บทที่ 15 เคยจูบแล้วห้ามรังแกเด็ดขาด

“คุณชายสาม ความสัมพันธ์ของคุณกับผู้หญิงคนนั้นเป็นอะไรกันแน่ครับ? ผมพึ่งเคยเห็นครั้งแรกที่คุณ……”

แววตาของหลงอี้เชินเคร่งขรึมขึ้นมาทันที “ผู้หญิงที่ผมเคยจูบห้ามใครมารังแกเด็ดขาด”

น้ำเสียงของเขาเย็นชา และในน้ำเสียงนั้นยังมีความดุดันที่ไม่มีใครที่จะไม่ยอมได้เลย

เพราะคำพูดของเขาทำให้กงเฟยโม่ตะลึงเล็กน้อย จากนั้นก็ได้ยิ้มมุมปาก และเหลือบตามองเขาด้วยความเฉื่อยชา “ผู้หญิงที่ถูกคุณชายสามอย่างคุณจูบเนี่ยช่างโชคดีจริงๆเลยนะครับ”

ถังเฉียวหว่านกับชุยเสี้ยวเสี้ยวที่ไปรับเงินที่ผู้จัดการเวทีได้ออกมาแล้ว และกำลังจะออกจากกองถ่าย

หลงอี้เชินชำเลืองมองไปที่ถังเฉียวหว่าน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึมว่า :“ลงจากรถ”

คำพูดนี้ของเขานั้นได้พูดกับกงเฟยโม่กับหลิงเยียนซี

หลิงเยียนซีที่กำลังตั้งใจอ่านหนังสือที่อยู่ในมือนั้นอยู่ เขาเหมือนกับว่าไม่ได้ยิน และไม่มีการตอบสนองใดๆเลย ต่อคำพูดของหลงอี้เชินเลย

กงเฟยโม่ที่หรี่ตาอยู่นั้นก็ได้เบิกตากว้างขึ้นด้วยความตกตะลึงเล็กน้อย ใบหน้าที่แสนสง่าและดึงดูดคนนั้นมีความประหลาดใจ ถามด้วยรอยยิ้มที่เหมือนจะยิ้มแต่ก็ไม่ยิ้มว่า :“คุณชายสาม จะให้พวกเราลงจากรถเหรอ ผมฟังผิดไปหรือเปล่าครับ?”

หลงอี้เชินไม่ได้ตอบกลับคำถามของเขา และได้ให้สัญญาณกับกู้จื่นหาน

จากนั้นกู้จื่นหานจึงรีบเปิดประตูทางด้านของกงเฟยโม่ พูดด้วยใบหน้าที่ไร้ความรู้สึกว่า :“คุณชายกงครับ คุณชายซีครับ กรุณาลงจากรถด้วยครับ”

กงเฟยโม่ขมวดคิ้วแล้วเหลือบมองไปทางหลงอี้เชิน พูดด้วยน้ำเสียงที่เฉื่อยชาว่า :“คุณชายสาม ถ้าจะให้ดีครั้งหน้าอย่าได้มานั่งรถของผมนะครับ มิเช่นนั้น……”

กงเฟยโม่ยิ้มมุมปากเล็กน้อย และได้ลงจากรถไป แล้วยังดึงหลิงเยียนซีลงไปด้วย

หลิงเยียนซีที่กำลังตั้งใจอ่านหนังสืออยู่นั้นได้เห็นเขาลงจากรถแล้ว ก็ได้เหลือบมองไปที่หลงอี้เชินด้วยเช่นกัน จากนั้นไม่ได้พูดอะไร และลงจากรถทันที

เขาพึ่งลงจากรถ จากนั้นรถก็ได้ขับไปแล้ว

แต่มันก็ไม่ได้มีผลกระทบใดๆต่อการอ่านหนังสือของเขาเลย

เขาได้เข้าไปอยู่ในหนังสือนั่นเรียบร้อยแล้ว

“ทำไมประธานถึงไปแล้วล่ะ?”ลั่วหลิงที่พึ่งกลับมาก็เห็นรถขับออกไปแล้วพอดี

กงเฟยโม่ไม่ได้ตอบกลับ สายตาของเขาก็ได้ตกอยู่ที่ตัวของหลิงเยียนซีอีกครั้ง พอเห็นว่าเขายังคงอ่านหนังสืออยู่ เขาเลยถามด้วยความสงสัยว่า : “พี่ครับ พี่อ่านหนังสืออะไรหรือครับ?”

หลิงเยียนซีไม่มีปฏิกิริยาใดๆ เขาจึงได้เดินไปดึงหนังสือที่อยู่ในมือของเขามา หลังจากที่เห็นแล้วว่าเป็นหนังสืออะไร เขาก็ตะลึงอย่างมาก และรู้สึกไม่น่าเชื่อเลยสักนิด