ตอนที่ 873 คนบางคนไม่ได้บ้า แค่สมองมีแต่น้ำ

นี่ก็คือผู้หญิงคนนั้นที่คิดจะเข้ามากอดเสี่ยวเฉียงที่ตลาดกลางคืน

ที่แท้เธอก็ถูกจับเป็นตัวประกันวันนี้นี่เอง

เสี่ยวเฉียงเคยช่วยเธอไว้ครั้งหนึ่ง เสียวเหม่ยก็ช่วยไว้อีกครั้ง นี่ตกลงยัยคนนี้มีวาสนากับครอบครัวเธอมากขนาดไหนกัน?

สาวร่างอวบยังไม่ยอมแพ้ ถูกลากตัวออกไปแต่เท้าก็ยังขัดขืน

“ผู้มีพระคุณ ฉันชอบคุณค่ะ ฉันหลงรักคุณ”

เสี่ยวเฉียงได้ยินแล้วก็ขนลุก เขาเอามือลูบแขนพลางถามเสี่ยวเชี่ยน “เขาเพี้ยนแล้วหรือเปล่า? แบบนี้มันปกติเหรอ? จับส่งโรงพยาบาลบ้าเลยดีไหม?”

ถูกคนร้ายจับเป็นตัวประกัน แถมยังถูกแทงอีกด้วย นี่รอดแล้วยังจะทำตัวบ้าผู้ชายอีก เขาคิดจริงๆนะว่าไอคิวของผู้หญิงคนนี้ต่ำจนเป็นแชมป์ของประเทศได้

“คนบางคนไม่ได้เพี้ยนหรอก ก็แค่สมองมีแต่น้ำ เห็นเขาเป็นแบบนี้ก็เบาใจได้ว่าคงไม่เสียขวัญจากเหตุการณ์ในครั้งนี้แน่”

เสี่ยวเชี่ยนเองก็อยากขำให้น้ำตาเล็ด ถึงขนาดที่รู้สึกสงสารเสี่ยวเฉียงหน่อยๆด้วยซ้ำที่เจอคนหน้าด้านขนาดนี้ มันคงเป็นความทุกข์สุดๆเลยใช่ไหม

ขณะที่เสี่ยวเชี่ยนเตรียมจะออกจากตรงนั้น ทันใดนั้นก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความตกใจ

“ลูกพ่อ เป็นอะไรไป”

เสี่ยวเชี่ยนหันไปมอง แล้วก็เห็นผู้หญิงที่ไม่ได้บาดเจ็บคนนั้นน้ำลายฟูมปาก ลงไปนอนชักตัวเกร็งที่พื้น

แย่แล้ว

“ลูกพ่อเป็นอะไรไป เกิดอะไรขึ้น” ผู้เป็นพ่อตกใจทำอะไรไม่ถูก เขากอดลูกตัวเองตัวสั่น

ทำไมคนที่โดนแทงกลับกระโดดโลดเต้นได้ แต่คนที่ไม่ถูกแทงน้ำลายฟูมปาก?

หมอรีบเข้าไปตรวจ หญิงสาวคนนั้นเกร็งไปทั้งตัว ปากก็มีฟองน้ำลายออกมาเรื่อยๆ เห็นแล้วน่าตกใจมาก

เสี่ยวเชี่ยนเองก็ตกใจ เธอรีบเดินเข้าไปดูแล้วดันตัวหมอออก

“ขอดูหน่อยค่ะ”

เสี่ยวเชี่ยนยกเปลือกตาผู้หญิงคนนั้นขึ้นแล้วหันไปส่งสัญญาณให้หมอรีบช่วยชีวิต การเต้นของหัวใจกับความดันโลหิตปกติหมด

“หมอ ลูกสาวผมเป็นอะไร” ผู้ชายคนนั้นร้องไห้พลางถาม

“คือว่า…พวกเราต้องพากลับไปตรวจให้ละเอียดก่อนถึงจะสรุปได้ครับ” หมอฉุกเฉินยังสรุปไม่ได้ อาการไม่เหมือนโรคหัวใจหรือลมบ้าหมู

แล้วตกลงเป็นอะไรกันแน่?

ทันใดนั้นผู้ป่วยก็หยุดเกร็งตัว ลุกขึ้นมานั่งร้องไห้ใหญ่ ร้องไปอ้วกไป

อาการของเธอทำให้คนเป็นพ่อตกใจมาก

เสี่ยวเชี่ยนเห็นแบบนั้นก็พอจะเข้าใจแล้ว

“เป็นไปได้ว่าเขาอาจจะเป็นโรคหลายบุคลิกเพราะเจอเหตุการณ์สะเทือนใจน่ะค่ะ”

“หา? คุณหมายความว่าลูกสาวผม…เป็นบ้าเหรอ?”

ผู้ชายคนนั้นตกใจจนแข้งขาอ่อนล้มเซไปด้านหลัง อวี๋หมิงหลางรีบเข้าไปพยุงเขา สายตาเต็มไปด้วยความสงสาร

คนร้ายเมื่อครู่ที่จับลูกสาวเขาเป็นตัวประกันก็เป็นโรคหลายบุคลิก นึกไม่ถึงว่าเสี่ยวเชี่ยนจะบอกว่าลูกสาวเขาก็อาจเป็นด้วย

ทำไมโชคชะตาถึงได้เล่นตลกแบบนี้

“ฉันแค่คาดคะเนน่ะค่ะ ดูจากอาการของเขาแล้วคล้ายโรคหลายบุคลิก…ส่วนรายละเอียดต้องให้ทางโรงพยาบาลตรวจถึงจะรู้ค่ะ แต่คุณลุงไม่ต้องกลัวนะคะ โรคนี้มีหลายแบบ ถ้ารักษาได้ทันบวกกับมีการบำบัดจิตใจเขาก็จะหายได้ค่ะ”

“แต่เมื่อกี้คนเลวนั่นเป็นถึงขนาดนั้นแล้ว อีกหน่อยลูกสาวผมก็คง…”

“ไม่หรอกค่ะ โรคหลายบุคลิกแบ่งได้หลายชนิด คนไข้ส่วนใหญ่ฟื้นฟูได้ดีหลังการรักษา ผู้ป่วย60%-80%จะอาการค่อยๆดีขึ้นภายในหนึ่งปี งั้นเอาแบบนี้นะคะ เดี๋ยวฉันทิ้งเบอร์ติดต่อให้ ถ้าเขาถูกวินิจฉัยว่าเป็นโรคหลายบุคลิกจริง ฉันช่วยบำบัดจิตใจให้เขาได้ค่ะ”

“หา” ผู้ชายคนนั้นรับเบอร์โทรของเสี่ยวเชี่ยนมาด้วยอารมณ์หลากหลายความรู้สึก มัวแต่เป็นห่วงลูกสาวจนลืมพูดขอบคุณ

เสี่ยวเชี่ยนจัดการเรื่องทางนี้เสร็จแล้วจึงเตรียมตัวไป พอหันหลังเธอก็ถูกถ่ายภาพรัวๆ

อวี๋หมิงหลางรีบเอามือบังหน้าเธอไว้ แต่สื่อก็ยังกดชัตเตอร์ไม่หยุด