ตอนที่ 952 ทำอะไรไว้ช้าเร็วก็ต้องรับกรรม

ก่อนนี้หน้านี้หวางไห่ฉวินเคยอยากให้เสี่ยวเชี่ยนช่วยออกใบรับรองแพทย์ให้ลูกชายที่เป็นเกย์ของเขา ซึ่งก็เท่ากับว่าอยากให้เสี่ยวเชี่ยนเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในเรื่องที่พวกเขาจะไปหลอกผู้หญิงให้มาแต่งงานด้วย หลังจากถูกเสี่ยวเชี่ยนปฏิเสธเขาก็เก็บความแค้นไว้ในใจ บวกกับช่วงนี้ธุรกิจถูกพี่ใหญ่กับครอบครัวฝ่ายหญิงขัดขวางอยู่บ่อยครั้ง หมาที่จนตรอกก็ย่อมทำทุกวิถีทางเลยไปจ้างมู่ฮวาหลี หวังจะให้มาสะกดจิตสืออวี้แล้วทำให้เสี่ยวเชี่ยนพบเจอกับความเลวร้าย

แต่นึกไม่ถึงว่าเสี่ยวเชี่ยนจะดวงดี เมื่อเผชิญกับเทคนิคที่ตัวเองไม่รู้จัก เธอได้ใช้ทั้งดวงและเซ้นส์ของตัวเองปราบคู่ต่อสู้จนเสมอกันได้ หวางไห่ฉวินกลับกลายเป็นฝ่ายพ่ายแพ้

คนที่รู้สึกผิดในใจมากที่สุดกับเรื่องนี้ก็คือพี่ใหญ่

“ถ้าตอนนั้นพี่ไม่ใจร้อนอยากร่วมธุรกิจกับตระกูลหวาง เคสนี้ก็คงไม่ต้องให้เสี่ยวเชี่ยนรับ ถ้าเสี่ยวเชี่ยนไม่รับ ก็คงไม่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในภายหลัง โชคดีที่ปัญหาของตระกูลสือแก้ไขเรียบร้อยแล้ว ไม่อย่างนั้นพี่คงรู้สึกผิดกับเสี่ยวเชี่ยนและสืออวี้มาก”

เสี่ยวเชี่ยนส่ายมือ “เรื่องนี้ไม่โทษพี่หรอกค่ะ คนเลวแบบนี้เลี้ยงลูกให้มาหลอกคนอื่นแต่งงานได้ ถ้าวิเคราะห์จากตรรกะก็สมเหตุสมผลอยู่ พี่ใหญ่ก็คงไม่คิดว่าคนๆนี้จะหน้าไม่อายได้ขนาดนี้”

ถ้าไม่เคยเจอเหตุการณ์นั้นมาก่อน ใครจะไปคิดว่าคนพวกนั้นจะจิตใจโหดร้ายได้ขนาดนี้?

เรื่องบางอย่างพอผ่านไปแล้วมองย้อนกลับไปดูเหมือนเป็นเรื่องง่ายๆ แต่ตอนที่ประสบเหตุการณ์นั้นกลับรู้สึกหนักหนาเอาการ เสี่ยวเชี่ยนกับพี่ใหญ่ต่างเป็นคนฉลาดทั้งคู่ แต่ก็ไม่ถึงขนาดที่มองทุกอย่างได้ทะลุปรุโปร่ง ถ้าเก่งขนาดนั้นก็ไม่ใช่คนแล้ว นั่นมันเทพ

“ถึงจะพูดแบบนั้น แต่ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว ถ้าพวกเราไม่ทำอะไรเลยคนอื่นจะไม่มองว่าตระกูลอวี๋รังแกง่ายเหรอ? เสี่ยวเชี่ยนเรื่องนี้เธอก็อย่าโกรธเลยนะ ช่วงหลายวันมานี้พี่ไปไล่บี้แย่งโปรเจ็คต์ของพวกนั้นมา หวางไห่ฉวินหัวหมุนจนไม่มีเวลาสนใจใครแล้ว”

ตอนแรกเสี่ยวเชี่ยนบอกพี่ใหญ่อย่าเพิ่งลงมือ แต่มีเหรอที่พี่ใหญ่จะฟังเธอ

ถึงขนาดมาเล่นงานคนในครอบครัวเขาถึงที่ แบบนี้มันไม่ได้แค้นแค่เสี่ยวเชี่ยนคนเดียวแล้ว ยกระดับถึงทั้งครอบครัว พี่ใหญ่ไม่มีทางอ่อนข้อให้แน่นอน ครั้งนี้ที่เขามาก็เพื่อมาคุยกับเสี่ยวเชี่ยนโดยเฉพาะ

“พี่ใหญ่คะ ที่หนูมาครั้งนี้เพราะอยากคุยกับพี่เรื่องนี้เหมือนกัน ได้เวลาลงมือกับคนพวกนั้นแล้วนะคะ ยิ่งแรงยิ่งดี”

“เอ๋? เมื่อวานซืนเธอยังบอกพี่ว่าอย่าเพิ่งลงมือเลยนะ” พี่ใหญ่รู้สึกงง

เดิมทีเขาก็อยากเชื่อฟังที่เสี่ยวเชี่ยนบอกว่าอย่าเพิ่งลงมือ แต่จากสถานการณ์ในตอนนี้ ถ้าไม่เล่นงานกำราบตระกูลหวางเสียบ้าง ไปลงมือภายหลังต้นทุนก็จะสูงแล้ว วงการธุรกิจก็เหมือนสนามรบ โอกาสมาถ้าไม่คว้าไว้ก็จะหายไปอย่างรวดเร็ว

“เพราะว่าตอนนี้หนู ไม่เหมือนเมื่อก่อนแล้วค่ะ”

วรรคหลังเสี่ยวเชี่ยนกัดฟันพูด

“เมียแกเล่นไรเหรอ?” พี่ใหญ่ไม่เข้าใจปริศนาคำใบ้ของเสี่ยวเชี่ยน เสี่ยวเฉียงที่นั่งฟังมาตลอดตบบ่าพี่ชายตัวเอง “พี่ใหญ่ พี่เตรียมเก็บซากคนแซ่หวางนั่นได้เลย เมียผมจะตามไปเล่นงานถึงรังมันแน่”

“หา?” พี่ใหญ่ยังไม่เข้าใจ เขาอึ้งไปสักพักแล้วถามอย่างงงๆ

“งั้นให้พี่ส่งบอดี้การ์ดไปช่วยสักหน่อยไหม?”

น้องสะใภ้เขาชอบใช้ความรุนแรงแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไร หรือโกรธคนพวกนั้นจนขาดสติไปแล้ว ถึงอยากจะใช้กำลังทำลาย?

เสี่ยวเชี่ยนยิ้มให้เล็กน้อย

“หนูไม่เคยล้างแค้นด้วยการใช้กำลังค่ะ และก็ไม่ทำผิดกฎหมายด้วย บอดี้การ์ดจะมีก็ได้ แต่ไม่ได้เอามาทำร้ายใคร ให้พวกเขาไปช่วยทำอย่างอื่น!”

ท่าทางวางมาดเท่ห์แบบนี้เอาคะแนนเต็มไปเลย พี่ใหญ่มองด้วยความเลื่อมใส

“อืม ดูท่าหนังสือเล่มนั้นจะให้พลังที่ไร้ขีดจำกัดกับคุณมา” คำพูดของเสี่ยวเฉียงประโยคนี้ได้ทำลายมาดเท่ห์ของเสี่ยวเชี่ยน เธอถลึงตามองเขาด้วยความโมโห

ไอ้บ้าเสี่ยวเฉียง พูดความจริงทำแป๊ะไรเล่า!

เสี่ยวเฉียงยักไหล่ สามีมีไว้ทำไม?

ยามเมียอารมณ์ไม่ดีก็เป็นเครื่องผลิตเสียงหัวเราะให้ ยามเมียได้ใจมากเกินไปก็มีหน้าที่ฉุดอารมณ์เมียลงมาหน่อย

เป็นสามีที่ดีอย่างไม่ต้องมีคำบรรยาย!

ถึงเสี่ยวเฉียงจะหักหน้าเสี่ยวเชี่ยน เสี่ยวเชี่ยนได้วิธีสะกดจิตแบบแทรกซึมมาจากตำราลับของชีอวี่เซวียน แต่กลับเหมือนเป็นการเตือนเสี่ยวเชี่ยนไปในตัว ทันใดนั้นเสี่ยวเชี่ยนก็นึกได้ว่า ถ้าเธอบุ่มบ่ามไปแบบนั้นแล้วเกิดเทคนิคนี้ใช้ไม่ได้ผลล่ะจะทำไง?

“ฉันควรจะหาคนมาทดลองก่อนแล้วค่อยไปมากกว่า…”