ตอนที่ 791 ผู้หญิงของนายมีแผนร้ายอะไรอีก

“ถ้าต่อไปมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นอีก ได้โปรดอย่าตัดสินใจบุ่มบ่าม ขอให้มาหาฉันเป็นอันดับแรก จิตแพทย์เฉินเสี่ยวเชี่ยนแก้ปัญหาทางใจได้ทุกอย่าง แน่นอนว่าไม่ได้จำกัดอยู่แค่ผู้ที่ป่วย ถึงไม่ป่วย แสร้งทำเป็นอกหัก คิดว่าลาออกจากองทัพแล้วจะเซอร์ไพรส์แต่กลับเกือบได้เป็นพ่อบุญธรรม เรื่องทะเลาะกันงี่เง่าแบบนี้ของคู่รักฉันก็จัดการได้นะ คิดราคากันเอง รับรองไม่หลอกต้มแน่นอน”

นอกจากอวี๋หมิงหลางแล้วอีกสองคนที่เหลือพากันหมดแรง อยู่ๆมาสอดแทรกโฆษณาแบบนี้มันช่าง…

“ก่อนหน้านี้เธอรักษาให้ฉันฟรีนะ…” สุ่ยเซียนคัดค้านเสียงเบา

“ครั้งนี้ก็ไม่เอาเงิน คิดเสียว่าเป็นของขวัญแต่งงานแล้วกัน ครั้งหน้าฉันจะเก็บเงินแล้วนะ—สุ่ยเซียน ครั้งนี้พี่จะขายเธอออกไปจริงๆแล้วนะ ต่อไปแต่งงานแล้วก็อย่างอแง ไม่ใช่เอะอะก็ร้องไห้ฟูมฟายกลับมา เห็นเธอเป็นแบบนี้แล้วฉันเสียใจนะ”

“เชี่ยนเอ๋อ” สุ่ยเซียนถูกเสี่ยวเชี่ยนพูดจาซึ้งๆจึงโผเข้าไปกอด โชคดีที่เธอมีพี่น้องแบบนี้ เธอถึงได้ก้าวผ่านช่วงลำบากของชีวิตได้ เติบโตอย่างมั่นคง เสี่ยวเชี่ยนอบรมสั่งสอนก่อนแต่งงานได้ดีมาก

“เป็นเด็กดี ทะเลาะกันครั้งหน้าโทรหาฉันนะ ฉันมีเป็นร้อยวิธีเตะจูขี้บ่นออกจากบ้าน เวลาทะเลาะกันคนที่ต้องไปคือผู้ชาย คนที่ต้องเสียใจต้องเป็นพวกผู้ชาย เธอทำตัวอยากจะตายให้ได้แบบนี้ยังจะกล้าพูดว่าเป็นพี่น้องกับฉันอีกเหรอ”

สมกับเป็นประธานเชี่ยนจริงๆ เวลาโหดก็โหดได้ใจ

จูเต๋อซีแกล้งแซวอวี๋หมิงหลาง “ดูซิ มีบ้านนายคอยหนุนหลังแบบนี้ ต่อไปสถานะในบ้านของฉันคงอันตรายแล้ว”

“พูดอย่างกับนายเคยมีอะไรแบบนั้น” อวี๋หมิงหลางลูบหน้าข้างที่โดนตบพลางคิดในใจ ขนาดพี่ยังไม่มีสถานะในบ้านเลย ไอ้จูขี้บ่นแล้วนายคิดว่าตัวเองจะมีเหรอ

“ต่อไปดีกับสุ่ยเซียนหน่อย ถ้ากล้ารังแกสุ่ยเซียนพวกเราสองคนไม่ปล่อยนายแน่ เข้าใจไหม” สุ่ยเซียนพูดด้วยน้ำเสียงล้อเล่นกับจูขี้บ่น แต่ทุกคนต่างรู้ว่า เธอพูดจริงทำจริง

“คุณหมอใหญ่เฉินครับ พี่สาวที่แสนดีของสุ่ยเซียน ผมได้เห็นฝีมือของคุณแล้วครับ แม้แต่มุกที่ให้สุ่ยเซียนโกหกว่าท้องคุณยังคิดออกมาได้ ผมล่ะนับถือคุณจริงๆ”

“พูดอย่างกับว่าฉันรังแกพวกนายมากมาย ตอนนั้นพวกเราเล่นเกมกันอยู่ ฉันยึดหลักประชาธิปไตยให้ทางเลือกสุ่ยเซียนสองทาง เขาเลือกทางนี้เองนะ”

“งั้นอีกทางคืออะไร” จูขี้บ่นถามด้วยความอยากรู้

“จูบกับเสี่ยวเฉียงห้านาที”

จูขี้บ่นยิ้มค้างแล้วหันไปเตะอวี๋หมิงหลาง โชคดีที่อวี๋หมิงหลางความรู้สึกไวหลบได้ทัน

“โวะ ความคิดของเสียวเหม่ยนายมาเตะฉันไมวะ”

“ก็นั่นเมียนาย ไม่ให้เตะนายแล้วจะปล่อยนายไว้ทำไม อวี๋หมิงหลางมานี่เดี๋ยวนี้อย่าหนีนะโว้ย”

บนหาดทรายยามค่ำคืน ผู้ชายสองคนวิ่งไล่กัน ผู้หญิงสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังพวกเขาจับมือกันพลางมองภาพตรงหน้า

“เชี่ยนเอ๋อ ฉันรู้สึกโชคดีจริงๆที่ได้มาเจอเธอ ถึงขนาดที่รู้สึกขอบคุณที่ตัวเองเป็นโรคเบื่ออาหารด้วยซ้ำ มันทำให้ฉันได้พี่น้องที่ดีมา”

“เด็กโง่ พูดอะไรชวนขนลุกแบบนั้น”

“ฉันก็แค่ ไม่รู้จะแสดงความรู้สึกที่มีต่อเธอยังไง”

ไม่ใช่พี่น้องแท้ๆแต่ดียิ่งกว่าพี่น้องแท้ๆ

“ถ้างั้นพวกเราหนีไปด้วยกันเลยดีไหม ให้พวกเขาฆ่ากันเอง” เสี่ยวเชี่ยนมองผู้ชายสองคนที่ไล่เตะกันบนหาดทราย ไม่อยากยอมรับเลยจริงๆว่าพฤติกรรมแบบเด็กๆแบบนี้จะมีผู้ชายของเธอรวมอยู่ในนั้น

“หา”

“อยากพิสูจน์ไหมว่าทหารหน่วยรบพิเศษสองคนนี้ความแข็งแรงลดลงหรือเปล่า ให้วิ่งกลับบ้านจากตรงนี้ ดูเหมือนจะไม่ไกลเท่าไรนะ”

“เชี่ยนเอ๋อ เธอคิดจะทำอะไรน่ะ”

“คอยดูฉันนะ”

เสี่ยวเชี่ยนเป็นผู้หญิงที่พอนึกสนุกขึ้นมาก็ชอบเล่นอะไรแผลงๆ เธอเอามือป้องปาก

“จูขี้บ่น นายคิดจะพาน้องฉันไปโดยไม่บอกกล่าวอย่างนั้นเหรอ”