บทที่ 2

สามปีต่อมา หญิงสาวสุดน่าทึ่งคนหนึ่งลืมตาขึ้นช้า ๆ พร้อมกับเหยียดแขนไปทั่วเตียงขนาดใหญ่อันแสนนุ่ม

ขณะที่ไซล่า เควสรู้สึกได้ถึงความปวดเมื่อยของร่างกาย เธอได้ยินเสียงน้ำไหลจากห้องน้ำ เธอเห็นร่างของคน ๆ หนึ่งเคลื่อนไหวไปมาในห้องน้ำผ่านกระจก

หลังจากที่ยืดแขน ไซล่าบ่นอีกแล้ว “หืมม...จอร์จจี้ กี่โมงแล้ว? ทำไมฉันถึงปวดเนื้อปวดตัวไปหมดล่ะเนี้ย?”

เสียงของไซล่าอ่อนนุ่ม ราวกับว่าเธอเกือบจะเป็นเหมือนมาชเมโล่

แกร๊ก

เมื่อประตูห้องน้ำเปิดออก ชายหนุ่มร่างสูงใหญ่คนหนึ่งก็ปรากฏต่อหน้าเธอ

กล้ามหน้าอก กล้ามหน้าท้องแปดลูกอันเย้ายวนและหน้าท้องที่กระชับอย่างสมบูรณ์แบบปรากฏให้เห็นอย่างเต็มตาด้วยผ้าขนหนูสีขาวผืนแค่เดียวที่พันรอบร่างกายส่วนล่างของเขาไว้

ในขณะเดียวกัน หยดน้ำที่ค่อย ๆ ไหลลงจากคอของเขาทำให้เขาดูยั่วยวนยิ่งขึ้น

ใบหน้าที่แกะสลักอย่างสมบูรณ์ซึ่งปราศจากความอบอุ่นทำให้ชายคนนี้มีราวกับกำแพงหนากั้นกลางอยู่

แม้ว่าเป็นที่สุดของสาวงามในหมู่มนุษยชาติ ก็มิอาจเอื้อมถึงตัวเขาได้

ไซล่าก็พลันนึกวลีหนึ่งขึ้นมา “ผู้ที่งดงามผู้หนึ่งเป็นเหมือนของขวัญของพระเจ้าที่ประทานให้แก่โลก ขณะที่ชายผู้นี้เป็นเจ้าของ 70% ของความงามทั้งหมด ความงามส่วนที่เหลืออีก 30% มีไว้เพื่อมวลมนุษยชาติ”

“นายเป็นใคร? ทำไมนายถึงอยู่ที่นี่?” ไซล่าถามพลางขมวดคิ้วขณะที่ดึงผ้าห่มคลุมตัวเธออย่างหวาดกลัว

ขณะที่ชายคนนั้นเลิกคิ้วขึ้น เขาเดินเข้าใกล้เธอและเริ่มเปิดปากถากถางเธอ “ไม่ใช่ว่าเธอควรจะถามคำถามนั่นกับตัวเองก่อนหรอกเหรอ?”

มันเป็นไปไม่ได้ที่จะประเมินอารมณ์ล่าสุดของเขาจากแววตา มีกลิ่นอายของความกดขี่อย่างรุนแรงลอยมาจากร่างกายของเขา

เมื่อได้ยินแบบนี้แล้ว ไซล่าพิจารณาสถานการณ์ที่เป็นไปได้ในหัวของเธอทันทีก่อนที่ความรู้สึกละอายใจได้กระทบตัวเธอพร้อมกับที่เธอรู้ตัวว่าได้เกิดอะไรขึ้น

ทั้งหมดนี้คือความผิดของเธอ!

ดื่มหนักขนาดนั้นสร้างปัญหาให้เธอจริง ๆ! นี่เป็นการนอกใจระหว่างสมรสอย่างหนึ่งใช่ไหมเนี้ย?

แม้ว่าไซล่าแต่งงานมาสองปีแล้ว เธอยังไม่รู้เลยว่าสามีของเธอหน้าตาเป็นแบบไหน

อย่างไรก็ตาม ความสัมพันธ์ของพวกเขาเป็นเรื่องจริง และมันก็คือสัญญาที่พวกเขาได้ให้กันในอดีตด้วยเช่นกัน

คืนก่อน ไซล่า เควสและจอร์จจี้ เคลเมนไทน์ดื่มที่บาร์มากไปหน่อย เมื่อพวกเขาไม่สามารถขับรถได้หลังจากที่ดื่มมากเกินไป พวกเขาตัดสินใจหาห้องชั้นบนห้องหนึ่ง

ไซล่าจำได้ว่าจอร์จจี้คือคนแรกที่ขึ้นไปชั้นบน ในขณะเดียวกัน ไซล่าเองรู้สึกอยากจะอ้วกและได้ไปที่ห้องน้ำชั้นล่าง

หลังจากนั้น เธอจำได้ว่าเข้าไปในห้องและดื่มน้ำแก้วหนึ่งที่อยู่ข้างเตียงก่อนจะปิดไฟและนอนลงไป

ต่อมา เธอรู้สึกอึดอัดมากทั้งตัว…

ดังนั้น ไซล่าต้องเข้าห้องผิดแน่!

“ก็ได้ มันคือความผิดของฉัน ฉันจะรับผิดชอบนายเต็มที่ เท่าไหร่ว่ามา” ไซล่ากล่าว

“เท่าไหร่งั้นเหรอ? เธอแน่ใจนะว่าเธอจ่ายไหว?” ชายคนนั้นเลิกคิ้วขณะที่เสียงยังคงเย็นชาเหมือนก่อนหน้านี้

คิกคิก ผู้หญิงคนนี้น่าสนใจจริง เธอคิดว่าเขาเป็นอะไรงั้นเหรอ? ผู้ชายขายบริการงั้นเหรอ?

“แม้ว่านายจะแพงมาก แต่ฉันมั่นใจว่า 500,000 คงจะพอ แม้แต่ดาราดังคงจะรับข้อเสนอนี้ นายจะว่าไงเกี่ยวกับการเก็บเรื่องนี้เป็นความลับถ้าฉันจ่ายนายมากขนาดนั้น?.

ถ้าคำพูดเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้นแพร่งพรายออกไป ไซล่าคงเจอปัญหาใหญ่แน่ การแก้ไขปัญหาด้วยเงินเป็นวิธีที่ดีที่สุดที่ควรทำ

“ดาราดังงั้นเหรอ? พวกนั้นจะเทียบกับฉันได้ยังไง?” ชายคนนั้นถามอย่างมืดมน

ปี๊บ ปี๊บ ปี๊บ

เสียงโทรศัพท์ดังตัดบทสนทนาขณะที่ชายคนนั้นเดินเขาไปในห้องน้ำพร้อมกับโทรศัพท์ของเขา

หลังจากนั้น ก็ได้ยินเสียงเย็นชาดังขึ้น “ถ้างั้น จัดการให้จบ ๆ ไปซะ”

หลังจากประตูห้องน้ำปิด ไซล่าก็ไม่ได้ยินอะไรอีกเลย ร่างกายของเธอเริ่มสั่นขณะที่ขนลุกไปทั่วร่างกาย

เขาหมายความว่าอะไรที่ว่า ‘จัดการให้จบ ๆ ไปซะ?’

เขาเป็นพวกอันธพาลรึเปล่า? เขาเป็นพวกที่ฆ่าคนอื่นโดยไม่รู้สึกอะไรงั้นเหรอ?

จากภายนอกของเขา เขาอาจจะเป็นชายที่ทรงอำนาจ ถึงกระนั้น ไซล่ารู้สึกน่าเสียดายที่ผู้ชายหล่อกระชากใจอย่างเขาทำงานในด้านนี้

เมื่อรู้ว่าเธอจะคิดเรื่องนี้มากเกินไปไม่ได้ ไซล่าลงจากเตียงอย่างรวดเร็วและสวมเสื้อผ้าก่อนที่จะทิ้งเช็คมูลค่า 500,000 ดอลลาร์ไว้บนพื้น

เธอเหลือบมองอย่างไม่ตั้งใจที่กระจกแต่งตัวที่ตกแต่งด้วยทองคำและเพชร รูปร่างที่งดงามของเธอก็เผยออกมา

จากภาพสะท้อนของเธอ เธอดูเหมือนคนที่แตกต่างจากที่เธอเป็นเมื่อสามปีก่อน ตอนนี้เธอมีผมสีดำยาวสลวยที่ยาวไปถึงเอว ริมฝีปากแดงก่ำและผิวสวย เธอเกือบจะเป็นจำแลงของนางฟ้าเลย

แววตาของเธอราวกับมีแสงระยิบระยับของดวงดาวนับล้านดวง ถ่ายทอดแก่นแท้ของนิยามความงามของสังคมได้อย่างสมบูรณ์แบบ

หลังจากที่คืนสติ เธอรีบสวมรองเท้าส้นสูงและเดินออกไป