บทที่ 170 แล้วสินค้าล่ะ

ภายในพรรคหวงชา

ฟางฉุนฮีกำลังตบโต๊ะด้วยความโกรธ “นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ท่านคงฉิน ท่านช่วยหาคำอธิบายที่สมเหตุสมผลมาได้ไหม” เขากำลังโกรธจัดสินค้าชุดนี้นั้นถูกส่งมาจากศาลาไป่หยู่สาขาใกล้ ๆ เป็นการขนส่งแบบไม่มีการหยุดพัก ด้วยอำนาจสูงสุดที่เขามี สิ่งเหล่านี้ไม่ได้ถูกนำไปใช้โดยไม่มีข้อแลกเปลี่ยนอะไร แม้ว่าเขาจะมีสิทธิ์ในการขนส่งสินค้าพวกนี้ แต่เงินที่ได้จากสินค้าเหล่านี้ก็จะต้องถูกส่งคืนไปที่ตระกูลลั่ว แต่ใครจะไปคิดว่าสินค้าเหล่านั้นกลับไปปรากฏในสำนักโล่พิทักษ์นี่มันหมายความว่าอย่างไร? มันไม่ต่างอะไรไปจากการที่เขาจ่ายเงินไปให้สำนักโล่พิทักษ์เรื่อย ๆ คงฉินทำอะไรไม่ถูก เขาได้แต่ยิ้มอย่างบิดเบี้ยว “พ่อบ้านฟางฉุนฮี โปรดใจเย็น ๆ ก่อน ข้าไม่รู้จริง ๆว่าเกิดอะไรขึ้นกับเรื่องนี้ บางทีมันอาจจะเป็นเพราะการดูแลที่ไม่ดีของฝ่ายโกดังในพรรคหวงชา สินค้าบางส่วนจึงถูกขโมยไป” “สินค้าบางส่วนถูกขโมยไปงั้นเหรอ!” ฟางฉุนฮีโกรธยิ่งกว่าเดิม “ที่นี่คือเขตหวงชา มันเป็นดินแดนของพรรคหวงชาของท่าน ใครกันจะกล้าเข้ามาขโมยสินค้าของท่านที่นี่?” “มันก็จริงอยู่ที่ความแข็งแกร่งของสำนักโล่พิทักษ์นั้นไม่ใช่เล่น ๆ และพรรคหวงชาของเราในตอนนี้ก็ไม่อาจจะสู้ประมือกับพวกเขาได้ แต่ข้าไม่คาดคิดเลยว่าพวกเขาจะกล้าใช้กลยุทธ์ที่ร้ายกาจแบบนี้” ใบหน้าของคงฉินดูยุ่งเหยิง “พ่อบ้านฟางฉุนฮี นี่เป็นความผิดของพรรคหวงชา พวกเราจะชดใช้ค่าเสียหายสำหรับสินค้าชุดนี้ให้ท่านเอง”โทสะของฟางฉุนฮีลดลงเล็กน้อย ก็ยังพอคุยกันได้อยู่ อย่างไรก็ตามเขานั้นได้ล้มเหลวในการโค่นล้มสำนักโล่พิทักษ์ ซ้ำยังกลับทำให้ธุรกิจของอีกฝ่ายรุ่งเรืองขึ้น นี่ทำให้เขารู้สึกตกต่ำลงอย่างมาก “พ่อบ้านฟางฉุนฮี ท่านควรส่งคนไปเฝ้าสินค้าพวกนั้นนะ หากไม่แล้วละก็ ข้าเกรงว่าการขนส่งสินค้าอาจจะผิดพลาดอีกครั้งได้” คงฉินกล่าว ที่เขาพูดมาก็จริงอยู่ฟางฉุนฮีคิด เดิมทีเขาก็ไม่สมควรที่จะให้บุคคลภายนอกมาดูแลสินค้าที่สำคัญเหล่านี้อยู่แล้ว ถ้าเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีกล่ะก็ เขาจะยิ่งต้องใช้เวลาจัดการกับสำนักโล่พิทักษ์นานมากกว่าเดิมอีกไม่ใช่รึยังไงกัน ?“ดีงั้นเดี๋ยวข้าจะส่งคนมาเฝ้าที่นี่ให้” ฟางฉุนฮีกล่าว ในวันนั้น ฟางฉุนฮีก็ได้ติดต่อกลับไปที่ศาลาไป่หยู่ที่อยู่ใกล้ ๆ และเปลี่ยนกลุ่มผู้คุมสินค้าในทันที โดยมีผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูง 5 คน และผู้ใช้พลังวิญญาณทั่ว ๆ ไปอีก 12 คนกองกำลังขนาดนี้ต้องสามารถรับมือกับพรรคพวกของสำนักโล่พิทักษ์ได้อย่างแน่นอนตอนนี้โกดังสินค้ามีความปลอดภัยมากขึ้นเยอะซึ่งมันเป็นไปไม่ได้เลยที่จะสามารถขโมยสินค้าภายใต้การดูแลของพวกเขาได้ เว้นแต่ว่าสำนักโล่พิทักษ์จะมีผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงมากกว่าฝ่ายเขา

วันต่อมา

หอคอยหวงชาได้เปิดให้บริการตามปกติ

แต่เรื่องที่สุดแสนจะบั่นทอนจิตใจก็เกิดขึ้นอีกครั้งเมื่อคนงานเดินมารับสินค้า เพื่อจะนำไปวางบนชั้นวาง เขาก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่ากล่องเดิมที่ควรจะมีสินค้ากลับเต็มไปด้วยหินสินค้าในโกดังของหายไปอีกแล้วทันทีที่ฟางฉุนฮีทราบข่าว เขาก็รีบบึ่งมาที่หอคอยหวงชาหลังจากตรวจสอบสินค้าใบหน้าของเขาก็ดูมืดมนและน่ากลัว“เกิดอะไรขึ้น?” ฟางฉุนฮีกล่าวถามด้วยเสียงเย็นชืดครั้งนี้มันไม่เกี่ยวกับพรรคหวงชาแล้วภายใต้การคุ้มครองของคนที่เขาส่งมาให้ดูแลสินค้าด้วยตัวเอง มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะสามารถโยนความรับผิดชอบค่าชดใช้ให้กับหัวหน้าของพรรคหวงชาได้เหมือนคราวก่อนผู้คุมต่างมองหน้ากันอย่างสับสน“พ่อบ้านฟางฉุนฮี พวกเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พวกเราเฝ้าอยู่ที่นี่ทั้งคืนไม่ได้ละสายตาหรือหลับตาลงด้วยซ้ำ พวกเรามั่นใจได้เลยว่าไม่มีใครลอบเข้ามาขอรับ” หัวหน้ากองคุ้มกันกล่าวฟางฉุนฮีชี้ไปที่กล่องที่ควรจะมีสินค้าอยู่ แต่ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยก้อนหินแล้วคำราม “งั้นพวกเจ้าลองอธิบายให้ข้าฟังสิว่านี่มันหมายความว่ายังไง”“ นี่มัน … ” หัวหน้ากองคุ้มกันอธิบายไม่ถูกมันเป็นเหตุการณ์เหนือธรรมชาติขณะเดียวกัน เหล่าคนงานของหอคอยหวงชารีบเดินทางเข้ามาเพื่อกระจายข่าว “ท่านฟางสำนักโล่พิทักษ์ได้วางสินค้าใหม่บนชั้นวางแล้ว สินค้าของพวกเขาเหมือนของที่พวกเราเคยมีเมื่อวานนี้เลยขอรับ … ”“ข้ารู้แล้วน่า!” ฟางฉุนฮีหันศีรษะไปแล้วคำราม เขารู้สึกโกรธจนไม่สามารถควบคุมตัวเองได้แล้ว

ความคิดเห็น