บทที่ 112 ประสบความสำเร็จ

บทที่ 112

ประสบความสำเร็จ

“มันแย่จริง ๆ ที่เจ้าคิดว่าข้าจะกลัวเจ้า” ฉูจงฉวน เป็นชนชั้นสูงที่ไม่กลัวหน้าอินทร์หน้าพรหมมาตลอดและพุ่งตรงไปตามเป้าหมายของเขาในทันที

“สามหาว!” ชายชราชุดเขียวคำราม

ลมปราณของผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงถูกส่งออกไป ทำให้ฉูจงฉวนทำอะไรไม่ได้นอกจากก้าวถอยหลังไป

ฉูจงฉวนรู้สึกเจ็บแปลบที่หน้าอก เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดในใจ ตระกูลเจิ้งผู้ว่าการ 5 มณฑลทางตะวันตกเฉียงใต้ ข้าจะจำพวกเจ้าไว้

ถ้าหากพวกเขาปะทะกันจริง ๆ

ไม่ต้องสงสัยเลยว่าฝั่งลั่วอู๋จะเป็นฝ่ายที่แพ้

แค่พลังโจมตีของผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงก็เพียงพอที่จะทำลายพวกเขาทุกคนให้เละได้

“พวกเจ้าต้องการที่จะครองครอบราชานกกลายพันธุ์อย่างงั้นเหรอ?” ลั่วอู๋กล่าวด้วยรอยยิ้ม

“แน่นอน” “พวกเราติดตามนกกลายพันธุ์ตัวนี้มา 7-8 วันแล้วเพื่อรอให้มันวิวัฒนาการ” เจิ้งซีกล่าว

“ข้าเกรงว่าเจ้าจะไม่มีความสามารถเพียงพอที่จะได้ทำพันธสัญญากับมันเนี่ยสิ” ลั่วอู๋กล่าวเบา ๆ

แต่ดูเหมือนว่าเจิ้งซีจะได้ยินที่เขาพูด จึงหัวเราะตลกใหญ่ “ฮ่าฮ่าฮ่าไร้สาระ ไร้สาระที่สุด มันเป็นเพียงแค่สัตว์วิญญาณที่มีแก่นวิญญาณระดับเงิน การทำให้มันยอมแพ้จะเป็นเรื่องยากอะไร?”

ในการลงตราพันธสัญญากับสัตว์วิญญาณจะต้องปฏิบัติตามเงื่อนไขสองประการ

ประการแรกแก่นพลังของสัตว์วิญญาณจะต้องไม่แข็งแกร่งไปกว่าผู้ใช้พลังวิญญาณ มิฉะนั้นผู้ใช้พลังวิญญาณจะไม่สามารถทนรับพลังสัตว์วิญญาณได้ ซึ่งจะก่อให้เกิดผลเสียต่อตัวผู้ใช้พลังวิญญาณเองได้

ประการที่สองของการทำพันธสัญญา สัตว์วิญญาณจะต้องเต็มใจที่จะทำพันธสัญญากับผู้ใช้พลังวิญญาณ ถ้าหากสัตว์วิญญาณเลือกที่จะตายแทนการยอมจำนนพันธสัญญาวิญญาณก็จะไม่มีทางถูกสร้างขึ้นได้

สีหน้าของลั่วอู๋ไม่เปลี่ยนไป “ก็ได้ พวกเราจะไม่ไปขัดขวางพวกเจ้า เราจะรอดูความล้มเหลวของพวกเจ้าอยู่ที่นี่ และถ้าหากพวกเจ้าทำสำเร็จพวกเราก็จะหันกลับไปแต่โดยดี”

ใบหน้าของฉูจงฉวนเปลี่ยนไปเล็กน้อย

” ลั่วอู๋ ถ้านายไม่คิดอะไรมาก ข้าเองก็พูดอะไรไม่ได้” ฉูจงฉวนพูดด้วยเสียงต่ำใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความหดหู่

“ไม่ต้องห่วงน่า พวกเขาทำไม่สำเร็จหรอก” ลั่วอู๋กระซิบ

ใบหน้าของเจิ้งซีมืดมนราวกับว่าเขากำลังโดนดูถูก

“ถ้าอย่างนั้นเจ้าก็จงลืมตาดูให้ดีว่าข้าจะปราบราชานกตัวนี้ได้อย่างไร” เจิ้งซีด่า

ลั่วอู๋พูดพึมพำเบา ๆ “ถ้าเจ้าล้มเหลวล่ะ?”

“ล้อกันเล่นเหรอ ข้าเนี่ยนะจะล้มเหลว”

“ถ้าล้มเหลวจะเกิดอะไรขึ้น”

“ถ้าข้าล้มเหลวราชานกจะตกเป็นของเจ้า และข้าจะขอโทษเจ้าด้วย แต่ถ้าเจ้าล้มเหลวเจ้าก็จงออกไปให้พ้นทางซะ” เจิ้งซีพูดด้วยอารมณ์โกรธ

ลั่วอู๋ยิ้ม “ตกลง”

เจิ้งซีหันหน้าไปมองชายชราในชุดสีน้ำเงิน “ท่านเฉินช่วยข้าจับราชานกตัวนี้ที”

ชายชราชุดสีน้ำเงินพยักหน้า

จำนวนนกที่อยู่รอบ ๆ ราชานกนั้นมีมากเกินไป แม้ว่าความแข็งแกร่งของพวกมันจะไม่มาก แต่ด้วยจำนวนแล้วมันก็ยังคงสามารถสร้างปัญหาให้กับพวกเขาได้

“โอ้ว”

ลมปราณของชายชราในชุดสีน้ำเงินแผ่ออกมาและแสงของแหวนสัตว์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ก็สว่างวาบในมือของเขา ลูกไฟพลังวิญญาณทั้งสามดวงได้ลอยออกไปในพริบตา แต่แทนที่จะเปลี่ยนเป็นสัตว์วิญญาณพวกมันกลับรวมเข้ากับร่างกายของเขา

มนุษย์และสัตว์วิญญาณเป็นหนึ่งเดียวกัน

ผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงหรือก็คือผู้ใช้พลังวิญญาณระดับทอง เขามีความเชี่ยวชาญอย่างมากในการผสานพลังวิญญาณระหว่างมนุษย์และสัตว์วิญญาณ

การผสานพลังระหว่างมนุษย์และสัตว์วิญญาณเสร็จสมบูรณ์ได้ในชั่วพริบตา

เบื้องหลังชายชรามีเงาเสมือนจริงสามเงาอยู่ เป็นรูปร่างคล้ายหมี เสือดาว และนก

ทันใดนั้นเงาของนกก็สว่างไสวขึ้น จากนั้นชายชราในชุดสีน้ำเงินก็บินขึ้นไปบนฟ้า

นี่คือเหตุผลที่ทำไมผู้คนจำนวนมากต้องการสัตว์วิญญาณที่บินได้ เพราะหลังจากฝึกฝนวิชาการผสานพลังระหว่างมนุษย์และสัตว์วิญญาณแล้ว ผู้ใช้พลังวิญญาณจะสามารถยืมความสามารถในการบินมาใช้ได้

ทันทีที่ชายชราในชุดเสื้อสีน้ำเงินปรากฏตัวเขาก็ระเบิดพลังวิญญาณออกมาอย่างรุนแรง

“แกว๊ก! แกว๊ก”

เกิดการจลาจลขึ้นในหมู่เหยี่ยวหยกขาว

ราชานกกลายพันธุ์รู้สึกได้ถึงการโจมตีของศัตรูต่างถิ่น มันคำรามออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวพร้อมกับสายตาอันแหลมคมของมัน

ทักษะระดับ B [เนตรสะกดวิหค]

มันเป็นท่าการโจมตีทางจิตใจชนิดหนึ่ง ซึ่งสามารถทำให้อีกฝ่ายหนึ่งกลัว ผ่านแรงกดดันทางจิตใจ

ชายชราในชุดสีน้ำเงินเดินช้าลงเล็กน้อย จากนั้นเขาก็กลับเข้ามาอีกครั้งพร้อมกับรอยยิ้มอันเย็นชา “ทำอะไรเกินตัวน่า”

แม้ว่าศักยภาพของมันจะได้รับการยกระดับขึ้นเป็นระดับทอง แต่ระดับแก่นวิญญาณของนกหน้าโง่ก็ยังเป็นเพียงระดับเงิน ซึ่งอ่อนแอกว่าชายชราในชุดสีน้ำเงินมาก

เหยี่ยวหยกขาวเข้าโจมตีชายชราในชุดสีน้ำเงิน ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่พวกมันจะพบกับผู้ที่มีคุณสมบัติเหมาะจะเป็นราชาของพวกมัน แล้วจะให้พวกมันยอมนั่งดูราชาของพวกมันตายลงไปเฉย ๆ ได้อย่างไร

แสงวาบปรากฏขึ้นในดวงตาของนกหน้าโง่

แต่มันก็ยังไม่ได้เกิดผลอะไรเลย

“รวบรวมพลังวิญญาณ!” ชายชราในชุดสีน้ำเงินพึมพำพร้อมตบมืออย่างหนักหน่วง พลังออร่าแห่งความหวาดกลัว นั้นเหมือนกับว่าพร้อมจะทำลายพื้นดินทั้งหมด

เพียงแค่หนึ่งฝ่ามือ เหยี่ยวหยกขาวก็ตายลงและบาดเจ็บสาหัสนับร้อยตัว