ตอนที่ 833 บางทีลูกสาวก็อาจชอบป่าป๊าในแบบนี้เหมือนกัน

“เคยมีเรื่องกับคนๆนี้เหรอ?” เจิ้งซวี่ถามเสี่ยวเชี่ยน

เสี่ยวเชี่ยนไม่ได้เล่าเรื่องที่ผู้อำนวยการปล่อยคนบ้าออกมา เธอเล่าเรื่องในอดีตระหว่างเธอกับผู้อำนวยการให้ฟังอย่างคร่าวๆ

เจิ้งซวี่ฟังแล้วก็อยากหัวเราะให้น้ำตาเล็ด

“ครอบครัวนี้ทำบาปทำกรรมกับคุณไว้เท่าไรเนี่ย ทำไมไปไหนก็เจอแต่คุณ?”

ผู้อำนวยการกลัวเจอคนรู้จักในเมืองหลิน จึงไปหาหมอที่อยู่ในอำเภอบ้านนอก นึกไม่ถึงว่าเสี่ยวเชี่ยนจะไปช่วยงานที่นั่นในวันนั้น

หลังจากที่ผู้อำนวยการเป็นโรคจิตเภท ครอบครัวเขาก็กลัวอายถ้าเจอคนรู้จักในเมืองหลิน แล้วก็คิดได้ว่าในเมืองหลินมีคนเล่าลือถึงจิตแพทย์เก่งๆอยู่ ใครจะไปคิดว่าเรื่องจะวนเวียนกลับไปหาเสี่ยวเชี่ยนอีกรอบ

“ฉันก็อยากรู้ว่าโลกนี้มันเล็กถึงขนาดไหนกัน ช่างเถอะ เอาเป็นว่าฉันไม่มีทางรับเคสเขาแน่ บอกพวกเขาเปลี่ยนหมอเถอะ”

ถึงเสี่ยวเชี่ยนจะสงสัยว่าทำไมผู้อำนวยการถึงเป็นบ้าได้ แต่เธอไม่อยากยุ่งกับครอบครัวนี้อีกแล้ว หมอมีตั้งเยอะแยะ เธอไม่จำเป็นต้องทำตัวเป็นแม่พระยุ่งกับครอบครัวแบบนี้

“เข้าใจแล้ว” เจิ้งซวี่เองก็ไม่อยากฝืนใจเสี่ยวเชี่ยน อย่างไรเสียเขาก็ไม่ได้สนิทกับครอบครัวนั้น

เรื่องหลักคุยเสร็จแล้ว เจิ้งซวี่ได้เล่าเรื่องในช่วงนี้ของเขาให้เสี่ยวเชี่ยนฟังว่าเขาหลับไม่ค่อยสนิท

“คุณอัดเสียงตอนสะกดจิตให้ผมได้ไหม หรือไม่ก็โทรหาผมทุกวันก็ได้” เจิ้งซวี่เคยรับการรักษาจากเสี่ยวเชี่ยน จึงรู้ว่าเธอสะกดจิตเก่ง

เสี่ยวเชี่ยนคิดๆดู เรื่องนี้ออกจะยากไปหน่อย

“เสียงฉันเป็นแบบนี้ นายฟังแล้วอาจแย่กว่าเดิมนะ”

คอเสี่ยวเชี่ยนต้องพักไปอีกสักระยะถึงจะหายดี เสียงแหบๆแบบนี้ขืนอัดเสียงสะกดจิตไปให้เจิ้งซวี่ฟังอาจทำเขาเสียสมาธิ เดี๋ยวจะพลอยนอนไม่หลับเหมือนเดิม

“งั้นทำไงดี?”

“ช่วงนี้นายมีเรื่องอะไรในใจหรือเปล่า?”

“จะอะไรอีกล่ะ…” เจิ้งซวี่พอนึกถึงพ่อก็ปวดหัว ผู้เฒ่าคนนี้อย่างกับอยู่ในช่วงวัยทอง ว่างๆชอบโทรไปเล่นงานเขา

เจิ้งซวี่ถลึงตาใส่เสี่ยวเชี่ยน “ก็เพราะคุณนั่นแหละ”

“ฉัน?” เสี่ยวเชี่ยนทำหน้าเหมือนแจ็คพอตมาตกที่เธอ

“นับตั้งแต่พ่อผมรู้เรื่องที่คุณจะแต่งกับหมาทหาร วันๆก็มาเร่งให้ผมแต่งงาน อะไรก็มาลงกับผมหมด”

และที่ทำให้เจิ้งซวี่หงุดหงิดยิ่งกว่าก็คือ จะด่าก็ด่าไปสิ ทำไมต้องเอาเขาไปเทียบกับหมาทหารด้วย?

พ่อของเจิ้งซวี่ชอบอวี๋หมิงหลางมาก รู้สึกว่าเสี่ยวเฉียงยอมเป็นทหารอีกทั้งยังแต่งงานไว เมื่อเทียบกับเจิ้งซวี่ที่ทำตัวเป็นเพลย์บอยไปวันๆแล้ว เจิ้งซวี่กลายเป็นลูกเมียน้อยทันที

“ฮ่าๆ เรื่องนี้เองเหรอ” เสี่ยวเชี่ยนหัวเราะโดยไม่รู้สึกสงสารเลยสักนิด

“วันๆชอบนัดให้ผมไปดูตัว เกลียดจะตาย ผมคิดไว้ว่าเดี๋ยวจะเลือกเอาคนที่มีลูกให้ได้แถมยังว่านอนสอนง่าย พอมีลูกแล้วจะเอาไปโยนให้เลี้ยง จะได้หยุดบ่นเสียที” เจิ้งซวี่ถูกบังคับจนไม่มีทางเลือกแล้ว

ชีวิตนี้เขามีความคิดอยากแต่งงานอยู่ครั้งเดียวนั่นก็คือตอนที่เพิ่งรู้จักเสี่ยวเชี่ยนเมื่อหลายปีก่อน แต่เสี่ยวเชี่ยนถูกหมาทหารคาบไปกินแล้ว เขาจึงกลายเป็นเพื่อนเสี่ยวเชี่ยนแล้วล้มเลิกความคิดนั้น เขารู้สึกว่าผู้หญิงก็เหมือนกัน พอปิดไฟก็ต้องทำเรื่องอย่างว่า งั้นรีบแต่งงานให้สมใจพ่อไปเลยแล้วกัน

“อย่างนั้นเหรอ…” เสี่ยวเชี่ยนลองคิดดู เมื่อชาติก่อนเจิ้งซวี่ไม่ได้แต่งงานไวขนาดนี้ แต่มานับๆดูก็ควรจะประมาณนี้แหละ อาจเป็นเพราะเรื่องของเธอกับเสี่ยวเฉียงทำให้พ่อเจิ้งซวี่ร้อนใจ เลยอยากเร่งให้แต่งงานไวๆ