บทที่ 6 คำเชิญมื้อค่ำ

"พรุ่งนี้เช้าลูกต้องไปที่คลินิกหมอชยุตม์นะ เย็นนี้พวกแกได้รับเชิญไปกินมื้อค่ำกับเขาด้วย" ดาราพูดผ่านโทรศัพท์ขณะโทรหาลูกชาย

"ครับแม่ ผมกับกัลยารู้แล้วครับ แม่เตือนเรื่องนี้มาตั้งกี่รอบแล้วเนี่ย" เอกชัยตอบกลับอย่างหงุดหงิดใส่โทรศัพท์เมื่อแม่โทรมาจี้

"แม่ก็แค่เตือนแกเฉยๆ ก็ลูกชอบทิ้งเมียไว้คนเดียวบ่อยๆ นี่นา คนที่ต้องตรวจน่ะไม่ใช่แค่กัลยา แต่รวมถึงแกด้วย"

"ครับ เดี๋ยวผมจะตรวจด้วย แค่นี้นะครับแม่ ผมเพิ่งตื่น จะไปอาบน้ำกินข้าวแล้ว"

"แล้วเมียแกไปไหน? ปกติกัลยาจะเป็นคนรับสายแม่ แต่นี่โทรหาไม่ติดเลย"

"เขากำลังทำอาหารเช้าอยู่ครับ สงสัยชาร์จแบตมือถือทิ้งไว้มั้ง"

"เออๆ ถ้างั้นก็ตามนั้น อย่าลืมไปบ้านหมอชยุตม์ล่ะ เดี๋ยวแม่ส่งโลเคชั่นไปให้"

"อืม ผมไม่ลืมหรอก ไม่ต้องส่งที่อยู่มา เขายังอยู่ที่บ้านพ่อแม่เขาไม่ใช่เหรอ?"

"ไม่ใช่ย่ะ ชยุตม์กับเมียย้ายไปอยู่บ้านใหม่กันแล้ว เขาถึงได้จัดงานทำบุญขึ้นบ้านใหม่ไงล่ะ"

"อ๋อ!" เอกชัยตอบรับเสียงเรียบ อีกแล้ว... เขารู้สึกเหมือนโดนคู่แข่งแซงหน้าด้วยความสำเร็จของคนใกล้ตัว ที่ทำงานเพื่อนร่วมงานก็ชอบอวดความสำเร็จ แล้วนี่ยังมาเจอญาติลูกพี่ลูกน้องตัวเองอีก

ส่วนเขาน่ะเหรอ ยังเป็นแค่พนักงานกินเงินเดือนธรรมดาที่ได้แค่รถประจำตำแหน่งมาใช้ แถมยังต้องเอาเข้าอู่บ่อยๆ อีกต่างหาก

"คราวนี้แกต้องทำเมียท้องให้ได้นะ รู้ใช่ไหมว่ากัลยาเป็นทายาทคนเดียวของเศรษฐีประจำจังหวัด หล่อนมีทั้งที่ดิน มีนา มีห้องเช่า แล้วก็ที่ทำกิน ไหนจะวัวควายอีก ถ้าหล่อนได้มรดกทั้งหมดนั่น พวกแกซื้อบ้านหรูในเมืองได้สบายเลยนะ"

"อืม เรื่องนั้นผมรู้น่าแม่ แม่ใจเย็นๆ เถอะ ผมรับรองว่ากัลยาท้องแน่"

"ดีมากลูก แม่จะรอฟังข่าวดีนะ"

เอกชัยวางสายจากแม่ เป็นจังหวะเดียวกับที่กัลยาเดินเข้ามาในห้องนอนที่ไม่ได้ปิดประตูไว้

"อาหารเช้าเสร็จแล้วค่ะพี่" กัลยาเดินเข้าไปใกล้เตียง หยิบโทรศัพท์มือถือที่วางอยู่ใต้หมอนออกมา

โทรศัพท์ของเธอดับไปตั้งแต่เมื่อคืนเพราะแบตเตอรี่หมด

"เมื่อกี้แม่โทรหาคุณ แต่โทรไม่ติด" เอกชัยพูดพลางจ้องมองใบหน้าอิดโรยของภรรยา

กัลยาไม่พูดอะไร เพียงแค่โชว์หน้าจอมือถือที่ดับสนิทให้ดู

เอกชัยพยักหน้าเข้าใจ "นอนกับพี่ก่อน พี่อยาก" เขาเอ่ยปากขอ

กัลยาถอนหายใจยาว

"ห้ามปฏิเสธนะ! เมื่อวานเธอก็ปฏิเสธพี่ไปทีนึงแล้ว!" เอกชัยขู่เสียงลอดไรฟัน เขาอดกลั้นความต้องการมาตั้งแต่เมื่อวานที่โดนกัลยาปฏิเสธไป

"กินข้าวก่อนเถอะค่ะพี่"

เอกชัยดึงแขนกัลยา จนร่างระหงของหญิงสาวล้มลงบนเตียง

"อะไรของเธอเนี่ย! บริการพี่เหมือนปกติไม่ได้หรือไง! แล้วเราจะมีลูกกันได้ยังไงถ้าเธอไม่ยอมมีอะไรกับพี่"

กัลยาสูดหายใจเข้าลึกๆ จำใจต้องปรนนิบัติสามีแม้ในใจจะไม่เต็มใจนัก เธอปีนขึ้นไปบนเตียงแล้วนั่งลง

เอกชัยยิ้มอย่างหื่นกระหาย ค่อยๆ ถอดเสื้อผ้าภรรยาออกทีละชิ้น "แบบนี้สิ พี่จะไม่โกรธเลยถ้าเธอไม่ขัดขืน"

หลังจากถอดเสื้อผ้าของกัลยาออกจนหมด เขาก็เริ่มงัดเอาอาวุธประจำกายที่มีขนาดไม่ใหญ่นักออกมา

"เธอขึ้นข้างบน" เอกชัยสั่ง พลางนอนลงและลูบคลำน้องชายของตัวเอง มือของเขาบีบเค้นต้นขาของกัลยา เร่งเร้าให้รีบใส่เข้ามา

หญิงสาวเจ้าของขนตางอนงามส่งเสียงครางเบาๆ เมื่อแก่นกายของสามีแทรกผ่านเข้ามาในช่องทางแห่งความสุข

"อ่า! ดีจัง" เอกชัยเพ้อพลางบีบขยำสองเต้าทรวงของภรรยา

"ทำให้ฉันพอใจนะพี่" กัลยาขอร้องพลางกัดริมฝีปากล่าง

"พี่จะเสร็จแล้ว!"

กัลยาเบิกตากว้าง เพิ่งจะใส่เข้าไปได้ไม่กี่วินาที สามีของเธอก็ถึงจุดสุดยอดซะแล้ว