บทที่ 5

นั่นคือบันทึกการซื้อแอคหลุมระบุชื่อเอมิลี่ เควสไว้อย่างชัดเจน จุดประสงค์เพื่อกระจายข่าวลือเรื่องที่ไซล่า เควสหนีตามผู้ชายคนอื่นไป และยังมีภาพหน้าจอการโอนเงินบางส่วนจากบัญชีของเธออีกด้วย

เจเรมี่ เควสรู้สึกโกรธอย่างเดือดดาลในหัวใจ

“ใครก็ได้ เอาแส้มาให้ที!” เจเรมี่ตะโกนอย่างโกรธเคือง

เอมิลี่ เควสเริ่มหวาดกลัวทันใด “พ่อคะ...พ่อ...พ่อจะทำอะไร?”

เจเรมี่ไม่ตอบ

เมย์คอนเนอร์จับมือของเจเรมี่แน่น “ที่รักคะ แขนขาของเอมิลี่ไม่ค่อยดีนะคะ ลูกจะทนถูกเฆี่ยนตีได้ยังไง? อย่าทำเลยนะคะ ขอร้อง” ทันทีที่เธอพูดจบ บอดี้การ์ดคนหนึ่งนำแส้มาให้กับเจเรมี่

เจเรมี่รับแส้และเฆี่ยนเอมิลี่อย่างไร้ความปราณีโดยไม่พูดสักคำ

ด้วยความหวาดกลัว เอมิลี่พยายามหลบแส้ ถึงกระนั้น แส้ก็ยังเฆี่ยนลงบนหลังของเธออยู่ดี ความเจ็บปวดทำให้เธอร้องโอดครวญ

เมย์พลันสวมกอดเอมิลี่แน่นและปล่อยโฮออกมา “ที่รัก เอมิลี่รู้ตัวแล้วว่าเธอทำผิดไปแล้ว ถ้าคุณอยากจะระบายความโกรธกับใครสักคน ระบายกับฉันแทนเถอะ!”

เจเรมี่เงยหน้าขึ้นอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม เมย์ไม่หลบ ท้ายที่สุดเขาเหวี่ยงแส้ไปในอากาศ

เจเรมี่หันไปมองเมย์หลังจากที่จ้องไปที่เอมิลี่ “ลูกเป็นแบบนี้ก็เพราะคุณ!” เจเรมี่หันหลังและเดินขึ้นไปชั้นบน

ไซล่ารู้ว่าเรื่องนี้จะเกิดขึ้น

ไซล่าและเอมิลี่ต่างเป็นลูกสาวสุดที่รักของเขาทั้งคู่ ไม่มีอะไรที่เขาจะทำกับเอมิลี่ได้

ไซล่าเหลือบมองเอมิลี่และเมย์อย่างเมินเฉยก่อนที่จะเดินขึ้นชั้นบน อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ก้าวขึ้นบันใดไปไม่กี่ก้าว เธอก็ได้ยินเสียงของเอมิลี่ “เดี๋ยวก่อน ไซล่า เควส”

ไซล่ารู้ว่าเอมิลี่ต้องการจะพูดอะไร ดังนั้น เธอจึงไม่สนในเอมิลี่และเดินขึ้นชั้นบนต่อไป

“แกเห็นไหม? เห็นได้ชัดว่าคุณพ่อยังคงรักฉันมากกว่าแก เปิดโปงความจริงแล้วไงเหรอ? คุณพ่อก็แค่เฆี่ยนฉันครั้งเดียวเอง” เอมิลี่คำรามอย่างเยือกเย็นพร้อมกับสีหน้าที่พึงพอใจ

หลังจากที่เธอพูดจบประโยค เอมิลี่เดินขึ้นบันไดอีกขั้นและมองไปยังไซล่าอย่างเย็นชา “ถึงแกจะไม่ยอมรับ แต่ฉันรู้นะว่าแกกลับมาครั้งนี้ก็เพื่อแก้แค้น ยังไงก็เถอะนะ ไซล่า เควส เลิกเพ้อเจ้อเสียทีเถอะ แกทำอะไรฉันไม่ได้หรอก ฉันไม่เข้าใจเลยจริง ๆ ว่าทำไมแกต้องทุ้มสุดตัวให้กับเรื่องที่ฉันทำลงไป”

“แกน่าเกียจจริง ๆ มันก็สมควรแล้วแหละที่ผู้ชายจะทิ้งแกไป ถึงฉันไม่ทำ คนอื่นก็คงแย่งไปอยู่ดี”

“อีกอย่าง แกควรจะถูกพี่ซัลลิแวนทิ้งอยู่ดีแหละ แกคิดว่าการบริจาคไตเป็นเครื่องเตือนใจว่าเธอจะบีบบังคับให้เขาอยู่กับแกไปตลอดชีวิตได้รึไง?

“ไซล่า เควส ทำไมถึงเป็นคนที่ไร้ยางอายขนาดนี้?” เอมิลี่พูดพลางกัดฟันขณะที่ขมวดคิ้วอยู่ตลอดเวลา

คำพูดเหล่านั้นทิ่มแทงไซล่าเหมือนกับเข็มที่แทงแก้วหู เห็นได้ชัดว่าสมองของหยิงตรงหน้าไม่ค่อยทำงาน

ถึงกระนั้น ไซล่าไม่มีอารมณ์จะทะเลาะกับเอมิลี่ ไซล่าไม่สนใจเอมิลี่และเดินขึ้นบันไดต่อไปแทน

…

เวลาแปดโมงตรง ไซล่าเข้าไปในห้องเซาธ์เทิร์น มิสตี้ เลคในโรงแรมดรีมแลนด์

ในตอนนั้น จอช แบตตันมาถึงและนั่งอยู่ข้างหน้าต่างเรียบร้อยแล้ว เขาพิงหน้าต่างและเล่นโทรศัพท์อย่างเอื่อยเฉื่อย

จอชในชุดทักซิโด้สีแชมเปญคู่กับเสื้อยืดสีขาวพร้อมรองเท้าสีขาว เขาดูสะอาดตาและเข้าถึงได้ง่าย

ชายคนนี้ไม่เพียงแต่มีแค่ใบหน้าอันหล่อเหลาเท่านั้น เขายังให้ความรู้สึกอ่อนเยาว์อีกด้วย เขาแทบจะเหมือนงานศิลปะที่ประเมินค่าไม่ได้

ทันใดนั้นเอง ไซล่าอดคิดถึงผู้ชายคนที่เธอเจอในโรงแรมก่อนหน้านี้ไม่ได้ ก็เพราะว่าจอชดูเหมือนผู้ชายคนนั้นเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม ชายคนนั้นดูเข้าถึงยากมาก ในขณะเดียวกัน จอชเปล่งออร่าที่เข้าถึงได้ออกมา แทบจะเหมือนเด็กข้างบ้านที่แสนใจดีคนหนึ่ง

เมื่อจอชเห็นไซล่า เขาเดินเข้าไปหาและทักทายเธอด้วยการยื่นมือของเขาออกไปในทันที “ท่านประธานไซล่า ยินที่ดีที่ได้พบนะครับ” รอยยิ้มที่แสนอบอุ่นบนหน้าเขาแทบจะละลายหัวใจของไซล่า

จอชไม่คิดเคยคิดเลยว่าประธานไซล่าผู้โด่งดังจะเป็นผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกับเขาจริง ๆ ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังสวยเกินกว่าที่เขาจินตนาการไว้อีกด้วย แม้ว่าเธอยืนข้าง ๆ บรรดาสาวสวยในวงการบันเทิง เธอก็คงโดดเด่นออกมาก

ไซล่าคือบุคคลปริศนาในวงการอย่างไม่ต้องสงสัย

คนส่วนใหญ่รู้จักเธอในนามของประธานไซล่า หัวหน้าใหญ่ผู้อยู่เบื้องหลังของเอ็กซ์