บทที่ 142 สุนัขที่กินไม่เลือก

บทที่ 142 สุนัขที่กินไม่เลือก

ด้วยทักษะกลืนกินของต้าหวง มันสามารถกลืนกินเนื้อและเลือดที่มีพลังงานมหาศาลได้ในคราวเดียว

ลั่วอู๋รีบตามหาต้าหวงในโลกแห่งไห มันไม่ใช่เรื่องตลกที่จะมีเนื้อและเลือดของงูมากขนาดนี้ พลังงานเหล่านั้น เพียงพอที่จะทำให้สัตว์วิญญาณระเบิดความแข็งแกร่งสูงสุดจนถึงระดับทองคำได้เลย

ด้วยการเชื่อมต่อกันของจิตใจและพลังวิญญาณ ในไม่ช้าลั่วอู๋ก็พบต้าหวงตรงมุมหนึ่งของบ้าน

ต้าหวงนอนหลับอยู่บนพื้น แต่ทั่วทั้งตัวของมันเต็มไปด้วยแสงสีทอง ราวกับว่าไปอาบอยู่ในทะเลสีทองมา

บางครั้งต้าหวงก็ขมวดคิ้วและบิดตัวไปมาอย่างผิดปกติ เหมือนว่ากำลังเจ็บปวด

ต้าหวงเจ้าเป็นอะไร?

ลั่วอู๋เรียกต้าหวงผ่านทางจิตใจ

แต่การเชื่อมต่อระหว่างจิตใจและพลังวิญญาณถูกปิดกั้นโดยพลังที่ไม่สามารถอธิบายได้ ทำให้ลั่วอู๋ไม่สามารถรู้สึกได้ถึงต้าหวงได้

“มันเกิดอะไรขึ้น?”

ลั่วอู๋ตกใจเล็กน้อย

เขาไม่กล้าที่จะเดินเข้าไปไกล้ ๆ เห็นได้ชัดว่าต้าหวงอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ถ้าหากเขาเข้าไปขัดขวาง เขาเกรงว่ามันจะเกิดปัญหาใหญ่ขึ้นแน่ ๆ

“เจ้าโง่! เจ้ากินอะไรเข้าไป?”

ลั่วอู๋บ่นอยู่ในใจ เขาทำได้เพียงแค่ยืนรอ

เวลาผ่านได้ไป

ลั่วอู๋ก็หมดความอดทน

แต่แสงสีทองบนตัวต้าหวงนั้นกลับสว่างขึ้นเรื่อย ๆ ทันใดนั้น แสงสีทองเหล่านั้นก็รวมกันกลายเป็นกลุ่มแสงบนหน้าผากของต้าหวงและหายไป

มีรอยสีดำจาง ๆ ปรากฏออกมา

ต้าหวงตอนนี้ยังไม่ได้เข้าสู่สภาพการต่อสู้ และยังคงรูปร่างของสุนัขสีเหลืองธรรมดา ๆ ตัวหนึ่ง แต่มันกลับมีรอยดำปรากฏออกมา

ทันใดนั้นร่างของต้าหวงก็ดิ้นอย่างกระสับกระส่าย และหายใจอย่างรุนแรง มันกลิ้งตะเกียกตะกายไปมา ราวกับมีระเบิดเวลาอยู่ในท้องของมัน

“โฮ่ง! … ” ต้าหวงร้องด้วยความเจ็บปวด

ลมหายใจของมันเริ่มรุนแรงมากขึ้น แต่มันค่อนข้างผันผวน

ลั่วอู๋เดินไปรอบ ๆ อย่างเร่งรีบ

“ไม่ ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้ ข้าต้องทำอะไรสักอย่าง ต้าหวงรั้งเอาไว้ไม่ได้แน่” ลั่วอู๋สงบตัวลง “แก่นวิญญาณไม่มั่นคง ลมหายใจก็ไม่มั่นคง ทำยังไงดี?”

“ลืมไปสนิทเลย ต้องเรียนรู้จากเรื่องราวในอดีตสิ!”

“เสริมแกร่ง!”

ลั่วอู๋เรียกส่วนต่อประสานที่ปรับแต่งแล้วออกมา

พลังวิญญาณอันบริสุทธิ์จากไหปีศาจกลายเป็นรูปร่างกระแสน้ำและไหลลงมายังร่างของต้าหวงอย่างรวดเร็ว เพื่อเสริมแกร่งร่างกายและปรับแต่งมิติของมัน

หลังจากใช้งานแต้มเซียนไปเกือบ 5,000 แต้ม ในที่สุดลมหายใจของต้าหวงก็อยู่ในสภาพคงที่อีกครั้ง

“ฟูว!”

ลั่วอู๋ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

มันเยี่ยมมากมันมีประโยชน์ชะมัด

ตอนนี้ลมหายใจของต้าหวงก็อยู่ในสภาพคงที่แล้ว และมิติของมันก็พัฒนาขึ้นเป็นระดับเงิน มิติที่ 4 อย่างไรก็ตาม มันจำเป็นต้องมีความมั่นคงในช่วงเวลาเพื่อที่จะเสริมแกร่งจากภายนอก

“โฮ่ง!”

ต้าหวงลืมตาขึ้นด้วยความเหนื่อยล้า มันมองมาที่ลั่วอู๋ จากนั้นมันก็ยืนขึ้นและวิ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว

ต้าหวงกระโดดเข้าไปในอ้อมแขนของลั่วอู๋ มันแลบลิ้นและสะบัดหางไปมา ลั่วอู๋ลูบไปที่หัวของมันเบา ๆ “เจ้าสุนัขโง่ อย่าไปกินอะไรตามอำเภอใจอีกล่ะ”

ต้าหวงกะพริบตาด้วยความไร้เดียงสา

“ให้ข้าดูหน่อย ว่ามีอะไรผิดปกติกับเจ้าหรือเปล่า?” ลั่วอู๋ตรวจสอบข้อมูลของต้าหวง

เผ่าพันธุ์: ??

คุณสมบัติ: เงิน

มิติ: ระดับเงิน มิติ 4

ทักษะ: พิชิตโค่นล้ม (S), กลืนกิน (A), ฉีกกระชาก (C), ก้าวพริบตา (A), พิธีศพกางเขนคลั่ง (A), ดำดิน (B), ลมหายใจของมังกร (SS)

พื้นเพ: สุนัขลึกลับที่วิวัฒนาการมาจากสุนัขธรรมดา ที่มีการผสมของเลือดมังกรวิญญาณเข้ากับร่างกายของมัน

ข้อมูลของต้าหวงเกิดการเปลี่ยนแปลง

ทักษะลมหายใจดั้งเดิม ถูกแทนที่ด้วยทักษะลมหายใจมังกร ระดับ SS

ลั่วอู๋เบิกตากว้าง