ตอนที่ 953 เก็บงาน

ช่วงนี้หวางไห่ฉวินประธานไห่ฉวินกรุ๊ปรู้สึกหงุดหงิดใจมาก

รู้สึกเหมือนกับว่าความซวยจะพัดมาหาเขาตั้งแต่เรื่องแต่งงานของลูกชายแล้ว

หลังจากที่จิตแพทย์สาวที่น่ารังเกียจคนนั้นเปิดโปงเรื่องอาการเบี่ยงเบนทางเพศของลูกชายเขา ฝ่ายหญิงที่เดิมจะได้เกี่ยวดองกันก็เริ่มหันไปร่วมมือกับอวี๋หมิงลี่โจมตีเขา ทำให้เขาพ่ายแพ้เรื่องธุรกิจครั้งแล้วครั้งเล่าบวกกับปัญหาที่ยากจะแก้ไขของลูกชาย หวางไห่ฉวินรู้สึกว่าเขาในวัยที่ใกล้จะเกษียณถูกพัดเข้าสู่วังวนแห่งความวุ่นวาย

ทั้งหมดนี้ในสายตาของเขาล้วนเป็นเพราะเฉินเสี่ยวเชี่ยนที่น่ารังเกียจนั่นเป็นตัวนำพามา

เพราะเฉินเสี่ยวเชี่ยนเล่นตุกติกทำให้สองครอบครัวที่เดิมควรจะได้เกี่ยวดองกันกลับต้องกลายมาเป็นศัตรู และอวี๋หมิงลี่นักธุรกิจเจ้าเล่ห์นั่นก็ได้ผลประโยชน์ไปเต็มๆ

แต่เฉินเสี่ยวเชี่ยนนั่นก็เจ้าเล่ห์เหลือเกิน นักสะกดจิตที่เขาอุตส่าห์กัดฟันจ้างมาจากเมืองนอกกลับไม่ได้ผล ตอนนี้ไม่เพียงแต่จะล้มเฉินเสี่ยวเชี่ยนไม่ได้ โรงงานผลิตยาของตระกูลสือกลับฟื้นขึ้นมาได้อีก

ใครจะไปคิดว่าโรงงานผลิตยาที่เกือบล้มละลายอยู่ๆจะโกงความตายกลับมามีชีวิตได้อีกครั้ง?

ในสนามธุรกิจอะไรก็เกิดขึ้นได้ทั้งนั้น ไม่มีใครรู้ว่าวินาทีต่อไปอะไรจะเกิดขึ้นได้บ้าง

ช่วงหลายวันมานี้หวางไห่ฉวินมีแต่เรื่องธุรกิจให้รำคาญใจจนไม่มีเวลาคิดเล่นงานเสี่ยวเชี่ยน—-พูดให้ถูกก็คือ เขาไม่มีโอกาสได้ลงมือกับเสี่ยวเชี่ยนอีกแล้ว

วันนี้ตอนที่เขาออกจากโรงแรมหลังเลี้ยงสังสรรค์ก็เป็นเวลาเช้ามืดแล้ว

เขาอยู่ในอาการมึนเมาเล็กน้อย มองไปรอบๆด้วยความไม่สบอารมณ์ คนขับรถหายไปไหน?

บ้าเอ๊ย กลับไปจะหักเงินเดือน!

ขณะที่หวางไห่ฉวินกำลังคิดอยู่นั้น ประตูฝั่งคนขับก็เปิดออก

“บอกให้รอตรงทางเข้าไม่ใช่เหรอไง—เอ๊ะ เสี่ยวหลิวหายไปไหน?” หวางไห่ฉวินเห็นคนขับไม่ใช่คนเดิม ถึงรถจะเป็นของเขา แต่คนขับกลับกลายเป็นคนหนุ่มที่เขาไม่รู้จัก

“ผมเพิ่งมาใหม่ครับนาย พี่หลิวท้องเสียเลยให้ผมมาแทนครับ” คนขับหลุบตาลง

ด้วยความที่หวางไห่ฉวินรู้สึกเมา พอเห็นว่านี่เป็นรถตัวเองอยู่แล้วก็ไม่ได้สงสัยอะไร ไม่ได้โทรไปถามว่ามีการเปลี่ยนคนขับรถจริงหรือเปล่า

ความเมาทำให้เขาต้องพิงเบาะพักสายตา หลังจากที่รถถูกขับไปได้ระยะหนึ่งเขาก็ลืมตาขึ้น ทำไมวันนี้ระยะทางมันไกลผิดปกติ เดี๋ยวนะ!

หลังจากที่เห็นบรรยากาศข้างทางผิดแปลกไป หวางไห่ฉวินก็ตื่นทันที

“นายจะพาฉันไปไหน? นี่มันไม่ใช่ทางกลับบ้าน!”

เขาจะเปิดประตูแต่ก็เปิดไม่ได้

ปกติเขาจะมีบอดี้การ์ดมาด้วย แต่วันนี้ไม่มี เลขาก็เกิดมีธุระกลับไปก่อนแล้ว นึกไม่ถึงว่าเขาจะมาเจอเรื่องแบบนี้!

คนขับรถหันมายิ้มให้เล็กน้อย จากนั้นก็หยิบสเปรย์ขึ้นมาพ่นใส่หน้าหวางไห่ฉวินอย่างรวดเร็ว พอเห็นเขาสลบไปแล้วก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเบอร์

“สินค้ามาถึงแล้วครับ”

…

สี่ชั่วโมงต่อมาหวางไห่ฉวินพบว่าตัวเองนอนอยู่ในรถ ส่วนรถก็ถูกจอดไว้หน้าบ้านของเขา คนขับหายตัวไปนานแล้ว

เขานวดขมับด้วยความสงสัย เขาจำได้แค่ว่าเสร็จจากงานเลี้ยงเขาก็ขึ้นรถ หลังจากนั้นเกิดอะไรก็จำไม่ได้แล้ว

เหมือนมีความทรงจำลางๆว่าตัวเองฝันร้ายอะไรสักอย่าง ส่วนฝันว่าอะไรนั้นเขานึกไม่ออก

“กล้าเอาฉันมาทิ้งไว้ตรงนี้ คนขับเฮงซวย ฉันจะต้องหักเงินเดือน…” หวางไห่ฉวินพูดระหว่างลงจากรถ นี่เขาฝันว่าอะไรกันแน่นะ อ้อ นึกออกแล้ว