บทที่ 6

“นาย...ทำไมนายถึงอยู่ที่นี่?” ไซล่า เควสถามด้วยน้ำเสียงที่ตื่นตระหนกขณะที่สตาร์ทเครื่อง

สแตนลีย์ แบตตันประหลาดใจเล็กน้อยที่เห็นเธอที่นี่โดยบังเอิญมาก ๆ

“หยุดพูดได้แล้ว! ขับรถไปสิ!” เขาพูดด้วยน้ำเสียงออกคำสั่ง ขณะที่เขาพูด เขาเหยียบคันเร่งด้วยเท้าของเขา…

รถสปอร์ตพุ่งไปข้างหน้าภายในเสี้ยววินาที ไซล่าจับพวกมาลัยในทันทีก่อนที่จะถีบเท้าของเขาออกไปเพื่อจะเหยียบคันเร่งเอง

“ไปโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด” เขาสั่ง

ไซล่าพยักหน้าก่อนที่จะเหยียบคันเร่งจนมิด

…

เมื่อพวกเขามาถึงที่โรงพยาบาล ไซล่า เควสตกใจที่พบว่าชายคนนี้มีแผลถูกยิงบนร่างกายถึงสามนัด สองนัดบริเวณหน้าอกและหนึ่งนัดที่หน้าท้อง

หลังจากที่อยู่กับเขาขณะที่หมอรักษาบาดแผล เธอผลักเขาเข้าไปในห้องผู้ป่วย

แม้ว่าจะเต็มไปด้วยเลือด แต่รูปลักษณ์ที่ดีและมีเสน่ห์ของเขาก็ไม่อาจซ่อนไว้ได้

ไซล่าช่วยเขาขึ้นเตียงอย่างระมัดระวัง “ให้ครอบครัวของนายมาดูแลนายเถอะ ฉันมีเรื่องอื่นต้องทำ และตอนนี้ฉันต้องไปแล้ว”

“ขอบคุณ” สแตนลีย์ แบตตันกล่าวอย่างเย็นชา

“ไม่เป็นไร…หน้าตาก็ดี แต่ทำไมถึงไม่ไปทำอย่างอื่นแทนที่จะทำตัวเป็นอันธพาลแบบนี้เล่า? เป็นคนดังมันหาเงินได้มากกว่าไปล้มลุกคลุกคลานอยู่ข้างถนนไม่ใช่รึไง?” ไซล่าเผลอหลุดปากพูดออกมา แม้จะด้วยท่าทีที่อ่อนโยนก็ตาม

ชายคนนั้นเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยก่อนที่จะมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างใจเย็น

‘เธอพูดพล่ามเรื่องอันธพาลอะไร?’

เธอคิดว่าเขาเป็นคนแบบนั้นเหรอ? ตลกเสียไม่มี

“ดาราหาเงินได้เท่าไหร่ล่ะ?” เขาเอ่ยถามอย่างสงบ

“ถ้านายดัง นายก็ได้เยอะ…”

“เธอรู้ไหมว่าวันหนึ่งฉันหาได้เท่าไหร่?”

ไซล่ารู้สึกว่ากำลังเทศนากับคนหูหนวก ดังนั้น เธอจึงตัดสินใจที่จะหยุดพูด หยิบกระเป๋าเงินและเดินออกไปแทน

เขาหาเงินในฐานะอันธพาลได้สักเท่าไหร่กันเชียว? เป็นไปได้เหรอที่จะหาเงินได้ดีกว่าของดารา? มั่นคงเหมือนกับการเป็นดาราใช่ไหม?

“เดี๋ยวก่อน…”

ไซล่าหยุดเดินและหันหลังไป “อะไรเหรอ?”

สแตนลีย์พยายามที่จะเอาเช็คเปื้อนเลือดจากกระเป๋ากางเกงคืนให้ หลังจากนั้นเขาพับมันเป็นเครื่องบินและโยนไปที่มือของเธอ

“รับนี่ติดตัวไปด้วย ขอบคุณอีกครั้งนะ”

ไซล่าคลี่เช็คอย่างเงียบ ๆ อย่างไรก็ตาม เธอพับมันกลับเป็นเครื่องบินกระดาษแบบที่เคยเป็นก่อนที่เธอจะโยนกลับไปหาเขา

“ถือว่านี่เป็นค่าเสียหายให้นายปิดปากเรื่องที่เกิดขึ้นในคืนนั้นเป็นความลับแล้วกัน” ไซล่าหันหลังกลับและออกไปหลังจากที่เธอพูดจบประโยค

เมื่อเธอเดินมาถึงประตู เธอหันหลังและมองไปที่ผู้ชายคนนั้น “จำที่หมอพูดไว้ด้วยนะ อย่าให้แผลเปียก แล้วก็อย่าสูบบุหรี่หรือดื่มแอลกอฮอล์ด้วย”

สายตาของเธอแวววับเหมือนกับสระน้ำ

“เธอชื่ออะไรเหรอ?” สแตนลีย์ถาม

ไซล่าหัวเราะคิกคักและเดินจากไปโดยไม่ตอบคำถามของเขาเลย…

เมื่อพวกเขาเป็นแค่คนแปลกหน้าของกันและกัน จึงไม่มีเหตุผลที่จะบอกชื่อของเธอให้แก่เขา

เมื่อไซล่าหายไปจากสายตาของเขา ชายคนนั้นพึมพำกับตัวเอง “เป็นผู้หญิงที่น่าสนใจจริง ๆ” หลังจากนั้น เขาต่อสายโทรศัพท์ “ส่งใครก็ได้มาที่โรงพยาบาลเทศบาลที แล้วก็ หาข้อมูลของผู้หญิงที่มาส่งฉันที่นี่ด้วย.

“นายน้อยห้า ได้รับบาดเจ็บเหรอ?”

“แซ็ค แคสซิดี้ ฉันดูเหมือนอันธพาลขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“หา? คุณดูสูงส่งและทรงเสน่ห์ ทำไมคุณถึงดูเหมือนอันธพาลล่ะ?”

“...”

…

เช้าวันต่อมา เวลาแปดโมงเช้า ข่าวคราวเรื่องที่จอช แบตตันได้เซ็นสัญญากับเอ็กซ์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ได้กลายเป็นประเด็นร้อนในโลกอินเตอร์เน็ต

ทันใดนั้นเอง แอปเว่ยโบ๋ก็ล่ม