ตอนที่ 775 ต่อไปเป็นเวทีของประธานเชี่ยน

“คุณมาถึงไวกว่าที่ฉันคิดหลายนาที ช่วงหลายนาทีที่เหลือนี้ฉันจะไม่คิดเงิน ไปเถอะ ขึ้นไปข้างบน”

“ผมขึ้นไปแค่คนเดียว แต่คุณกลับพาคนไปด้วย มันเหมาะสมเหรอครับ” ซ่งชิงอู๋ชี้ไปทางอวี๋หมิงหลางอย่างมีมารยาท ความหมายชัดเจน เขาไม่อยากให้มีคนนอกอยู่ด้วย

“ผมอยากให้คุณผู้ชายท่านนี้วางใจปล่อยให้ภรรยาของคุณอยู่กับผม ถ้าเธอสามารถแก้ปัญหากวนใจของผมได้ ผมก็จะไม่แตะต้องเธอ”

ความหมายที่แฝงในคำพูดก็คือ ถ้าเสี่ยวเชี่ยนจัดการปัญหาไม่ได้เธอก็จะถูกฆ่าตาย

อวี๋หมิงหลางแสยะยิ้ม “เหมาะไม่เหมาะคิดว่ามันขึ้นอยู่กับคุณเหรอ มาให้ลูกเชี่ยนของผมรักษาแล้วยังจะทำปากเก่ง อยากจะให้รักษาก็อยู่ ถ้าไม่ก็ไสหัวไปซะ”

ถ้าวัดกันเรื่องความแข็งแกร่งอวี๋หมิงหลางไม่เคยแพ้ ความเด็ดเดี่ยวของเขาทำให้ซ่งชิงอู๋ถึงกับต้องมองอวี๋หมิงหลางอยู่สักพัก สิ่งสำคัญคือมองยศของอวี๋หมิงหลาง

เมื่อวานไม่เห็น วันนี้ได้เห็นแล้ว

“เป็นแค่พันโทเบ่งขนาดนี้เลยเหรอ”

“ดูของแบบนั้นจะมีประโยชน์อะไร หน่วยที่ผมอยู่ไม่ดูของแบบนี้หรอก เขาดูตรงนี้ เข้าใจหรือยัง” อวี๋หมิงหลางชูกำปั้น ความหมายคือ ถ้าไม่ยอมจะสักหมัดมะ

“หมอเฉิน คุณว่าไง ผมจ่ายเงินเพื่อให้ทหารประเทศนี้มานั่งฟังเรื่องส่วนตัวผมเหรอ” ซ่งชิงอู๋ถามเสี่ยวเชี่ยน

“เขาไม่ใช่คนนอก เขาเป็นคนใน—” เสี่ยวเชี่ยนรู้สึกได้ว่าอวี๋หมิงหลางกำลังถลึงตามองเธอ เธอแอบแลบลิ้นให้ในใจ

คนในหมายถึงภรรยา ที่อวี๋หมิงหลางถลึงตาใส่เสี่ยวเชี่ยนเพราะเขาพบว่าเธอเหมือนจะสื่อไปอย่างอื่น

“ผมไม่มีทางอนุญาตให้ทหารประเทศคุณรู้เรื่องของผม”

“ขอแค่คุณรับประกันว่าคุณจะไม่เบี้ยวค่ารักษาแม้แต่บาทเดียว ฉันก็รับประกันได้ว่าเรื่องนี้ไม่มีทางถึงหูฝ่ายทหาร ตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในฐานะทหาร แต่เขามาในฐานะที่เป็นคนใน ใช่ไหม คนใน”

อวี๋หมิงหลางกัดฟัน ผู้หญิงคนนี้จงใจใช่ไหม เรียกคนในซะคล่องปาก หรือเธอจะเก็บกดอีกหน่อยอยากเป็นคนขี่เขาแล้วเป็นฝ่ายรุกมากกว่า ก็ใช่ว่าจะไม่ได้นะ อย่างไรเสียเขาก็ชอบท่วงท่านั้น—เดี๋ยวนะ ไปไกลแล้ว

“ทำไมผมต้องเชื่อคุณด้วย” ซ่งชิงอู๋มองปฏิกิริยาของเสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลาง ทั้งสงสัยทั้งวางใจในเวลาเดียวกัน

ผู้หญิงคนนี้ไม่มีใจให้ผู้ชายที่มากเสน่ห์อย่างอาเหม็ด แต่กลับชอบผู้ชายที่ดุร้ายแบบนี้น่ะเหรอ จากสายตาของเสี่ยวเชี่ยน ซ่งชิงอู๋รู้สึกได้ว่าเธอมีความรักให้ผู้ชายคนนี้แบบไม่ซ้อนเร้นเลยสักนิด ทำไมล่ะ

“ผู้ชายที่คุณคิดว่าดีมาก ใช่ว่าจะดีในสายตาฉันด้วย” เสี่ยวเชี่ยนมองอวี๋หมิงหลาง แต่กลับพูดในสิ่งที่ซ่งชิงอู๋คิด

ซ่งชิงอู๋อึ้งเล็กน้อย เขาเพิ่งจะรู้จักกับผู้หญิงคนนี้ แต่กลับถูกเธอมองความคิดออก

คนแบบนี้ถ้ามาเป็นลูกน้องเขาไม่ได้งั้นก็…

“ถ้ากล้าแตะต้องเธอแม้แต่ปลายผม ผมก็กล้าจะทำลายล้างครอบครัวของคุณ เริ่มจากพ่อแม่คุณ จากนั้นก็เบญจมาศอาเหม็ด วางใจได้ ผมจะเหลือคุณไว้ก่อน ให้คุณได้เห็นว่าผมฆ่าพวกเขายังไง”

คนที่พูดคือเสี่ยวเฉียง สองผัวเมียคู่นี้เหมือนอ่านใจกันออก

เสี่ยวเชี่ยนตั้งชื่อให้การรักษาครั้งนี้ว่า ส่งดอกไม้ อาเหม็ดจึงได้เลื่อนขั้นเป็นเบญจมาศอาเหม็ดอย่างเป็นทางการ

“คุณไม่กล้าหรอก ทหารอย่างพวกคุณเคร่งครัดเรื่องกฎระเบียบ”

“ถึงขนาดที่เมียผมถูกรังแกแล้วผมยังจะสนเรื่องกฎระเบียบทำไมอีก ถึงตอนนั้นก็ถอดชุดทหารออก ใครแตะต้องเมียผมมันต้องตาย พอจบเรื่องแล้วค่อยฆ่าตัวตายตาม ไม่ทิ้งตราบาปไว้ให้ครอบครัว ครอบครัวทหารสามรุ่นไม่เคยมีใครปกป้องครอบครัวไม่ได้ ถ้าผมปกป้องเมียไม่ได้ก็อย่ามีชีวิตอยู่เลยจะดีกว่า”

ซ่งชิงอู๋มองอวี๋หมิงหลาง คล้ายกับกำลังวิเคราะห์คำพูดของเขาว่าจริงหรือหลอก

เสี่ยวเชี่ยนเอาตัวไปขวางอวี๋หมิงหลาง ท่าทางแบบนี้บางครั้งอวี๋หมิงหลางก็เอามาใช้เวลาที่มีคนจะมายุ่งกับเสี่ยวเชี่ยน ตอนนี้ประธานเชี่ยนทำบ้าง บทบาทสลับกัน