บทที่ 99 ขู่เซิง

บทที่ 99

ขู่เซิง

ลั่วอู๋ใช้เวลานานในการตรวจสอบสถานะปัจจุบันของต้าหวง

แม้ที่กำลังเห็นอยู่ในตอนนี้ยังเป็นลักษณะปกติของมัน แต่เมื่ออยู่ในระหว่างการต่อสู้ มันจะกลายร่างเป็นสุนัขยักษ์ขนสีเงินที่สง่างามอีกครั้ง

“มันช่างลึกลับจริงๆ สิ่งที่ผู้คนรู้และสรุปนั้นดูเหมือนจะเป็นเพียงแค่หยดน้ำในมหาสมุทร นี่สินะที่เขาว่ากันว่า ไม่มีทฤษฎีบทที่แท้จริง ในความหมายอันลึกซึ้งของชีวิต”

ลั่วอู๋ช่วยไม่ได้ที่จะรู้สึกว่ามันเป็นปริศนาของชีวิตช่างเป็นเรื่องที่ลึกซึ้ง

ข้อความที่ระบุในไหมีดังนี้

เผ่าพันธุ์: (?)

คุณสมบัติ: ระดับเงิน

มิติ: ระดับเงิน

ทักษะ: ระดับ A (กลืนกิน) , ระดับ C (การฉีกขาดขั้นสูง) , ระดับ A (ก้าวพริบตา) , ระดับ A (พิธีศพกางเขนคลั่ง) , ระดับ B (ดำดิน) , ระดับ B (พ่นลมปราณ)

พื้นเพ: สิ่งมีชีวิตใหม่ที่วิวัฒนาการมาจากสุนัขทั่วไป

แม้แต่ไหปีศาจก็ไม่สามารถระบุเผ่าพันธุ์ที่แท้จริงของต้าหวงได้ มันแสดงได้เพียงแค่ว่าต้าหวงเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดหนึ่งที่ไม่เคยปรากฏในโลก

แต่ยังไง ๆ สุนัขก็คือเผ่าพันธุ์ของมัน

ลั่วอู๋แตะหัวต้าหวงพร้อมด้วยรอยยิ้ม “มันขึ้นอยู่กับเจ้าว่าจะฟื้นฟูเผ่าพันธุ์ของเจ้าในอนาคตไหม”

ต้าหวงได้แต่งุนงง

แม้ว่ามันจะยังคงเป็นรูปลักษณ์ดั้งเดิม แต่ก็ยังมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยบางอย่างเช่นเส้นขนบนร่างกายของมันนั้นเรียบเนียนมากขึ้นเรื่อย ๆ และดวงตาก็ดูมีพลังมากขึ้น

“ฮ่าฮ่าฮ่า ตอนแรกข้าคิดว่าจะไปหาสัตว์วิญญาณที่เหมาะมาเป็นพาหนะซะหน่อย เพื่อเป็นสัตว์วิญญาณตัวที่สอง แต่ดูเหมือนตอนนี้มันจะไม่จำเป็นซะแล้ว” ลั่วอู๋อดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีใจเล็กน้อย

การได้ขึ้นขี่สัตว์วิญญาณเป็นเรื่องน่าตื่นเต้น

แม้แต่ลั่วอู๋ก็ไม่สามารถต้านทานความอยากนี้ได้

แต่ตอนนี้เขาไม่จำเป็นต้องคิดถึงมันแล้ว เพราะต้าหวงในสภาพต่อสู้นั้นสูงและใหญ่กว่าม้ามังกรด้วยซ้ำ มันเป็นสัตว์วิญญาณพาหนะที่สามารถใช้ในการต่อสู้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ

“ช่วงเวลาดี ๆ แบบนี้ ทำให้รู้สึกโล่งใจขึ้นเยอะเลยแฮะ”

ลั่วอู๋มีความสุขมากกับความก้าวหน้าของตัวเขาและสัตว์วิญญาณ ดังนั้นเขาจึงพร้อมที่จะ “ทำธุระ” อย่างสุดท้ายให้เสร็จในวันนี้

สังเคราะห์

ทุกวันนี้เขาแทบไม่ได้มีเวลาค้นหาสูตรยาใหม่ ๆ

ยารวบรวมพลังวิญญาณ ยาคูฉินและยาจิงฉิน

ยอดขายของยาเหล่านี้นั้นดีมากและเขาเป็นคนเดียวที่สามารถทำมันได้ ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องพยายามให้มากขึ้น เพราะใช้พลังงานทั้งหมดไปกับยาเหล่านี้ก็ดูจะเพียงพอแล้ว

แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องดีเท่าไหร่

การสังเคราะห์อย่างต่อเนื่องเท่านั้นที่จะช่วยให้ได้วิธีการและสูตรผสมยาที่ดีมากขึ้น

หลังจากทำสินค้ายาวิญญาณต่าง ๆ มานาน ลั่วอู๋ก็รู้สึกว่าเขาควรพักสักหน่อย

การที่ได้ศึกษาค้นหาสูตรใหม่ ๆ ลั่วอู๋คิดว่ามันเป็นอะไรที่บันเทิงดีมาก อีกทั้งยังเป็นเรื่องที่น่าสนใจมากในการได้ลองใช้สิ่งต่าง ๆ ไปพร้อมกับความคาดหวังอันเต็มเปี่ยม เพื่อให้ได้พบกับความพึงพอใจสูงสุดในสูตรใหม่เหล่านี้

วันนี้ลั่วอู๋รู้สึกว่าเขาอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์พร้อมดีและมีลางสังหรณ์ว่าเขาจะสามารถสร้างสิ่งดี ๆ ขึ้นมาได้

แน่นอนว่าสัญชาตญาณไม่ได้หมายความว่ามันจะเกิดขึ้น เรื่องแบบนี้มันขึ้นอยู่กับโชค

“ไปเถอะหนูหาวิญญาณ ตั๊กแตนวายุ” ลั่วอู๋เลือกที่จะลองใช้สูตรผสมกับสัตว์วิญญาณด้วยวิธีการใส่สองสามอย่าง เขาทิ้งสัตว์วิญญาณทั้งสองตัวลงในส่วนต่อประสานการสังเคราะห์

ทว่ากลับเกินความหมองหม่นในส่วนต่อผสาน

มันล้มเหลว

“เอ่อ …”

ทั้งที่ความน่าจะเป็นในการล้มเหลว ค่อนข้างจะยากแท้ ๆ

“ไปเลย,ตั๊กแตนวายุ, ด้วงเหล็กไหล”

[ได้รับ ตั๊กแตนวายุระดับเงิน, แต้มเซียน + 15]

ไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“ไป ด้วงเหล็กไหล หนูหาวิญญาณ”

[ได้รับ หนูหาวิญญาณ (จ่าฝูง) , แต้มเซียน +15]

ส่วนนี่ก็เป็นเรื่องปกติ

สิ่งที่ได้คือ หนูหาวิญญาณระดับ จ่าฝูง มันไม่คุ้มเลยสักนิด

ลั่วอู๋เกาหัวของเขาอย่างเชื่องช้า

ดูเหมือนว่าสัญชาตญาณของเขาจะผิด

โอ้ เดี๋ยวก่อน