บทที่ 151 คงฉิน

บทที่ 151 คงฉิน

คงฉินมองไปที่ลั่วอู๋ด้วยรอยยิ้ม “ข้าไม่คิดว่า เจ้าของร้านลั่วจะรู้ถึงตัวตนของข้าได้?”

“ตั้งแต่ตอนที่เจ้าบอกให้ร่วมมือกัน ข้าก็สงสัยแล้ว” “การร่วมมือกันควรจะถูกเสนอขึ้นมาจากฝ่ายที่อ่อนแอกว่า ถ้าหากว่าเจ้าแข็งแกร่งมากพอ การขอความร่วมมือนั้นไม่จำเป็นเลย แต่มันจะดีกว่ามาก ถ้าหากเราร่วมมือกัน” ลั่วอู๋กล่าว

“แน่นอน ว่าไม่ใช่แค่เรื่องนั้น”

“เพราะแหวนสัตว์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์ลายกระดูกที่นิ้วมือของท่านด้วย”

“และท่านเป็นคนใจกว้างพอที่จะตอบเงื่อนไขของข้าได้ ซึ่งมันน่าสงสัยมากใช่ไหมล่ะ”

“เท่าที่ข้ารู้มา ลูหยางพิงนั้นเป็นคนที่เอาแต่ใจ มันจึงไม่มีเหตุผลที่เขาจะมอบอำนาจสูงสุดเช่นนี้ให้เจ้า เขาเป็นคนที่ไม่มีความลังเลใด ๆ แต่เจ้ากลับถามข้าให้ทำตามข้อเสนอพร้อมแนะนำ ข้าไม่เคยได้ยินว่ามีบุคคลเช่นนี้อยู่ในพรรคหวงชาเลย”

คงฉินยักไหล่ “ช่างผิดพลาดอย่างมหันต์ มันเหมือนกับว่าข้าไม่มีพรสวรรค์ด้านนี้เอาซะเลย”

“แน่นอน หัวหน้านั้นแสดงได้แย่มากขอรับ” ชายคนหนึ่งกระซิบ

จากนั้นทุกคนก็หัวเราะออกมา

คงฉินมองไปที่ลั่วอู๋แล้วพูดขึ้น “มันเป็นเพราะเจ้าของร้านลั่วรู้ว่าเป็นข้า เจ้าเลยพูดดีกับข้าเช่นนี้ใช่ไหม?”

“ส่วนหนึ่งมันก็ใช่ แต่แน่นอนว่า มันก็ไม่ใช่สาเหตุที่แท้จริง” ลั่วอู๋กล่าว

“งั้นหรือ?” คงฉินถามด้วยความสงสัย “อะไรที่ทำให้เจ้าร่วมมือกับข้าแทนลูหยางพิงกันล่ะ?”

ลั่วอู๋ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงพูดว่า “ครั้งหนึ่งเขาเคยส่งคนเข้ามาสังหารฆ่า ข้าเลยสาบานว่าจะฆ่าเขาให้จงได้”

คงฉินยิ้มออกมาอีกครั้ง

คำสาบานนั้นมีค่าเพียงน้อยนิด

เขาเคยเจอคนที่ทรยศเขาจำนวนมาก หลังจากให้คำสาบานกับเขาแล้ว

“ยังไงการร่วมมือกันก็น่าจะเป็นสุขกว่า” คงฉินยกชาขึ้นมาจิบ

ลั่วอู๋ยังคงถามต่อไปว่า “คงฉินท่านน่าจะเป็นคนที่น่าจะกำลังยุ่งมาก ท่านมีเวลาเข้ามาหาข้าเพื่อเล่นสนุกด้วยอย่างงั้นหรือ?”

“ข้ามาเพื่อตรวจให้แน่ใจว่าเจ้าเป็นพันธมิตรกับข้าจริง ๆ” คงฉินกล่าว “โล่คริสตัลนั้นมันดีมาก อย่างน้อยมันก็ทำให้ข้ามั่นใจมากขึ้นอีก 10%”

ลั่วอู๋รู้ว่าอีกฝ่ายพูดถึงอัตราส่วนที่จะชนะ

แน่นอนว่ามันหมายถึงการเอาชนะกลุ่มของลูหยางพิงและกลายเป็นผู้มีอำนาจที่แท้จริงของพรรคหวงชา

“ข้าจะแน่ใจได้มากแค่ไหน?” ลั่วอู๋ถาม

เขายกมือขึ้นมาและชู 3 นิ้ว

ลั่วอู๋รู้สึกผิดหวัง “ตอนนี้เจ้ามั่นใจได้เพียงแค่ 30% เท่านั้นเองเหรอ”

“ความสำเร็จทั้ง 30% เป็นเรื่องที่ดี ถ้าจัดการลูหยางพิงได้อย่างง่ายดาย ข้าก็จะเข้าไปแทนที่เขา” คงฉินหัวเราะเบา ๆ “โล่คริสตัลที่เจ้าส่งมาให้สามารถป้องกันในการต่อสู้ของผู้ใช้พลังวิญญาณได้ มันทำให้เราได้เปรียบอย่างมาก แต่เราก็ไม่มีประสิทธิภาพการต่อสู้สูงเท่ากับอีกฝ่าย”

“เลวร้ายแค่ไหน?” ลั่วอู๋ถาม

คงฉินกล่าว “มีผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงเพียงแค่ 12 คนเท่านั้นที่ภักดีต่อข้า แต่ว่ากันว่ามีผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงอย่างน้อย 20 คน ที่ภักดีกับลูหยางพิง”

ลั่วอู๋ขมวดคิ้ว

ระดับความแข็งแกร่งมันต่างกันเกินไป

“ไม่กี่วันก่อนชิงชู ได้แอบเข้าไปในศาลาไป่หยู่ เขาพาได้ผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูง 2 คนที่เชี่ยวชาญการลอบสังหารมาด้วย แต่พวกนั้นตายหมดแล้ว” ลั่วอู๋กล่าว

คงฉินประหลาดใจ

เขาไม่รู้ว่าเลยว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับศาลาไป่หยู่

“เยี่ยมเลย เราน่าจะมีโอกาสชนะมากขึ้นนะ” คงฉินกล่าว

ลั่วอู๋กล่าวต่อไปว่า “ก็ในศาลาไป่หยู่แห่งนี้ ข้ามีหลิวหูอยู่ทั้งคนแล้วนี่นา”

“แน่นอน ข้ารับรู้ได้เลยว่าความแข็งแกร่งของหลิวหูนั้นอยู่ในระดับสูงสุด และสามารถต่อกรกับผู้ใช้พลังวิญญาณอีกฝั่งได้สบาย ๆ” คงฉินกล่าว

ลั่วอู๋พูดว่า “ถ้าไม่ผิดพลาดอะไร เรายังมีอีก 2 คนในศาลาไป่หยู่ ที่มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูง”

“งั้นหรือ?” คงฉินประหลาดใจ “ตามที่เจ้ากล่าวมา ทางเราก็จะมีผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงถึง 15 คน มันจะเพิ่มโอกาสในการชนะไปอีก 10%”

ขณะนั้น นกพิราบสัตว์วิญญาณระดับเงินได้บินเข้ามา

มันเป็นสัตว์วิญญาณที่มีความอดทนเป็นเลิศชนิดหนึ่ง