บทที่ 169 ธุรกิจฉกฉวยโอกาส

บทที่ 169 ธุรกิจฉกฉวยโอกาส

คฤหาสน์ตระกูลลั่ว

มีชายคนหนึ่งกำลังฝึกฝนอยู่ นี่เป็นช่วงเวลาการฝึกฝนของ ลั่วฮั่นฮั๊ว หัวหน้าของตระกูลลั่วคนปัจจุบัน เขามีรูปร่างที่ดีและมีลมหายใจที่สงบ แต่ตอนนี้เขากำลังติดต่อกับผู้ควบคุมกิจการของตระกูล“ธุรกิจของศาลาไป่หยู่ในเขตหวงชาไปได้ดี ?… ” ลั่วฮั่นฮั๊ว พยายามอย่างหนักที่จะจำได้ว่าเขาส่งบุตรชายคนไหนไปทำธุรกิจที่นั่น “ดูเหมือนว่าเขาจะได้รับวิชาลับอันทรงพลัง แต่ไม่เต็มใจที่จะส่งมอบให้กับตระกูล อีกทั้งมันยังพยายามที่จะตัดความสัมพันธ์กับตระกูลและรุกล้ำทรัพย์สินของตระกูลอีกงั้นเหรอ?” “ ลูกหลานเลว ๆ แบบนี้จะแก้นิสัยได้อย่างไรดี” “ศาลาไป่หยู่ ในพื้นที่ป่าหวงชา … ” “ข้าจำได้ว่าในช่วงสองปีที่ผ่านมานี้ เคยมีข้อเสนอให้ถอนธุรกิจออกจากที่นั่นสินะ เดิมทีแค่เรื่องเล็กน้อยแบบนี้คนอื่นจัดการก็ยังได้” ลั่วฮั่นฮั๊ว มองดูรายงานคร่าวๆ และเขาก็ลงนามเห็นด้วยกับข้อเสนอของฟางฉุนฮี ตอนนี้เขามีความสุขมากและไม่มีความคิดที่จะไปสนใจจัดการกับสิ่งเล็กน้อยเหล่านี้อย่างจริงจังเพราะตอนนี้มีเรื่องสำคัญกว่ากำลังเกิดขึ้นกับตระกูลลั่ว ลั่วไป่เหา บรรพบุรุษของตระกูลลั่ว ผู้ได้รับการบูชาในดั่งเทพเจ้าโดยตระกูลลั่ว ได้ปรากฏตัวอีกครั้ง ซึ่งมันเป็นเวลาเกือบ 30 ปีแล้วที่บรรพบุรุษเก่าแก่คนนี้ ได้ปรากฏตัวครั้งสุดท้าย การที่ท่านบรรพบุรุษยังมีชีวิตอยู่ทำให้ผู้คนในตระกูลลั่วมีความสุขมากสิ่งที่สำคัญที่สุดคือเขาได้สั่งให้ลูกหลานของตระกูลลั่วทุกคนที่ออกไปฝึกอบรมกลับมายังคฤหาสน์ แม้แต่คนตาบอดก็ยังรู้ได้ว่าเขากำลังรีบทำเรื่องนี้อย่างเร่งด่วน บางคนในตระกูลจึงคาดเดาไปต่าง ๆ นานา ว่าท่านบรรพบุรุษกำลังวางแผนตามหาผู้สืบทอดอยู่ ทันทีที่การคาดเดานี้ออกมา ทุกคนต่างก็แปลกใจ หากใครได้กลายมาเป็นผู้สืบทอดของท่านบรรพบุรุษแล้วละก็ สถานะในตระกูลของเขาในตระกูลลั่วจะพุ่งเพิ่มขึ้นในทันที ถึงระดับที่แม้แต่หัวหน้าตระกูลยังต้องก้มหัวให้เลยก็ว่าได้ลั่วฮั่นฮั๊ว จึงรีบเรียกเหล่าลูกชายของเขาที่ฝึกฝนอยู่ในโลกภายนอกให้กลับมา แน่นอนว่าพี่น้องคนอื่น ๆ ของเขาเองก็เรียกให้ลูกหลานของพวกเขากลับมาด้วยเช่นกันตราบเท่าที่พวกเขาคนใดคนหนึ่งได้รับความโปรดปรานจากท่านบรรพบุรุษ พลังอำนาจและความมั่งคั่งรวมถึงฐานะในตระกูลของเขาก็จะดีขึ้นมาในทันที มันจึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่เหล่าผู้เป็นพ่อจะต้องพึ่งบุตรชายของพวกเขาในเวลานี้ ที่แย่ก็คือหากบุตรชายจากคนอื่น ๆ ในตระกูล กลายเป็นผู้สืบทอดของท่านบรรพบุรุษแทนบุตรของเขาละก็ ตัวเขาและอำนาจของเขาจะอยู่ในจุดที่ล่อแหลม เขาจึงรีบมากแม้แต่ลูกหลานของตระกูลลั่วบางคนที่ไม่ได้ใกล้ชิดกับสายเลือดของพวกเขาเท่าไหร่เองก็ถูกเรียกตัวให้มารวมกันเพื่อส่งไปให้บรรพบุรุษของพวกเขาคัดเลือกเช่นกันสิ่งสำคัญที่สุดในตอนนี้คือเขาต้องรักษาตำแหน่งผู้นำตระกูลเอาไว้ให้ได้เสียก่อน“ท่านผู้นำตระกูล ท่านบรรพบุรุษเรียกเจ้าค่ะ” มีข้อความมาจากสาวใช้ที่หน้าประตูลั่วฮั่นฮั๊วรีบเดินออกจากศาลาฝึกฝนอย่างเร่งรีบและด้วยพลังวิญญาณอันทรงพลังของเขา เขาจึงพุ่งมาหาบรรพบุรุษได้อย่างรวดเร็ว“ท่านปู่ขอรับ” ลั่วฮั่นฮั๊วทักทายด้วยความเคารพอย่างไรก็ตามบรรพบุรุษลั่วไป่เหาดูเหมือนจะกำลังอารมณ์ไม่ดี เขาลูบเคราสีขาวของเขาอย่างหงุดหงิด “พวกเจ้ามีลูกหลานคนอื่นที่ไปฝึกอบรมในต่างเมืองหรือไม่”ลั่วฮั่นฮั๊วกล่าวอย่างระมัดระวัง “ลั่วฉูชงไม่สิ ลูกหลานทุกคนที่ได้รับการฝึกฝนในต่างเมืองได้ถูกเรียกตัวกลับมาแล้วขอรับ ยังไม่มีใครอยู่ในสายตาของท่านอีกงั้นหรือ?”“พวกมันไม่ต่างอะไรจากขยะเลย เจ้าพวกนั้นมีอะไรดีรึไง?” ลั่วไป่เหาบ่นสำหรับคนรุ่นใหม่ในตระกูลลั่ว พวกเขามีระดับสูงสุดอยู่ที่ผู้ปรับแต่งระดับกลางเท่านั้นและพวกเขาทั้งหมดมีอายุ 24 ปี พวกเขาจะเป็นคนที่เฒ่าเฉินกล่าวถึงไปได้อย่างไรลั่วฮั่นฮั๊วมีรอยยิ้มที่ขมขื่นในใจบุคคลเหล่านั้นคือลูกหลานที่ดีที่สุดในตระกูลลั่วถ้าคนธรรมดากล้าพูดแบบนั้น พวกเขาคงจะถูกฆ่าไปแล้วแต่ต่อหน้าเขา บรรพบุรุษคนนี้คือคนที่มีคุณสมบัติเหมาะสมที่สุดที่จะพูดคำเช่นนั้นออกมาทันใดนั้นลั่วไป่เหาก็ถามว่า “บางที คงเป็นเพราะข้าเพิ่งกลับจากการเดินทางเพียงไม่นานมานี้ เลยอาจจะพลาดตกหล่นใครไป เป็นไปได้ขอให้เจ้าเรียกลูกหลานทั้งหมดที่ออกจากคฤหาสน์ตระกูลลั่วไปในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาให้กลับมาด้วยก็ดี”“อ๊ะ แต่ว่า … ” ลั่วฮั่นฮั๊วลังเลภาระงานนี้หนักเกินไป มีสมาชิกในตระกูลลั่วกระจายอยู่ทั่วประเทศและพวกเขาเองก็ต้องรับผิดชอบดูแลธุรกิจในทุกที่อีกด้วยลั่วไป่เหารู้สึกไม่ชอบใจแล้วพูดว่า “เจ้ามีปัญหาอะไรรึเปล่า?”ลั่วฮั่นฮั๊วส่ายหัวอย่างรีบร้อนสำหรับท่านบรรพบุรุษไม่มีเรื่องไหนลำบากเกินไป“ใช่แล้ว นั่นไง ตามที่เฒ่าเฉินบอกเมื่อเร็ว ๆ นี้เขาเพิ่งไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของแผ่นดินใหญ่ ตรงพื้นที่ป่าหวงชา พวกเราควรให้ความสำคัญกับลูกหลานที่อยู่แถวนั้น พวกเราควรเรียกพวกเขากลับมาให้หมด” ลั่วไป่เหากล่าวลั่วฮั่นฮั๊วรู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อยพื้นที่ป่าทรายเหลือง?แต่แล้วความรู้สึกและร่างที่คลุมเครือก็ปรากฏขึ้นในจิตใจของลั่วฮั่นฮั๊ว และดูเหมือนว่าหัวใจของเขาจะปกคลุมไปด้วยหมอกควันในทันทีไม่ใช่ ต้องไม่ใช่แบบนี้สิ……