ตอนที่ 2

กองถ่ายละคร

“เพราะแก แกแย่งทุกอย่างไปจากชีวิตฉัน ๆ เกลียดแก นังฟ้าใส กรี๊ด”

เอยถลาเข้าไปตบหน้าผู้หญิงตรงหน้าด้วยอารมณ์กรุ่นโกรธก่อนที่เธอจะจิกหัวขึ้นมาแล้วง้างมือขึ้นตบอีกครั้งด้วยความโกรธเกรี้ยวพร้อมกับผลักจนร่างบอบบางกระเด็นไปกระแทกกับพื้นหินปูน ดวงตาที่เต็มไปด้วยโทสะจ้องมองร่างบางบนพื้นด้วยสายตาเกลียดชัง

“คัต โอเค ดีมากครับทั้งสองสาว”

เสียงผู้กำกับกองละครเอ่ยคัตพร้อมเตรียมตัวถ่ายทำฉากต่อไปทันที

“พี่ข้าวเจ็บไหมคะ เอยขอโทษนะ โดนหน้าหรือเปล่าคะเนี่ย”

ร่างบางรีบถลาเข้าไปหา ขวัญข้าว นางเอกละครที่เธอกำลังถ่ายทำอยู่ทันทีเผื่อฉากเมื่อครู่ที่อาศัยมุมกล้องมือเธออาจจะพลั้งเผลอพลาดไปโดนนักแสดงสาวรุ่นพี่เข้า

“สบายมากจ้ะเอย ไม่โดนอะไรเลยคิดมากไปได้น่า เล่นด้วยกันมากี่เรื่องแล้วไม่เคยจำได้สักทีว่า เอย อรนลิน เล่นผิดคิว มีแต่นางเอกคนอื่นที่ตั้งใจผิดคิวกับเราซะมากกว่า”

ขวัญข้าวเอ่ยเย้านักแสดงรุ่นน้องอย่างเห็นอกเห็นใจ เอยเพิ่งดังจากบทนางเอกร้าย ๆ ที่ส่งผลให้เธอดังเป็นพลุแตก แฟนคลับเธอมีมากมายทั้งรุ่นเล็ก รุ่นใหญ่ แล้วไหนจะผู้ชายทั้งในและนอกวงการที่คอยตามขายขนมจีบให้ทุกวี่ทุกวันนั่นอีก นั่นเลยทำให้อาจจะไม่เป็นที่พอใจของนางเอกคนดังหลายคนที่อยู่ ๆ นางเอกบทร้ายหน้าใหม่ดังเทียบรัศมีตนเอยจึงมักจะโดนแกล้งอยู่บ่อย ๆ

“แหมพี่ข้าว กับบางคนที่ตั้งใจผิดคิวมาเอยก็แกล้งผิดคิวกลับบ้างนิด ๆ หน่อย ๆ ก็แค่นั้นเอง ใครน้าเป็นคนสอนเอยให้สู้คนใช่พี่ข้าวไหมน้า ขอบคุณนะคะที่รักและเอ็นดูเอยมาตลอดเลย”

ใบหน้าสวยยิ้มหวานให้นักแสดงรุ่นพี่ก่อนที่เอยจะกอดแขนเรียวแล้วซบลงบนไหล่อย่างรักใคร่ ถ้าไม่มีขวัญข้าวนางเอกดาวเด่นของวงการบันเทิงที่เป็นเพื่อนสนิทกับซินดี้คอยผลักดันเธอและแนะนำเธอกับผู้กำกับ คนเขียนบทเธอคงเดินมาไม่ถึงจุด ๆ นี้หรอก

“เอย มีพรสวรรค์ทางด้านนี้นะถึงเอยจะเพิ่งเข้าวงการ แต่การแสดงสำหรับเอยพี่ให้สิบเต็มสิบไม่หักเลยจ้ะ เพราะเอยเก่งพี่ถึงอยากสนับสนุนให้เอยได้ดี พัฒนาตัวเองต่อไปนะน้องรักของพี่”

ขวัญข้าวยกมือขึ้นลูบผมคนที่ยืนกอดแขนเอนหัวซบไหล่เธออย่างรักใคร่ เอย เป็นเด็กที่น่าสงสารมากสำหรับเธอพ่อแม่ตายหมดเพราะอุบัติเหตุ ทิ้งเธอให้อยู่กับน้องชายเพียงลำพัง เด็กอายุ 18 ปีที่ต้องดิ้นรนหาเงินมาใช้หนี้แทนพ่อแม่แถมมหาวิทยาลัยก็ไม่ได้เข้าเรียนพร้อมเด็กวัยเดียวกัน

เอยเพิ่งเข้าปี 1 ตอนอายุ 21 ตอนที่พอจะลืมตาอ้าปากได้แล้วซึ่งชีวิตของเอยไม่ได้ต่างจากเธอก่อนที่จะเข้าวงการเลย เธอต้องปากกัดตีนถีบวิ่งของานทำจนมีวันนี้และตอนนี้เธอมีทุกอย่างแล้ว เธอแค่อยากจะสนับสนุนคนดี ๆ แบบเอยให้มีอนาคตที่ดี ๆ เช่นกัน

“ปะ วันนี้หมดคิวถ่ายกันแล้วเราไปหาของกินอร่อย ๆ ที่ห้าง S กันดีกว่าพี่เลี้ยงเอง อ๊ะ ห้ามปฏิเสธพี่เด็ดขาดชวนทีไรเกรงใจทุกทีไม่เอาสิคนกันเองทั้งนั้นปะ”

ขวัญข้าวรีบเอ่ยขึ้นเบรกคนข้าง ๆ ที่กำลังตั้งท่าจะอ้าปากปฏิเสธอย่างรู้ทันก่อนที่เธอจะจูงมือเอยไปเปลี่ยนชุดที่ห้องแต่งตัว

ห้าง S

สองสาวนางเอกกับนางร้ายใส่หมวกสวมแว่นตาเพื่อพรางตัวจากจากบรรดาแฟนคลับด้วยความนิยมของทั้งคู่ถ้าจะเปิดเผยหน้าตาพวกเธอคิดว่าคงไม่ได้กินข้าวแน่ ๆ คงได้แต่มานั่งถ่ายรูปแจกลายเซ็นยิ้มจนเหงือกแห้งแทนมากกว่า ทั้งสองจูงมือกันขึ้นมาชั้นสี่ของห้างที่เป็นโซนอาหาร ก่อนที่ทั้งคู่จะหยุดอยู่หน้าร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อดังร้านหนึ่ง ในขณะที่กำลังมองหาโต๊ะว่างอยู่นั่นเองก็มีเสียงซุบซิบดังขึ้นไม่ไกลมากนัก

“เอ๊ะ!! แก ๆ นั่นใช่พี่ขวัญข้าวไหมอะ”

“เห้ย แกใช่เลย พี่ขวัญข้าวนี่นา ฮือ ฉันอยากถ่ายรูปกับพี่เขาอะ”

“นั่นน้องเอยนี่ กรี๊ดตัวจริงขาวมากตัวเล็กมากอะแก”

“แกพี่เอยมากินข้าว ฉันอยากถ่ายรูปกับพี่เอย”

เสียงพูดคุยกรี๊ดกราดดังขึ้นใกล้ ๆแต่ก็ไม่มีใครเข้ามารบกวนเวลาส่วนตัวของสองสาวเลยสักนิดเพราะทุกคนรู้ดีว่าตอนนี้คือเวลาพักผ่อนของพวกเธอ

“สวัสดีค่ะคุณขวัญข้าว คุณเอย ยินดีต้อนรับค่ะ”

พนักงานต้อนรับยิ้มกว้างพร้อมกล่าวต้อนรับอย่างดีใจที่สองดาราชื่อดังมาทานอาหารที่นี่

“สวัสดีค่ะ ข้าวขอโต๊ะที่เป็นส่วนตัวหน่อยนะคะ ขอแบบมุมที่ไม่มีใครเลยยิ่งดีเราสองคนหิวมากตอนนี้”

ขวัญข้าวทำหน้าออดอ้อนพนักงานต้อนรับให้รู้ว่าตอนนี้เธอหิวมากจริง ๆ

“ได้ค่ะคุณขวัญข้าวตามดิฉันมาเลยค่ะ”

พนักงานต้อนรับผายมือเชิญดาราสาวสวยทั้งสองคนก่อนที่จะเดินนำทั้งคู่ไปที่โซน VIP สำหรับลูกค้าที่มีระดับทั้งหลาย ซึ่งมีโต๊ะที่นั่งอยู่เพียงสี่ห้าโต๊ะเท่านั้นในระยะไม่ใกล้ไม่ไกลกันจนเกินไป โดยที่ในบริเวณนั้นมีคนนั่งอยู่ก่อนแล้วหนึ่งโต๊ะ ทั้งคู่สวมชุด Suit แบรนด์ดังระดับโลก ข้าง ๆ มีบอดีการ์ดของทั้งคู่ยืนขนาบข้างอย่างละสองคนพวกเขาน่าจะมาคุยธุรกิจกันมากกว่า เอยคิดในใจก่อนจะนั่งลงเมื่อพนักงานผายมือเชิญให้เธอนั่งอีกครั้ง

แต่เมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมาเพื่อเตรียมจะสั่งอาหารกับพนักงานที่ยืนรอรับรายการอาหารอยู่เอยกลับชะงักไปด้วยความตกใจเมื่อผู้ชายที่นั่งตรงข้ามกับฝั่งของเธอก็คือคุณคิณ อัคนี ดวงตากลมโตสบตากับตาคมสีนิลสวยอย่างไม่หลบเลี่ยง

แวบหนึ่งที่เอย อรนลิน เผลอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัวทำไมเขาถึงหล่อขนาดนี้นะ งื้อ ยัยเอยแกจะตกหลุมรักผู้ชายคนนี้ไม่ได้นะ สมองคิดแบบนั้นแต่สายตากลับเอาแต่จ้องหน้าหล่อเหลาของคิณไม่กระพริบเลยสักนิด

ในขณะที่คิณเลิกคิ้วเล็กน้อยเขาไม่คิดว่าจะมีโอกาสได้เจอเธออีกครั้งด้วยซ้ำแม่กระต่ายน้อย หึ มุมปากพลันยกยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ดูเหมือนเขาจะเจอเรื่องที่ถูกใจขึ้นมาซะแล้วสิ

“เอยจะกินอะไรก็สั่งเลยนะ ไม่ต้องเกรงใจพี่”

ขวัญข้าวที่กำลังไล่ดูเมนูอาหารเอ่ยบอกเอยแต่กลับไร้เสียงตอบรับจากคนที่นั่งฝั่งตรงข้ามทำเอาขวัญข้าวถึงกับรีบละสายตาจากเมนูอาหารตรงหน้าทันที

“เอย ยัยเอยได้ยินพี่ไหมเนี่ย”

ขวัญข้าวเอ่ยเรียกเอยเสียงดังพอสมควรจนเอยถึงกับสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ

“เหม่ออะไรเนี่ย แล้วจ้องใครอยู่ล่ะนั่น”

ขวัญข้าวถามเสียงขึ้นจมูกเล็กน้อยก่อนจะหันไปมองตามทิศทางที่เอยจ้องมองอย่างต้องการรู้ว่าอะไรกันที่ทำให้เอย อรนลิน เหม่อจนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัวกันนะ

“ฮั่นแน่ แอบมองคุณคิณ อัคนี เหรอเราน่ะ”

ขวัญข้าวเอ่ยแซวคนตรงหน้าอย่างล้อเลียนเมื่อมองไปทางนั้นก็มีแต่คุณคิณ อัคนี นี่นาที่นั่งตรงข้ามกับเอยพอดี

“เปล่าสักหน่อย พี่ข้าวมั่วแล้วเอยมองรอบ ๆ ร้านต่างหากล่ะ ร้านเขาตกแต่งได้คลาสสิกดีเนอะ”

เอยเฉไฉไปเรื่องอื่นอย่างหน้าตาเฉยตากลมโตหลบสายตาขวัญข้าวที่จ้องมองเธออย่างจับผิดไม่วางตา ทำเป็นมองบรรยากาศรอบ ๆ ร้านไปเรื่อย แต่ก็ไม่วายหันไปเจอสายตาคมกริบจากคุณคิณ อีกรอบหนึ่งทำเอาเธอรีบหันกลับมาแทบไม่ทัน

“ชอบคุณเขาเหรอ ถามจริง”

ขวัญข้าวนั่งท้าวคางเอ่ยถามเอยด้วยสีหน้าที่จริงจังมาก

“เปล่านี่คะ ไม่ได้ชอบสักหน่อยเขาก็แค่หน้าตาดีตรงตามสเปคที่สาว ๆ ชอบแค่นั้นเอง”

เอยก้มหน้าลงตอบเสียงอุบอิบโดยที่ไม่ยอมสบตาขวัญข้าวสักนิดแค่นั้นขวัญข้าวก็เดาเรื่องราวตรงหน้าออกหมดแล้ว

“แล้วเราจะโกหกพี่ทำไมเนี่ย ชอบก็ไม่เห็นเป็นไรพี่ยังปลื้มเขาเลย คุณคิณ อัคนี ทายาทนักธุรกิจหมื่นล้าน ห้างที่เรามานั่งอยู่นี่ก็ของคุณเขา หน้าตาก็ดีหล่อกว่าดาราในวงการซะอีกเป็นนักธุรกิจอายุน้อยที่เก่งมากปีนี้เขาอายุแค่ 26 ปีเองส่วนเรื่องผู้หญิงนั้น...”

ขวัญข้าวแสร้งเงียบเพื่อรอดูปฏิกิริยาของคนตรงหน้าที่พอเธอเงียบเอยก็รีบเงยหน้าขึ้นมาทันตาเห็น ขวัญข้าวอมยิ้มน้อย ๆเมื่อเอยของเธอรู้จักชอบใครเข้าแล้วล่ะสิ

“เรื่องผู้หญิงอะไรล่ะคะพี่ข้าว?”

เอยถามต่ออย่างต้องการรู้โดยที่ลืมไปเลยว่าก่อนหน้านี้เธอเพิ่งจะบอกกับขวัญข้าวไปว่าไม่ได้ชอบเขาสักหน่อยแล้วทำไมเธอถึงอยากรู้เรื่องของเขากันล่ะเอย

“ไหนบอกว่าไม่ชอบเขาไง แล้วอยากจะรู้เรื่องของเขาไปทำไม”

ขวัญข้าวยังคงไม่ยอมเอ่ยส่วนที่เธอค้างเอาไว้ก่อนหน้านี้ออกมาเธอกำลังแกล้งจับผิดคนตรงหน้าอยู่ใบหน้าสวยยิ้มอย่างล้อเลียนเอยเต็มที่

“ก็...รู้ไว้บ้างก็ดีนี่คะ เผื่อวันข้างหน้าได้ร่วมงานกันจะได้ทำตัวถูก”

เอยตอบไปก็ทำหน้าซื่อตาใสอย่างไม่รู้ไม่ชี้กับเหตุผลที่ยกมาอ้างนั้น แต่อาการลุกลี้ลุกลนแล้วไหนจะสายตาหลุกหลิกนั่นก็ยังคงหนีไม่พ้นสายตาจับผิดของขวัญข้าวอยู่ดี

“เราโป๊ะแล้วล่ะยัยเอย อย่ามาโกหกพี่นี่ดูออก”

ขวัญข้าวพูดยิ้ม ๆ อย่างรู้ทันว่าคนตรงหน้าโป๊ะแตกแล้ว นี่ใคร ขวัญข้าวนะจ๊ะเอยไม่มีทางรอดพ้นสายตาที่ผ่านโลกมามากของเธอได้หรอก

“เฮ้อ แย่จัง โดนจับได้ซะแล้วเรา พี่ข้าวก็ดูคุณคิณสิคะ หล่อขนาดนั้นใครบ้างจะไม่ชอบ เอยยอมรับก็ได้ว่ามีหวั่นไหวบ้างอารมณ์มันแบบใจเต้นแรงเวลาที่เจอหน้าเขาหรืออยู่ใกล้ๆเขา”

เอยยอมจำนนแต่โดยดีเมื่อไม่สามารถโกหกดารารุ่นพี่ได้อีกต่อไป ก่อนที่เธอจะสารภาพออกมาอย่างหมดเปลือก เธอกับขวัญข้าวสนิทกันมากพอที่จะเล่าเรื่องส่วนตัวให้กันฟังโดยไม่มีเรื่องปิดบัง เพราะขวัญข้าวรู้จักเธอดีพอ ๆ กับพี่ซินดี้ที่รู้จักเธอมาตั้งแต่เธอยังไม่ได้เข้าวงการด้วยซ้ำ

“เรื่องผู้หญิงน่ะเขาไม่มีแฟนเป็นตัวเป็นตนหรอกนะไม่เคยควงใครออกงานสังคมด้วยนอกจากคุณเอมอรคุณแม่กับอีกคนพี่จำชื่อไม่ได้อะลูกพี่ลูกน้องที่สนิทกันมาก ๆ ส่วนเรื่องนั้นก็เห็นว่ามีบ้างแหละตามประสาผู้ชายแต่ไม่เคยเห็นว่ามีใครกล้าแสดงความเป็นเจ้าของคุณเขาสักคน ได้ยินมาว่าคุณเขาโหดพอตัวไม่แคร์ผู้หญิงหน้าไหนทั้งนั้น”

ขวัญข้าวเอ่ยเสียงกระซิบกระซาบพอให้ได้ยินกันสองคนถึงผู้ชายที่ชื่อคิณ อัคนี ที่นั่งอยู่โต๊ะข้าง ๆ

“เขาเจ้าชู้เหรอคะ”

เอยถามออกมาด้วยความรู้สึกที่เจ็บแปลบในใจอย่างบอกไม่ถูกเมื่อได้รับรู้ว่าเรื่องผู้หญิงเขาก็พอตัวคงฟาดมาเยอะล่ะสิ

เอ๊ะ แล้วเธอจะรู้สึกแย่กับเขาไปทำไมล่ะเนี่ยในเมื่อเธอไม่ได้เป็นอะไรกับเขาสักหน่อย บ้าจริงเอย

“ก็ไม่นะ ได้ยินว่าไม่เคยจีบใครควงใครหรือให้ความหวังกับใคร เพียงแต่ผู้หญิงที่เข้ามาหาเขาก็หวังจะจับนั้นแหละ แต่คุณเขาไม่เล่นด้วย เขาเก่งนะมองขาดตั้งแต่ธุรกิจมาจนถึงผู้หญิงเลยล่ะ มันอาจจะเป็นข้อตกลงแบบวินวินทั้งคู่ก็ได้มั้งนะพี่คิดว่า”