ตอนที่ 834 ดูซิยังจะอ้างอะไรอีก

คนเราเมื่ออยู่ในช่วงเวลาที่ต่างกันก็ย่อมมีลักษณะเด่นที่ไม่เหมือนกัน เสี่ยวเชี่ยนคิดได้แล้ว ทำไมเธอต้องรอให้ตัวเองเติบโตมากกว่านี้แล้วถึงค่อยมีลูกล่ะ มีเขาคอยอยู่เคียงข้าง ให้ลูกมาร่วมเติบโตไปพร้อมกับพ่อแม่ มันก็เป็นช่วงจังหวะหนึ่งของชีวิต

เธอเพิ่งผ่านชีวิตที่อยู่ระหว่างความเป็นกับความตายมา เสี่ยวเชี่ยนจึงปลงได้ทุกอย่าง ถือได้ว่าเปลี่ยนเรื่องร้ายให้กลายเป็นเรื่องดี

“ต่อไปผมไม่มาบ้านคุณละ รู้สึกแย่” เจิ้งซวี่ตัดสินใจจะออกจากที่ที่อยู่แล้วเสียดแทงใจแบบนี้ เดี๋ยวก็เรื่องแต่งงานบ้างล่ะ มีลูกบ้างล่ะ น่าสะเทือนใจทั้งนั้น

“เรื่องอัดเสียงสะกดจิตไว้ฉันจะให้คนเอาไปให้ นายก็เก็บเอาคำพูดของฉันไปคิดนะ ไม่อยากแต่งก็ไม่ต้องแต่ง อยากจะเที่ยวยังไงก็เที่ยวไป แต่อย่ามองว่าการแต่งงานเป็นเรื่องเล่นๆ”

เสี่ยวเชี่ยนยืนพูดด้วยความหวังดีอยู่หน้าบ้าน เจิ้งซวี่รีบมุดเข้าลิฟท์แม้แต่คำลาก็ไม่ได้พูด เพราะเขาเห็นสาวผมทองที่ชวนให้ประสาทเสียคนนั้นยืนถือของอยู่หน้าบ้านเสี่ยวเชี่ยน ถ้าเขาไม่รีบไปคงได้ยินคำว่าริดสีดวงอีกแน่

นี่เป็นหนึ่งในคำที่ฟังแล้วน่าโมโหที่สุดประจำปีนี้

อาข่าเห็นเจิ้งซวี่รีบร้อนเข้าลิฟท์ ที่แท้เขาก็ไม่อยากแต่งงานนี่เอง

“มีธุระเหรอ?” เสี่ยวเชี่ยนถามอาข่า

“อันนี้ให้เธอ” อาข่ายื่นถุงให้

“อะไรน่ะ?”

“ชาสมุนไพรกล้วยไม้กับรังนก ช่วยบำรุงคอเธอ”

“ฉันไม่เอา” เสี่ยวเชี่ยนเห็นของพวกนี้แล้วก็กลัว กว่าเธอจะยกให้แม่อวี๋ที่ชอบทำซุปบำรุงไปไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เธอไม่อยากกินของพวกนี้อีก

“รับไว้เถอะ บอสโมโหฉันเรื่องเธอยกใหญ่ ฉันไม่เคยเห็นเขาโมโหขนาดนี้ ถ้าเธอไม่รับของที่เขาซื้อให้ เขาคงหักเงินเดือนฉันทั้งปีเกลี้ยงแน่”

อาข่าประนมมือไหว้ ทำท่าทางขอร้อง

เสี่ยวเชี่ยนมองของเยี่ยมที่ราคาไม่ใช่น้อยๆนี้แล้วหรี่ตา

“อยากให้ฉันรับเหรอ?”

อาข่ารีบพยักหน้า

“ให้ฉันรับไว้น่ะได้ เรียกบอสลึกลับของเธอมาสิ ไม่อย่างนั้น…” เสี่ยวเชี่ยนยิ้มเจ้าเล่ห์

“ฉันไม่เพียงแต่จะไม่รับ ยังจะหยุดยาด้วย”

“เธอขู่ฉัน” อาข่าเบิกตาโพลง ประธานเชี่ยนร้ายกาจขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไร

เสี่ยวเชี่ยนส่ายหน้า “ฉันไม่ได้ขู่ ฉันแค่แกล้งเธออยู่”

เรื่องนิสัยชอบแกล้งคนนี้ ถ้าเลิกไม่ได้ก็จะติดมาก

อาข่าหน้าเศร้า ทำไงดีล่ะเนี่ย…

“ฉันไม่สนว่าเขามีจุดประสงค์อะไร ฉันก็แค่ไม่ชอบให้คนอื่นเป็นธุระจัดแจงส่งคนมาอยู่ข้างฉันโดยที่ยังไม่ได้ถามความเห็นจากฉัน ถ้าเขาไม่อยากทำให้เข้าใจผิดมากไปกว่านี้ ทางที่ดีรีบมาหาฉันเองดีกว่านะ”

เสี่ยวเชี่ยนปิดประตูใส่อาข่า

อาข่าทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เรื่องเป็นแบบนี้เธอควรทำไง…

เมื่อกลับไปถึงบ้านใหม่เสี่ยวเชี่ยนก็มาร์คหน้าอย่างอารมณ์ดี เธอจัดการเรื่องต่างๆไปพอประมาณแล้ว ตอนนี้สามารถเล่นเน็ต เขียนเคสคนไข้ได้อย่างสบายใจแล้ว

ทางเสี่ยวเฉียงยังไม่มีข่าวคราว เวลานี้เขาน่าจะกำลังสู้เพื่อสร้างชื่อเสียงให้ประเทศชาติอยู่

เสี่ยวเชี่ยนนั่งพิงโซฟาอย่างสบายๆ คอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊คอยู่บนตักเธอ เธอเปิดหน้าเว็บเรื่องการเตรียมพร้อมมีบุตร ถึงเวลาที่ต้องคิดเรื่องมีลูกแล้ว…

เธอวางแผนไว้แล้วว่าจะอยู่เรียนต่อที่เมืองหลิน ถ้าปีนี้เตรียมมีลูก ปีหน้าเรียนจบปริญญาโทก็คงพร้อมมีได้เลย เรียนปริญญาเอกช่วงปีแรกไม่ยุ่ง อยู่เลี้ยงลูกได้พอดี

เป็นแผนที่เพอร์เฟคอะไรขนาดนี้

ประธานเชี่ยนรู้สึกเหมือนเสี่ยวเหวยตัวน้อยกำลังซุกอยู่ในอ้อมอกเธอ รอเสี่ยวเฉียงกลับมาเธอก็จะบอกเขาเรื่องเตรียมมีลูก เขาต้องดีใจจนเป็นบ้าแน่

เสี่ยวเชี่ยนจดข้อมูลที่สืบค้นได้ ช่วงบ่ายว่างๆเธอจะไปซื้อหนังสือเตรียมมีบุตรมาสองเล่ม

เมื่อชาติก่อนเสี่ยวเหวยมาแบบไม่ทันตั้งตัว ถึงลูกจะเติบโตได้อย่างไม่มีปัญหา แต่คนเป็นพ่อแม่ก็มักจะตั้งความหวังให้ตัวเองทำได้อย่างดีที่สุด ชาตินี้เสี่ยวเชี่ยนจึงอยากเตรียมพร้อมในทุกด้าน