ตอนที่ 739 ออกจากหน้าประวัติศาสตร์ไปนับจากนี้

“คุณ…คือสามีเขา”

หม่าลุ่ยยังไม่ได้สติหลังถูกต่อย สมองกำลังเบลอ ไม่รู้เป็นเพราะถูกอวี๋หมิงหลางต่อยหรือเพราะตกใจ

แต่เฉินเสี่ยวเชี่ยนบอกว่าสามีรู้จักกับOne แล้วนี่ทำไมกลายเป็นคนๆเดียวกับOne

หา เขาถูกผู้หญิงคนนั้นหลอก

กว่าหม่าลุ่ยจะได้สติเขาก็ถูกอวี๋หมิงหลางลากไปตรงที่ที่ไม่มีคนแล้ว จากนั้นก็ถีบเข้าไปที่ท้องของเขา

“ลูกถีบนี้ให้เมียผม ตาข้างไหนของคุณที่เห็นว่าเมียผมเหมือนเป็นเมียน้อยคนอื่น”

“ก็เขาพูดเอง—โอ๊ย”

หม่าลุ่ยเอามือกุมท้อง อวี๋หมิงหลางอัดเข้าไปอีกหนึ่งที

“ถ้าผมบอกว่าหลังจากวันนี้ไปคุณจะดวงซวยคุณเชื่อไหม”

เชื่อ เวลานี้หม่าลุ่ยเสียใจมากที่พูดแบบนั้นออกไป ถ้าเขารู้ว่าเฉินเสี่ยวเชี่ยนเป็นภรรยาของอวี๋หมิงหลางเขาจะทำเรื่องแบบนี้ออกไปได้ยังไง Oneเป็นพี่ชายของหลิวเหมย ถ้าเขาจับสายป่านนี้ไว้ให้มั่นตั้งแต่แรก งั้น…

แต่อวี๋หมิงหลางเคยพูดเอาไว้ ‘ถ้า’ เป็นคำโกหกคำโตที่สุดบนโลกใบนี้ มันไม่มี ‘ถ้า’ ตั้งแต่แรกแล้ว สิ่งที่รอหม่าลุ่ยอยู่ก็คือหมัดหนักๆของอวี๋หมิงหลาง และคำว่า ‘ถ้า’ ที่จะตามติดเขาไปตลอดชีวิต

ถ้าเขาทำดีกับหลิวเหมย ถ้าเขามัดใจหลิวเหมยได้ ชีวิตของเขาก็คงดีไปแล้ว แต่ว่าชีวิตคนเราไม่มีถ้า

ฟู่กุ้ยเดินถือซองรางวัลใหญ่ลงมาจากเวที หน้าผากมีแต่เหงื่อ

“ดูพี่ซิ แค่พูดกับสาวไม่กี่ประโยคนิสัยชอบเกร็งยังไม่หายอีก” เสี่ยวเชี่ยนแซวแล้วหันไปพูดข้อดีของเลี่ยวฟู่กุ้ยให้หลิวเหมยฟัง “นิสัยแบบนี้ของเขานอกใจคนยาก เรื่องเหยียบเรือสองแคมยิ่งไม่ต้องพูดถึง สมองมีแต่ครอบครัวแน่นอน จุดนี้พี่ขอรับรองได้ในฐานะจิตแพทย์ เธอว่างั้นไหมหลิวเหมย”

เสี่ยวเชี่ยนพยายามโฆษณาสุดๆ ต่อให้เป็นหลิวเหมยที่ค่อนข้างห้าวยังรู้สึกเขิน

“พี่สะใภ้ ฉันไปก่อนนะคะ ฉันยังมีธุระ”

ฟู่กุ้ยแอบตำหนิเสี่ยวเชี่ยนด้วยสายตา “เธอพูดตรงเกินไปแล้ว”

ไก่ตื่นเลยเห็นไหม

“ถึงได้บอกไงว่านักนิติจิตวิทยาอย่างพวกพี่วินิจฉัยได้แค่ว่าใครเป็นโรคประสาท เรื่องวิเคราะห์คนสู้จิตแพทย์อย่างพวกฉันไม่ได้ มองไม่ออกเหรอว่าการที่หลิวเหมยมีท่าทางแบบนี้มันเป็นเรื่องดี ถ้าเขาไม่รู้สึกอะไรคงทำตัวเฉยๆไปแล้ว ยังไม่รีบตามไปอีก”

พอเห็นฟู่กุ้ยยังยืนซื่อบื้ออยู่ที่เดิมเสี่ยวเชี่ยนอยากจะเข้าไปตบกะโหลก รู้สึกเหมือนตัวเองมีลูกโง่

“ตามไปสิ ไปถามเขาว่าเป็นแฟนกันไหม ก็เริ่มจากตั๋วเครื่องบินสองใบในมือพี่นั่นแหละ พี่ใหญ่อุตส่าห์ให้แพ็คเกจท่องเที่ยวสุดหรูละไม่รู้จักใช้ให้เป็นประโยชน์ ต่อไปถ้าโสดตลอดชีวิตไม่ต้องมาปรึกษาฉันเลยนะ ลองคบกันก่อนหนึ่งเดือน ถ้าโอเคค่อยบินไปเที่ยวด้วยกัน ประหยัดค่าฮันนีมูนด้วย”

“หา…อ๊า”

เลี่ยวฟู่กุ้ยได้สติแล้ว เขารีบเดินออกไป

ด้วยจิตวิญญาณช่างเม้าท์ของคนตระกูลอวี๋ เสี่ยวเชี่ยนจึงตามออกไปด้วย

เธอเดินออกไปอย่างสง่า เธอรู้สึกว่าละครข้างนอกคงไม่จบง่ายๆแน่ แต่หารู้ไม่ว่าครั้งนี้ประธานเชี่ยนคาดการณ์ผิด

ด้านนอกไม่มีภาพเหตุการณ์เปิดศึกชิงนางแต่อย่างใด เธอเห็นแค่หลิวเหมยนั่งรถออกไปกับฟู่กุ้ย

ประธานเชี่ยนที่ไม่ได้เห็นละครฉากเด็ดยังไม่ยอมแพ้ เธอมองซ้ายมองขวา หม่าลุ่ยล่ะ

ไหนว่าตั้งใจแน่วแน่จะไม่ยอมไปไหนไม่ใช่เหรอ นี่เธออุตส่าห์อยากดูอะไรสนุกๆ แต่นี่อะไร

“ห้ามขยับ” เธอรู้สึกว่ามีของแข็งจี้อยู่ที่เอว เสี่ยวเชี่ยนรับรู้ได้ถึงกลิ่นอายอันคุ้นเคย พอหันไปก็เห็นอวี๋หมิงหลางเอาเครื่องดื่มเย็นเฉียบจี้เอวเธออยู่

“นายมาอยู่ที่นี่ได้ไง”