บทที่ 1: สัญญาที่สิ้นสุด

บทที่ 1: สัญญาที่สิ้นสุด

กระดาษเซวียนจื่อแผ่นหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะไม้จันทน์แดง พร้อมพู่กันชุ่มน้ำหมึกที่เตรียมไว้เสร็จสรรพ

บรรยากาศภายในห้องหนังสือของจวนชินอ๋องเงียบงันจนชวนให้อึดอัด อากาศหนาวเหน็บช่วงปลายฤดูเหมันต์ยังไม่อาจเทียบได้กับแววตาเย็นชาของบุรุษสูงศักดิ์ที่นั่งอยู่เบื้องหน้า

“ลงนามเสียสิ”

น้ำเสียงทุ้มต่ำของ เซียวจินเยว่ ชินอ๋องผู้กุมอำนาจล้นฟ้าแห่งแคว้นเอ่ยขึ้นอย่างไร้อารมณ์ นัยน์ตาดำขลับจ้องมองสตรีผู้ได้ชื่อว่าเป็นพระชายาเอกด้วยสายตาว่างเปล่า

เสิ่นลั่วอวี้ ก้มมองตัวอักษรสามคำบนกระดาษตรงหน้า... ‘หนังสือหย่า’

ริมฝีปากบางเม้มเข้าหากันเล็กน้อย ก่อนจะแค่นยิ้มบางเบาที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมาจุกอยู่ที่อกจนแทบหายใจไม่ออก แต่นางก็พยายามสูดลมหายใจลึก เพื่อข่มความอ่อนแอทั้งหมดเอาไว้ข้างใน

“ท่านอ๋องใจร้อนถึงเพียงนี้เชียวหรือเพคะ” นางเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ “แม่นางผู้นั้น... คงสำคัญกับพระองค์มากจริงๆ”

“อย่าลืมสิ ว่าข้าแต่งงานกับเจ้าเพราะอะไร”

คำพูดนั้นกรีดลึกลงกลางใจจนเสิ่นลั่วอวี้ชะงักงัน ภาพความทรงจำเมื่อสามปีก่อนไหลย้อนกลับมา

นางไม่ใช่เสิ่นลั่วอวี้ตัวจริง แต่เป็นวิญญาณจากยุคปัจจุบันที่ทะลุมิติมาอยู่ในร่างของคุณหนูใหญ่ตระกูลเสิ่นผู้อาภัพ มารดาแท้ๆ จากไปตั้งแต่ยังเล็ก ส่วนบิดาที่มัวเมาในอำนาจและสตรีก็ดัน ‘อนุภรรยา’ ขึ้นมาเป็นฮูหยินเอกแทน

ชีวิตในจวนตระกูลเสิ่นของร่างนี้ไม่ต่างอะไรกับตกนรกทั้งเป็น นางถูกแม่เลี้ยงที่หน้าเนื้อใจเสือคอยกดขี่ข่มเหง ซ้ำยังวางแผนจะส่งนางไปแต่งงานกับตาเฒ่าตัณหากลับ เพื่อปูทางให้ลูกสาวของตัวเอง

เพื่อหนีให้พ้นจากขุมนรกนี้ นางจึงใช้ไหวพริบและความรู้ทั้งหมดที่มีเข้าหาชินอ๋อง เสนอผลประโยชน์และกลยุทธ์ทางการเมืองมากมาย แลกกับ ‘สัญญาแต่งงานจอมปลอม’ เพื่อใช้จวนอ๋องเป็นเกราะกำบัง

ทุกอย่างเริ่มต้นจากผลประโยชน์... และเป็นนางเองที่ตกลงทำสัญญานี้

ตลอดเวลาที่ผ่านมา นางทำหน้าที่พระชายาได้อย่างไร้ที่ติ ดูแลความเรียบร้อยในจวน คอยอยู่เคียงข้างและสนับสนุนเขาในทุกเกมการเมือง หวังเพียงว่าความดีและความผูกพันจะทำให้เขามองเห็นนางอยู่ในสายตาบ้าง

แต่ทำดีให้ตาย สุดท้ายเขาก็ไม่เคยเห็น... เพราะในหัวใจของเขามีเพียง ‘รักแรก’ ที่หายสาบสูญไปเมื่อหลายปีก่อน