บทที่ 100 ฉูจงฉวนมาแล้ว

บทที่ 100

ฉูจงฉวนมาแล้ว

“ นายน้อยกลับมาแล้ว”

ข่าวนี้แพร่กระจายไปทั่วทั้งศาลาไป่หยู่และทุกคนต่างก็ตื่นเต้น เพราะท้ายที่สุดแล้วลั่วอู๋นั้นเป็นดั่งกระดูกสันหลังของศาลาไป่หยู่

แม้ว่าศาลาไป่หยู่จะพัฒนาไปได้ด้วยดีและไม่พบปัญหาอะไร แต่ดูเหมือนว่าหากไม่มีลั่วอู๋ ลูกค้าก็คงจะสูญเสียความเชื่อใจไปบ้าง

“นายน้อย” หลิวหูและทีมคุ้มกันคมมีดเข้าไปทักทายลั่วอู๋

ลั่วอู๋ยิ้มและพยักหน้าตอบ

ในสามเดือนที่ผ่านมาจำนวนของทีมคุ้มกันคมมีดได้เพิ่มขึ้นเป็นมากกว่า 50 คน โดยมีผู้ใช้พลังวิญญาณระดับเงิน 13 คนและผู้ใช้พลังวิญญาณทองแดง 44 คน พวกเขากลายเป็นขุมกำลังที่แข็งแกร่ง

ทีมคุ้มกันแบ่งออกได้เป็นแปดกลุ่ม โดยแต่ละกลุ่มมีหน้าที่ของตนเองแตกต่างกันไป ซึ่งพี่น้องแปดคนที่ภักดีต่อหลิวหูมากที่สุดจะทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมเหล่านั้นเฝ้าดูแลศาลาไป่หยู่

ธุรกิจของศาลาไป่หยู่กำลังเฟื่องฟูและสามารถจ่ายเงินให้แก่ทีมคุ้มกันได้มากมาย

แน่นอนว่าอีกไม่นานก็คงจะไม่ต้องมีการเพิ่มจำนวนคนในทีมคุ้มกันคมมีดอีก

ในขณะกันหลิวหูได้ทำพันธสัญญากับสัตว์วิญญาณตัวที่สาม แมงป่องพิษยักษ์ เขาน่าจะกลายเป็นคนแข็งแกร่งอันดับหนึ่งเมืองแห่งความพินาศ โดยถ้าหากนับในเขตป่าหวงชาทั้งหมด ก็คงมีเพียงแค่ลูหยางพิงและคงฉินเท่านั้นที่จะสามารถปราบปรามเขาได้

“ นายน้อยท่านไม่มีภาระหนี้คงเหลือแล้ว” เจ้าของร้านคนเก่าดูตื่นเต้นมากพร้อมยื่นสมุดบัญชีให้

ลั่วอู๋มองไปที่สมุดบัญชีด้วยความกลัวเล็กน้อย “กำไรสุทธิของเดือนที่แล้วอยู่ที่ 530,000 หินวิญญาณ นี่มันเยอะมาก…”

นี่เป็นกำไรที่บริสุทธิ์

ศาลาไป่หยู่ในตอนนี้มีค่าใช้จ่ายมากมาย

ทีมคุ้มกัน การบำรุงรักษา นักเล่นแร่แปรธาตุ ผู้ปรับแต่ง การซื้อหญ้าวิญญาณและสัตว์วิญญาณจำนวนมาก รวมถึงการดูแลร้านค้าต่างๆล้วนต้องมีค่าใช้จ่ายเป็นหินวิญญาณจำนวนมาก

ก่อนหน้าศาลาไป่หยู่มีกำไรสุทธิในหนึ่งปีเพียงแค่ 20,000 หินวิญญาณ

“ต้องขอบคุณท่านนายน้อย ข้าเพิ่งได้เลื่อนขั้นเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับ 3 อีกทั้งยังได้รับสูตรยาซังพิงซึ่งเป็นยาใหม่ ผลมันอาจจะดูไม่ค่อยดีนักแต่ประสิทธิภาพก็พอ ๆ กับยารวบรวมพลังวิญญาณ”

“มู่เถาเองก็มุ่งมั่นฝึกฝนเพื่อความสำเร็จเช่นกัน เมื่อเร็ว ๆ นี้เขามักจะนึกถึงยารวบรวมพลังวิญญาณระดับ 4 ที่ท่านนำกลับมาด้วย ทำให้เขาได้ลองกลั่นเม็ดยาคูฉิน และเลื่อนขั้นขึ้นเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุระดับ 4 ได้สำเร็จ”

“ตอนนี้ธุรกิจยารวบรวมพลังวิญญาณของศาลาไป่หยู่นั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าหอคอยหวงชาสาขาเมืองแห่งความพินาศเลย” เจ้าของร้านคนเก่ายิ้มแย้มแจ่มใส

ลั่วอู๋ดีใจมาก

ศาลาไป่หยู่มีนักเล่นแร่แปรธาตุระดับ 4 ของตัวเองและนักเล่นแร่แปรธาตุระดับ 3 อีกสองคนซึ่งหมายความว่าพวกเขาสามารถผลิตยาได้เพียงพอสำหรับการขายเสมอ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ต้องเสียเงินซื้อยาจากภายนอกอีก

และการได้มาของสูตรยาซังพิงมาเพิ่มแทนยารวบรวมพลังวิญญาณ ถือได้ว่าเป็นการปลดปล่อยลั่วอู๋จากงานที่เขาต้องทำมาตลอด เขาไม่ต้องใช้เวลาไปกับการสังเคราะห์ยารวบรวมพลังวิญญาณอีกต่อไปแล้ว

ปัจจุบันศาลาไป่หยู่ได้ครอบครองธุรกิจทั้งหมดของเมืองแห่งความพินาศอย่างสมบูรณ์และแม้แต่คนจำนวนมากจากเมืองอื่นก็มาที่เมืองเพื่อซื้อยา

ศาลาไป่เปาและหอคอยหวงชา ในตอนนี้จึงตกอยู่ในสภาพค่อนข้างร้าง

ลั่วอู๋อดไม่ได้ที่จะปรบมือ ” เยี่ยมมากจริง ๆ”

ตอนนี้ศาลาไป่หยู่ ไม่เหมือนกับแต่ก่อนอีกต่อไป แม้จะต้องลงทุนจ่ายหินวิญญาณจำนวนมากอย่างต่อเนื่อง แต่สามารถจัดหาทรัพยากรที่เพียงพอสำหรับลั่วอู๋ได้

ช่างเป็นวิธีที่ดีในการพัฒนาธุรกิจให้ก้าวหน้า

แน่นอนว่าคุณภาพสินค้าทั้งหมดของศาลาไป่หยู่ยังไม่ดีพอ อย่างน้อยก็ในด้านอาวุธและชุดเกราะ ของเหล่านี้ยังคงห่างไกล เกินกว่าจะแข่งขันกับหอคอยหวงชา

ลั่วอู๋กล่าว “เจ้าของร้านคนเก่า ท่านคงจะเหนื่อยมากสินะ”

“ไม่หรอก ก็ไม่ขนาดนั้น” ใบหน้าเล็ก ๆ ของเจ้าของร้านคนเก่าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม “คนที่กำลังจะเหนื่อยน่าจะเป็นอาฟูและเสี่ยวชามากกว่า พวกเขามีความสามารถมากขึ้นเรื่อย ๆ ข้าจึงคิดจะสนับสนุนพวกเขาให้เป็นหัวหน้าแผนก”

“ขึ้นอยู่กับท่านได้เลย” ลั่วอู๋หัวเราะ

เจ้าของร้านคนเก่าไม่มีพรสวรรค์ เขาได้ล้มเลิกความคิดที่จะฝึกการปรับแต่งพลังวิญญาณและได้อุทิศตัวให้กับทางด้านธุรกิจแทนแล้ว เนื่องจากเจ้าของร้านคนเก่านั้นมีประสบการณ์ในด้านธุรกิจมามาก

การที่ได้ส่งมอบเรื่องการจัดการธุรกิจให้กับเจ้าของร้านคนเก่าทำให้ลั่วอู๋รู้สึกโล่งใจมาก

“ว่าแต่นายน้อยเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมานี้ มีเด็กหนุ่มนามสกุลฉูมาหาท่าน เขาดูดีและสง่างามมาก เขาดูไม่เหมือนกับคนธรรมดาเลย” เจ้าของร้านคนเก่าพูดกะทันหัน

ลั่วอู๋ตะลึง

นามสกุลฉู?