บทที่ 160 ผลที่ได้จากหอคอยสีขาว

ทันใดนั้นแถบลายเส้นลึกลับบนผนังด้านในของหอคอยสีขาวก็เริ่มสว่างขึ้น แสงสีขาวนับไม่ถ้วนส่องสว่างไปทั่วหอคอย

ลั่วอู๋รู้สึกราวกับว่าเขาได้มาถึงสรวงสวรรค์ ทุกอย่างเป็นสีขาวไปหมด

เขาพยายามลืมตาขึ้นเพื่อดูลายเส้นลึกลับบนผนังด้านในของหอคอยสีขาว แม้ว่าเขาจะยังไม่เข้าใจพวกมัน แต่ก็ได้มีความรู้สึกที่อธิบายไม่ถูกผุดขึ้นมามากมายในใจของเขา มันเหมือนกับแดนศักดิ์สิทธิ์เขาเข้าใจได้ชัดเจนมาก แต่ไม่สามารถใช้คำพูดใด ๆ แสดงออกความรู้สึกออกมาได้ ร่างกายและจิตใจนั้นว่างเปล่า “คลื่นพลังวิญญาณ” แล่นไปตามธรรมชาติ การหายใจเต็มไปด้วยจังหวะ ราวกับว่ากำลังจะบรรลุสภาวะแห่งความกลมกลืนระหว่างมนุษย์และธรรมชาติสบาย สดใส เป็นความรู้สึกที่อธิบายไม่ได้ด้วยคำพูด ในทางปฏิบัติด้วยสภาพแวดล้อมนี้ ปัญหาทั่วไปทางพลังวิญญาณมักจะแก้ไขได้ง่าย ๆ อุปสรรคที่อยู่ข้างหน้าก็เหมือนกับกระดาษแปะ ซึ่งสามารถดึงออกได้ในสัมผัสเดียว“ฉึบ” ทันใดนั้นคลื่นพลังวิญญาณอันทรงพลังก็หลั่งไหลเข้ามาในร่างของลั่วอู๋ โดยที่ไม่มีสิ่งใดกีดขวางและไม่อึดอัด มันตรงเข้าไปในแหล่งกำเนิดพลังวิญญาณของเขา“อึก … ” ลั่วอู๋หายใจออกมาแบบขุ่น ๆ ระดับมิติวิญญาณได้รับการพัฒนา ระดับเงิน มิติ 5 เขาไม่เคยคิดว่าการพัฒนาระดับมิติวิญญาณมันจะง่ายดายถึงขนาดนี้มาก่อน

ทันใดนั้นลั่วอู๋รู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ไร้น้ำหนักกำลังห่อหุ้มร่างกายของเขา เขาลืมตาขึ้นจากนั้นแสงสีขาวบนลายเส้นลึกลับของผนังด้านในของหอคอยสีขาวก็จางลงไปอย่างสมบูรณ์

หนึ่งชั่วโมงผ่านไป การฝึกฝนเพียงหนึ่งชั่วโมงก็คุ้มค่ากับการทำงานหนักทั้งเดือน

“มันใช้งานได้ดีจริง ๆ” ลั่วอู๋อดไม่ได้ที่จะชื่นชม

ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าหน้าที่ของหอคอยสีขาวไม่ใช่เพื่อเพิ่มพลังวิญญาณหรือมิติวิญญาณโดยตรง แต่เป็นเพื่อสร้างสภาพแวดล้อมลึกลับอันเหมาะสมแก่การพัฒนาพลังวิญญาณ

ในสถานที่นี้ผู้คนจะเข้าสู่สถานะอันลึกลับ ไม่ว่าพวกเขาจะทำอะไรประสิทธิภาพจะเพิ่มขึ้นในระดับที่เหนือกว่าความคาดหมายไปมาก “แม้ว่าผลของมันจะดีมาก แต่ค่าใช้จ่ายก็ยังมากเกินไป ใช้ตั้ง 5,000 แต้มเซียน” ลั่วอู๋บ่นเล็กน้อย

ทันใดนั้นเขาก็คิดได้ว่า หากประสิทธิภาพของการฝึกฝนในหอคอยสีขาวยังดีขึ้นกว่าเดิมมากขนาดนี้ จะเกิดอะไรขึ้น หากเขาลองพยายามใช้ส่วนต่อประสานการสังเคราะห์ในหอคอยสีขาวนี้

เขาต้องการที่จะลองลั่วอู๋กำลังลังเลเขามีแต้มเซียนเหลืออยู่แค่ 5000 แต้มแต้มที่สะสมไว้มากมายมันหายไปแล้ว.“ยังไงก็ต้องลองดู ถึงแม้มันจะต้องหมดไปอีกรอบก็เถอะ” ในที่สุดลั่วอู๋ก็ตัดสินใจได้“เปิดใช้งานหอคอยสีขาว!”ใช้จ่าย 5,000 แต้มเซียนเส้นลึกลับบนผนังด้านในของหอคอยสีขาวกำลังเปล่งประกายด้วยแสงสีขาวพราวอีกครั้งลั่วอู๋เข้าสู่สถานะลึกลับอีกครั้งแต่คราวนี้เขาไม่ยอมให้ตัวเองจมอยู่ในสภาพนี้และปล่อยไปเลยตามเลย เขาบังคับตัวเองให้ตื่นขึ้นมา เอาสมุนไพรวิญญาณออกมาเป็นจำนวนมาก

เมื่อมองไปที่กองสมุนไพรวิญญาณ ลั่วอู๋ก็เริ่มมีความรู้สึกแข็งแกร่งขึ้น

เขาจะต้องสามารถสังเคราะห์ยาใหม่ ๆ ได้เขาจะต้องสามารถหาสูตรใหม่ ๆ ให้ได้“มาเริ่มกันดีกว่า” ลั่วอู๋เรียกใช้ส่วนต่อประสานสังเคราะห์เส้นบนผนังด้านในของหอคอยสีขาว สว่างจ้าขึ้นราวกับภาพกลายเป็นความว่างเปล่า สะท้อนให้เห็นข้างในใจของลั่วอู๋ราวกับได้เปิดประตูบานใหม่ของจิตใจให้กับเขา

ลั่วอู๋พยายามอย่างหนักที่จะทำความเข้าใจมัน เขารู้สึกได้ว่าหากพลาดโอกาสนี้ก็จะพลาดมันไปเลย

“ ต้องลองสังเคราะห์หญ้าเก้าสีกับดอกไม้วิญญาณทิพย์รึเปล่า?”ลั่วอู๋หยิบสมุนไพรสองชนิดออกมาและใส่ลงในส่วนต่อประสานการสังเคราะห์[ได้รับหญ้าเก้าสี แต้มเซียน + 3]ไม่ นี่มันไม่ถูกต้องต้องไม่ใช่อันนี้สิลั่วอู๋ทำใจให้สงบลงแล้วมองไปที่สมุนไพรวิญญาณตรงหน้าเขา ตอนนี้เขายังคงรู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่าง

เหมือนกับว่ามีความรู้สึกกลมกลืน อย่างอธิบายไม่ได้ระหว่างพลังสมุนไพรวิญญาณกับสมุนไพรวิญญาณอีกชนิด บางทีนี่อาจเป็นสัญญาณว่าเขาจะสามารถสร้างสูตรใหม่ได้

“ดอกไม้หวู่หลัวและหญ้าหนามหรือเปล่า?”ลั่วอู๋พยายามอีกครั้ง[ได้รับดอกไม้หวู่หลัว แต้มเซียน+ 3]มันไม่ถูกต้องแม้จะเป็นในด้านของหอคอยสีขาวมันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะหาสูตรใหม่ ๆ ได้ ท้ายที่สุดผลของหอคอยก็เป็นเพียงแค่การประสิทธิภาพของเขาในการทำสิ่งต่างๆ ไม่ได้ช่วยทำมันให้สำเร็จได้โดยตรง

ความคิดเห็น