อนหมูเหรอ

เสี่ยวเชี่ยนถอนหายใจ

ผักกาดขาวต้นอวบเพิ่งมาอยู่กับเธอไม่นาน ช่วงเวลาก่อนหน้านี้ไม่มีใครเห็นผักกาดขาวต้นนี้เลยด้วยซ้ำ

ครอบครัวหม่าตอนด่าคนอื่นมีสีหน้าแบบหนึ่ง ตอนนี้พอเจ้าตัวมาก็รีบเล่นละครเป็นคนอ่อนแอ ทำตัวมีศีลธรรม คล้ายกับว่าถ้าเสี่ยวเชี่ยนกับหลิวเหมยยังจะเอาเรื่องก็เท่ากับรังแกคนอ่อนแอ

“พี่สะใภ้…ฉัน…” หลิวเหมยลำบากใจ เสี่ยวเชี่ยนรู้แผนพวกนี้ดี เธอตบบ่าหลิวเหมย

“ไม่เป็นไร ก็แค่เรื่องเข้าใจผิดกัน เธออยากอยู่ก็อยู่นะ”

“แค่เรื่องเข้าใจผิด คนกันเองทั้งนั้น มานั่งกินข้าวด้วยกันเถอะ” แม่หม่าสมกับเป็นคนหน้าหนา เหตุการณ์มาถึงขนาดนี้แล้วยังกู้สถานการณ์ได้ จะปล่อยให้บ้านหลุดลอยไปไม่ได้เด็ดขาด อ้อไม่สิ ปล่อยหลิวเหมยไปไม่ได้เด็ดขาด

สุ่ยเซียนทนดูต่อไปไม่ไหว เธอหยิบกระเป๋าแล้วยืนขึ้น

“เชี่ยนเอ๋อ บ่ายฉันมีธุระ ไปก่อนนะ”