บทที่ 7

Wanna be yours

ตอนที่ 3.2

เสนอตัวอีกครั้ง

“จะนวด?” คิ้วหนาขยับเลิกขึ้นเล็กน้อย แม้จะนึกขันกับใบหน้าหมดจดที่ยังคงมีท่าทีมึนตึง แต่เขาก็ไม่คิดจะขัดศรัทธา “อะ ไหนลอง”

จบคำอนุญาต เจ้าของฝ่ามือนุ่มก็ออกแรงบีบนวดอย่างแรงด้วยนึกหมั่นไส้เพื่อนของพี่ชาย นับดาวไม่ได้อยากทำงานนี้ขนาดนั้น เธอแค่ไม่เข้าใจว่าทำไมถึงไม่ได้รับเลือกทั้งที่เสนอตัวก่อนตั้งหลายวัน

จะให้พูดแบบไม่อายปากก็ยังไงอยู่ แต่เธอไม่ปฏิเสธใจว่าเป็นเพราะอยากอยู่ใกล้ตามประสาคนแอบชอบ กระนั้นอีกฝ่ายก็ทำทีไม่รู้ร้อนรู้หนาว พี่ยังคงลอยหน้าลอยตาจ้อง ก่อนมุมปากหยักลึกจะเผยรอยยิ้มในจังหวะที่มือกระด้างคว้าจับเข้าที่ข้อมือของเธอ

“แรงไป”

“พี่จะได้รู้ว่าดาวมีแรงพอจะทำงาน”

“ตัวแค่นี้ ทำเป็นเก่ง”

“ดาวเก่งนะ” นับดาวอดไม่ได้ที่จะฮาร์ดเซลตัวเอง “เก่งหลายอย่างเลย จะใช้ยกของจนกล้ามขึ้นยังได้ ดาวแข็งแรงจะตาย”

“อย่างเธอแค่สะพายกระเป๋ากล้องก็ไหล่ช้ำแล้วมั้ง” ฮาร์เปอร์เลื่อนคิ้วเข้าหากันอย่างไม่ศรัทธา แค่กระเป๋ากล้องกับเลนส์ถ่ายก็หนักร่วมกิโล ไหนบางครั้งอาจต้องช่วยเขาแบกไฟไปนอกสถานที่อีก ตัวบาง ๆ แค่นี้จะเอาตัวเองมาเหนื่อยเพื่ออะไร

“เวอร์มากพี่เปอร์ ดาวไม่ใช่เด็ก ไม่ได้บอบบางขนาดนั้น”

“ไหนหมุนตัว…” ฮาร์เปอร์พยักหน้ารอดู เขาไม่ได้จริงจังแค่อยากแกล้งเล่นตามประสาคนสนิทเท่านั้น “ขอพี่เช็กของหน่อย”

“พี่เปอร์บ้า” คนตัวเล็กเริ่มออกอาการหน้าแดงกับคำพูดสองแง่สองง่ามที่ได้ฟัง แต่ก็ยอมกางแขนหมุนตัวให้คนที่กำลังยิ้มกว้างได้ดู “ดาวโตแล้ว”

“อาฮะ” ฮาร์เปอร์พยักหน้ารับ สายตาเลื่อนมองเรือนร่างเพรียวบางตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้า ถ้าที่ได้เห็นกับตาหญิงสาวก็โตแล้วจริง ๆ โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจคัพ E ที่โตยิ่งกว่าโต ต่างจากบั้นเอวคอดกิ่ว กับเรียวขาอ่อนที่เล็กนิดเดียว

“พี่เปอร์!”

“อืม” สติสตางค์ของฮาร์เปอร์กลับมาก็ตอนที่อีกฝ่ายดีดนิ้วเรียก เขายกมือขึ้นกวาดลูบใบหน้าพลางก็สะบัดศีรษะเรียกสติตัวเอง ต้องเป็นเพราะได้รับการพักผ่อนไม่เพียงพอแน่ ๆ ถึงได้คิดอะไรไม่เข้าที

“เอาเถอะ ไม่เป็นไรหรอก”

“หืม?” ดวงตาคมเงยขึ้นสบตาหญิงสาวอีกครั้ง เมื่อจู่ ๆ เจ้าตัวก็เอ่ยด้วยเสียงอ่อนลง

“ดาวหงุดหงิดไม่เข้าเรื่องเอง พี่จะชวนใครทำก็เอาเถอะ สงสัยประจำเดือนใกล้มามั้ง” ท้ายประโยคนับดาวคล้ายจะพึมพำกับตัวเอง แต่แน่นอนว่าฮาร์เปอร์ได้ยิน

“พี่ก็เหมือนกัน คงนอนน้อยไป” หากหญิงสาวหงุดหงิดเพราะรอบเดือน เขาก็คงคิดฟุ้งซ่านตามประสาคนพักผ่อนไม่เพียงพอเหมือนกัน

“พี่ก็นอนให้เยอะ ๆ สิ สภาพดูไม่ได้เลย” คนตัวเล็กอ้อมแอ้มบอกด้วยความเป็นห่วง อันที่จริงในสายตานับดาว พี่เปอร์ของเธอยังหล่อเหมือนเดิมทุกกระเบียดนิ้ว แต่ที่พูดก็เพราะเป็นห่วงสุขภาพของเขา

“ดูไม่ได้ตรงไหน?” ฮาร์เปอร์มั่นใจว่าต่อให้พักผ่อนน้อยเขาก็ยังห่างไกลจากคำว่า สภาพดูไม่ได้ “ตรงไหนที่ว่าดูไม่ได้?”

“ทุกตรง”

“ตรงไหน?”

“ผมพี่ยุ่งมาก หน้าตาไม่สดใส แถมพี่ไม่โกนหนวดด้วย” นับดาวชี้นิ้วส่งเดช ข้างแก้มสากของพี่เห็นตอหนวดครึ้มเขียวก็จริงแต่ก็นับว่าหล่อมากอยู่ดี และเพราะยังมีคนเลิกคิ้วจ้อง เธอจึงอึกอักเอ่ยเสนออย่างคนช่างเอาใจ “ดาวมัดผมให้เอาไหม?”