ตอนที่ 792 วิธีของบอส

“เมื่อกี้นายยังพูดอยู่ว่าเมียนายไม่ร้าย เป็นไง กระจ่างหรือยังล่ะ” จูเต๋อซีหอบของวิ่งด้วยความเร็วสูง

“นายทำฉันซวยไปด้วยไม่ต้องมาทำเป็นพูดดี นี่ถ้าฉันไม่เลือกคบเพื่อนผิด ดึกดื่นป่านนี้ฉันยังต้องมาวิ่งแบบนี้เหรอ”

สุ่ยเซียนหันไปมองผู้ชายสองคนที่วิ่งอยู่หลังรถแล้วรายงานสถานการณ์ให้เสี่ยวเชี่ยนทราบ

“ฉันเห็นสองคนนั้นยังเถียงกันได้ แสดงว่าพลังเหลือเฟือ”

“ได้ จะเอาให้เข็ด นั่งดีๆนะ ฉันจะเร่งความเร็ว~” เสี่ยวเชี่ยนเหยียบคันเร่ง ลมยามเย็นพัดโชยเข้ามาผ่านหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้ คล้ายกับว่าได้หอบเสียงทะเลาะของสองคนนั้นมาด้วย

คู่รักที่เดินผิดทางได้ถูกเสี่ยวเชี่ยนลากกลับมาในทางที่ถูกต้อง เธอมองสุ่ยเซียน จากนั้นก็พูดออกมาจากใจ

“ตอนที่เธอเพิ่งกลับมาฉันก็ลังเลนะว่าจะช่วยเธอตัดสัมพันธ์ครั้งนี้ให้ขาดดี หรือปล่อยให้เธอมีหวังในความรักดี อย่างแรกจะช่วยให้เธอเติบโตไวขึ้น เธอจะเจ็บปวดชั่วคราว แต่หากเธอเดินออกมาได้ เธอจะกลายเป็นคนอย่างที่พ่อเธอต้องการได้ไวขึ้น”

“งั้นทำไมเธอถึงเลือกทำให้ฉันกับจูขี้บ่นสมหวังล่ะ” สุ่ยเซียนไม่สงสัยในคำพูดของเสี่ยวเชี่ยนเลยแม้แต่น้อย คำไหนที่ประธานเชี่ยนพูดออกมาย่อมทำได้

“ถ้าฉันเป็นแค่จิตแพทย์ของเธอ ฉันจะเลือกบีบให้เธอเติบโต”

ก็เหมือนกับสุ่ยเซียนในชาติก่อนที่ได้แสดงความสามารถออกมาอย่างเต็มที่ตอนที่พ่อป่วยมะเร็งระยะสุดท้าย สุ่ยเซียนไม่ใช่คนไร้ความสามารถ แต่ความสามารถของเธอต้องถูกบีบคั้นออกมา แต่สุ่ยเซียนคนนั้นโดดเดี่ยวเกินไป

เสี่ยวเชี่ยนไม่มีทางลืมสุ่ยเซียนในชาติก่อนได้เลย นอกจากเธอแล้วสุ่ยเซียนก็เหมือนไม่มีเพื่อนคนไหนอีก ถึงสุ่ยเซียนจะไม่ยอมรับว่าเสี่ยวเชี่ยนเป็นเพื่อน มองเป็นแค่จิตแพทย์คนหนึ่ง แต่เสี่ยวเชี่ยนคิดดูดีๆแล้ว ท่าทีของสุ่ยเซียนที่มีต่อเธอในชาติก่อนมันคือเพื่อนกันชัดๆ

“จากมุมมองของคนเป็นพี่สาว ฉันยอมเลือกให้ชีวิตเธอสมบูรณ์ขึ้นมาอีกหน่อย ให้เธอได้ลิ้มลองความรักที่เธอชอบ ให้ข้างกายเธอมีคนคอยเคียงข้าง ชีวิตแบบนี้อาจทำให้เธอเติบโตช้าหน่อย แต่ข้างกายเธอจะมีจูขี้บ่น มีฉัน หรือแม้แต่อวี๋หมิงหลางที่ช่วยเธอได้ยามจำเป็น แบบนั้นเธอก็จะไม่เหนื่อยมาก”

“เชี่ยนเอ๋อ พูดแบบนี้ฉันจะร้องอีกแล้วนะ”

“เด็กโง่ ร้องอะไรกัน ลืมแล้วเหรอ ตอนที่เธอมาฉันบอกกับเธอแล้ว ยามที่คนข้างกายเธอเสียหลักกันไปหมด ยามที่เธอไม่มีใครให้พึ่งพิงอีกแล้ว จำไว้ว่ายังมีพี่คนนี้อยู่อีกคน ฉันจะคอยอยู่ข้างหลังเธอเสมอ แต่ประเด็นคือจูขี้บ่นที่วิ่งตามรถอยู่ข้างหลังเอาชนะมันหมดแล้ว”

…

ชีวิตที่ตึงเครียดของเสี่ยวเชี่ยนได้ผ่อนคลายลงแล้ว

ทางการทหารส่งข่าวมาว่า ซ่งชิงอู๋พาอาเหม็ดกลับไปแล้ว ดูท่าทางคงไม่กลับมาอีกในช่วงนี้

เบื้องบนชื่นชมเป็นอย่างมากกับปฏิบัติการในครั้งนี้ของเสี่ยวเชี่ยน ถึงขนาดที่ผู้บัญชาการคนที่วิดีโอคอลรับปากไว้ว่า หน้าร้อนจะไปร่วมแสดงความยินดีในงานแต่งของเสี่ยวเชี่ยนกับอวี๋หมิงหลางในนามส่วนตัว

เสี่ยวเชี่ยนแอบคิดแผนชั่วร้ายเอาไว้ จัดการเรื่องซ่งชิงอู๋ได้ยังไงเธอก็ต้องร้องขออะไรกับผู้บัญชาการหน่อย พอเจอผู้บัญชาการเธอก็ขอจริง แต่นี่เป็นเรื่องในภายหลัง

สุ่ยเซียนไปกับจูขี้บ่นแล้ว เธอนำเอกสารถือหุ้นตระกูลทังมาให้เสี่ยวเชี่ยน แล้วได้บทเรียนก่อนแต่งงานจากเสี่ยวเชี่ยนกลับไป บทเรียนนี้เพียงพอที่จะทำให้สุ่ยเซียนได้รับประโยชน์ไปตลอดชีวิต

ความรักของหลิวเหมยกับฟู่กุ้ยดำเนินต่อไปอย่างร้อนแรง ทุกวันจะคุยกันจนดึกดื่น หลิวเหมยกับฉิวฉิววางแผนเปิดโรงเรียนสอนศิลปะป้องกันตัวร่วมกัน เดิมเสี่ยวเชี่ยนคิดจะช่วยเสนอความคิดเห็น แต่พอมีฟู่กุ้ยแล้วเธอก็ไม่มีบทบาทอีกต่อไป ฟู่กุ้ยอยากย้ายงานมา แต่ทำเรื่องย้ายต้องใช้เวลา ระหว่างนี้เขาจะมาหาทุกเสาร์อาทิตย์เพื่อช่วยหลิวเหมยจัดการเรื่องต่างๆ