ตอนที่ 738 ผมนี่แหละพี่สี่ที่เขาพูดถึงกัน

เสี่ยวเชี่ยนเบนสายตากลับไปที่เวที การแสดงบนนั้นมาถึงช่วงสุดท้ายแล้ว เดี๋ยวจะมีการจับรางวัล

ทั้งสามคนนั่งเรียงกันต่างคิดเรื่องอื่นในใจ หลิวเหมยกระวนกระวายใจรู้สึกว่าถ้าไม่พูดอะไรหน่อยมันแปลกๆ เธอเห็นในมือของเสี่ยวเชี่ยนกับฟู่กุ้ยต่างมีคูปองจับรางวัลจึงหาเรื่องชวนคุย

“ทำไมพวกพี่มีคูปองกันทั้งคู่เลยล่ะ พี่ใหญ่ลำเอียง ไม่เห็นให้ฉันบ้าง”

“เอาของพี่ไปสิ” ฟู่กุ้ยยื่นคูปองในมือให้หลิวเหมย

“พี่ใหญ่ให้พี่ก็เพราะเสี่ยวเฉียงไปไถมา จะเรียกว่าใช้เส้นก็ได้ แต่ของพี่ฟู่กุ้ยไม่ได้ใช้เส้นสายอะไรเลยนะ พี่เขาจองห้องไปแล้ว”

“หา” หลิวเหมยตกใจ คูปองที่อยู่ในมือเธอมาจากการที่พี่ฟู่กุ้ยซื้อคอนโด

“พี่ฟู่กุ้ย พี่ไม่ได้ทำงานที่นี่ไม่ใช่เหรอคะ แล้วพี่จะซื้อคอนโดทำไม”

“พี่…พี่ชอบผู้หญิงคนนึง พี่จะย้ายมาที่นี่” ฟู่กุ้ยรวบรวมความกล้า เสี่ยวเชี่ยนเกือบผิวปากแซวออกมาแล้ว

ดูไม่ออกเลยนะเนี่ย ผู้ชายอึนๆบทจะจีบสาวขึ้นมา จึ๊ๆๆ

“หา…ขอให้สำเร็จนะคะ อันนี้ฉันไม่เอาหรอกค่ะ” หลิวเหมยยัดคูปองคืนฟู่กุ้ย

เธอรู้สึกอึดอัดใจ เมื่อกี้ตอนบอกเลิกหม่าลุ่ยไม่เห็นเป็น แต่ตอนนี้เธอรู้สึกแย่มาก

อาจเป็นเพราะอากาศในห้องถ่ายเทไม่ดีมั้ง…

“อันที่จริง ผู้หญิงที่พี่ชอบคนนั้น เขา เขาก็คือ—” ฟู่กุ้ยรวบรวมความกล้า เสี่ยวเชี่ยนทำมือเชียร์ พ่อหนุ่ม เอาเลย

“โอ๊ะ จะจับรางวัลแล้ว” หลิวเหมยไม่อยากฟังว่าเขาจะบอกว่าชอบใคร แบบนั้นยิ่งทำให้บรรยากาศอึดอัดกว่าเดิม เธอชี้ไปที่เวทีแสร้งทำเป็นตื่นเต้น

เลี่ยวฟู่กุ้ยแอบเซ็งนิดหน่อย แต่ไม่ยอมแพ้ เดี๋ยวออกไปแล้วค่อยบอกก็ได้

รางวัลรองๆถูกประกาศออกมา บรรยากาศเริ่มตื่นเต้นมากขึ้น

เสี่ยวเชี่ยนได้รางวัลที่สองโดยไม่เหนือความคาดหมายเลยสักนิด เธอได้รับชุดเครื่องใช้ไฟฟ้านำเข้า เดินถือคูปองขึ้นไปรับรางวัลท่ามกลางสายตาที่อิจฉาของหลายๆคน

“เชี่ยนเอ๋อ เธออยู่กินบุฟเฟ่ต์แล้วกันนะ พี่พาหลิวเหมยออกไปเดินเล่นหน่อย” ฟู่กุ้ยอยากกำจัด กขค

“ไม่อยู่ลุ้นรางวัลใหญ่ก่อนเหรอ” เสี่ยวเชี่ยนแอบถุยให้เลี่ยวฟู่กุ้ยในใจ เห็นสาวดีกว่าน้องตัวเอง

“พี่เป็นคนไม่มีดวงทางนี้ตั้งแต่เด็กแล้ว ไม่สนเรื่องแบบนี้หรอก” ฟู่กุ้ยคิดว่าครอบครัวหม่ากลับไปกันหมดแล้ว แบบนั้นเขาก็พาหลิวเหมยออกไปได้แล้ว

พอฟู่กุ้ยพูดจบก็ได้ยินพิธีกรบนเวทีขานเลขอย่างตื่นเต้น ยินดีกับคุณเลี่ยวที่คูปองลงท้ายด้วยเลข8888ด้วยครับ คุณได้รับแพ็คเกจท่องเที่ยวสุดหรูที่มัลดีฟค่ะ

เสี่ยวเชี่ยนยิ้มออกมาอย่างมีเลศนัยแล้วตบบ่าฟู่กุ้ย

“ดูท่าดวงพี่จะมาแล้วนะ แพ็คเกจเที่ยวสำหรับสองคนด้วยนะ”

ประเด็นคือคำว่าสองคน…

“ว้าว พี่ฟู่กุ้ยได้รางวัล” หลิวเหมยพูดกับฟู่กุ้ยด้วยสีหน้าดีใจ

ฟู่กุ้ยอึ้ง เขามองคูปองของตัวเอง เลขนั้นจริงๆ นี่เขาได้รางวัลจริงเหรอ

เขายังคงอยู่ในอาการช็อค เสี่ยวเชี่ยนต้องสะกิดเขาถึงจะได้สติแล้วขึ้นไปรับรางวัลบนเวที

หม่าลุ่ยที่ยืนอยู่ข้างนอกพอได้ยินพิธีกรประกาศชื่อเลี่ยวฟู่กุ้ยให้ขึ้นไปรับรางวัลเขาก็หน้าบึ้งทันที เขาเชื่อว่าพี่ชายของหลิวเหมยจงใจโกงรางวัลแน่นอน

ถ้าหลิวเหมยไม่ทะเลาะกับเขา รางวัลนี้ก็เป็นของเขาแล้ว

ถึงแม้ว่าด้วยงานของเขาจะทำให้ไปเมืองนอกไม่ได้ แต่เขาให้พ่อแม่ไปก็ได้นี่ พ่อแม่ลำบากมาทั้งชีวิตแล้ว ยังไม่เคยไปเที่ยวไกลๆเลยด้วยซ้ำ

ทั้งหมดนี้ไม่ควรจะเป็นของเขาหรอกหรือ…หม่าลุ่ยสับสน ในใจเหมือนมีรูโบ๋ขนาดใหญ่ มีเลือดไหลออกมาไม่หยุด

คนอื่นๆพิธีกรมอบรางวัลอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเสี่ยวเชี่ยนที่ใส่แว่นกันแดดขึ้นไปรับรางวัล รับเสร็จก็เดินลงมาเลย ไม่พูดอะไรสักประโยคเดียว แต่พอถึงตาฟู่กุ้ย พิธีกรกลับไม่ปล่อยเขาลงไปง่ายๆ

“คุณผู้ชายท่านนี้ดูยังเด็กอยู่เลยนะคะ ไม่ทราบว่าถูกใจอะไรในโครงการของเราคะ ทำไมถึงได้ตัดสินใจเลือกซื้อบ้านในโครงการของเรา”

“ผู้หญิงที่ผมชอบเธอชอบที่นี่ครับ ผมยังไงก็ได้” ฟู่กุ้ยพูดพลางเหลือบมองหลิวเหมย

พิธีกรก็ยังคงไม่ปล่อยเลี่ยวฟู่กุ้ยลงไป แถมยังพูดด้วยน้ำเสียงเกินจริง “ดูก็รู้เลยนะคะว่าคุณผู้ชายท่านนี้ต้องเป็นคนที่รักภรรยามากแน่ๆ คนที่รักภรรยาก็ต้องเลือกโครงการของเรา เห็นคุณใส่แว่นแบบนี้การศึกษาต้องสูงแน่เลยใช่ไหมคะ”

ถามมากจัง…ฟู่กุ้ยอยากตอบแบบนี้ แต่เขาไม่มีทางรู้เลยว่าพิธีกรคนนี้ถูกสั่งมาอีกที ซึ่งก็คือประธานเชี่ยนเป็นคนสั่งให้เขาถาม

“ผมเป็นดอกเตอร์ครับ”

หม่าลุ่ยได้ยินแบบนั้นก็เม้มปาก เขาไม่อยากยอมรับว่าตัวเองอิจฉา พยายามท่องไว้ในใจว่า พวกเรียนสูงยากจนกันทั้งนั้นแหละ