บทที่ 196 อยากจะหัวเราะก็เชิญเลย

บทที่ 196 อยากจะหัวเราะก็เชิญเลยแม้ก้าวพริบตาจะเป็นทักษะระดับ A แต่มันก็ยังเป็นทักษะที่ค่อนข้างหายาก มันจึงเป็นไปไม่ได้อย่างยิ่งที่สุนัขสีเหลืองจะเรียนรู้ทักษะนี้ได้ นอกเสียจากจะมีผู้ปรับแต่งพลังวิญญาณที่ยอดเยี่ยมช่วยให้มันได้เรียนรู้ทักษะนี้ แต่ค่าใช้จ่ายก็ไม่ใช่น้อย ๆ แน่“มันใช้ทักษะก้าวพริบตาได้ก็จริง แต่ … ” ผู้ตรวจสอบถอนหายใจอย่างผิดหวัง เขาคงเสียค่าใช้จ่ายไปมากในการช่วยให้สุนัขสีเหลืองตัวนี้ได้เรียนรู้ทักษะก้าวพริบตา นั้นไม่ใช่การตัดสินใจที่ฉลาดเลยสักนิด มันไม่มีประโยชน์เป็นการลงทุนที่ไม่คุ้มค่าใด ๆแน่นอนว่าลั่วอู๋รู้ดีว่าสิ่งนี้เพียงอย่างเดียวนั้นไม่เพียงพอ ที่จะพิสูจน์ความสามารถของต้าหวงได้ แต่แค่นี้มันยังไม่จบ ชั่วอึดใจต่อจากนั้นต้าหวงก็ใช้ก้าวพริบตาอย่างต่อเนื่อง ร่างลวงตาสิบร่างปรากฏขึ้นบนลานทดสอบ เสียงของลมแรงกรรโชกเริ่มดังขึ้น ระหว่างพวกมัน ราวกับว่ามันกำลังใช้ทักษะในสังหารอยู่ “นี่มัน ทักษะพิธีศพกางเขนคลั่งสินะ” ผู้ตรวจสอบสังเกตเห็นได้อย่างดีมันแปลกมาก ทักษะประเภทนี้นั้น สามารถเรียนรู้ได้โดยสัตว์วิญญาณที่มีคุณลักษณะของธาตุลมเท่านั้น การผสมผสานระหว่างการโจมตีและการป้องกันของทักษะนี้นั้นค่อนข้างแข็งแกร่ง เงาเสมือนจริงสิบเงาพุ่งออกไปในพริบตา ร่างของต้าหวงในอากาศหายไป ทันใดนั้นพลังอันแข็งแกร่งได้ปกคลุมพื้นที่ทั้งหมด แรงกดดันที่ไม่สามารถอธิบายแผ่ไปทั่ว ผู้ตรวจสอบยืนอยู่ตรงกลางแท่นทดสอบได้รู้สึกว่าการเคลื่อนไหวของเขาช้าลงมาก ราวกับว่าร่างกายของเขาเต็มไปด้วยตะกั่วเกาะติดร่างของเขาไม่ให้ขยับไปไหนได้ ซึ่งเมื่อเขาหันกลับไป ก็พบว่าต้าหวงมาได้มาอยู่ข้างหลังเขาเสียแล้ว แน่นอนว่าเป็นเพียงการแสดงทักษะเท่านั้น ต้าหวงจะไม่กัดเขาอย่างแน่นอน แต่ด้วยแรงกดดันจากทักษะนี้ มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะไม่กลัวต้าหวง “ทักษะพิชิตโค่นล้มงั้นสินะ เป็นไปได้ยังไงกัน ?” สายตาของผู้ตรวจสอบดูประหลาดใจมากขึ้นเรื่อย ๆ “นี่มันเป็นทักษะระดับ S และข้าจำได้ว่ามีเพียงสัตว์วิญญาณที่มีสายเลือดของปีศาจเท่านั้นที่จะมีทักษะนี้ได้ สัตว์ประเภทนี้ไม่มีทางที่จะเรียนรู้มันได้นี่นา”ลั่วอู๋หัวเราะและไม่ได้พูดอะไรวินาทีนั้นผู้ตรวจสอบก็พบทักษะของต้าหวงนั้นน่าสนใจมาก “ใช้ได้ ๆ ไหนลองใช้ทักษะอื่น ๆ ทั้งหมดดูสิ”ต้าหวงมองไปที่ลั่วอู๋ด้วยความสับสนและลั่วอู๋ก็ส่ายหัวกลับไปหากมันใช้ลมหายใจมังกร เพื่อให้คนอื่นตกตะลึงมันก็อาจจะเป็นทางเลือกที่ดีอยู่หรอก แต่แบบนั้นคงจะทำให้เกิดปัญหาตามมาภายหลังมากมายแน่เพราะมันเป็นทักษะที่สัตว์วิญญาณระดับเงินไม่น่าจะมีได้และต้าหวงในตอนนี้ยังไม่มีหลักฐานมากเพียงพอที่จะทำให้มันสมเหตุสมผล เลือกแสดงทักษะอื่นน่าจะดีกว่า[ความมืดมิดกลืนกิน] ถูกใช้งานต้าหวงอ้าปากแรงดูดพลังวิญญาณเริ่มค่อย ๆ ควบแน่นมีจุดดำเล็ก ๆ ในอากาศ จากนั้นจุดดำเล็ก ๆ นั้นก็ขยายออกอย่างรวดเร็ว กลืนกินทุกสิ่งทุกอย่างแม้แต่แสงก็ยังถูกกลืนเข้าไปราวกับว่ามันเป็นหลุมดำอันน่ากลัว“นี่มันทักษะแบบไหนกัน?” ผู้ตรวจสอบไม่สามารถนึกถึงทักษะนี้ได้ชั่วขณะความมืดมิดกลืนกิน นั้นเป็นทักษะที่มีเพียงสัตว์วิญญาณ ประเภทสัตว์มนตราเท่านั้นที่จะสามารถเชี่ยวชาญได้“ จงหยุด!” ผู้ตรวจสอบรวบรวมพลังวิญญาณทั้งหมดและเทใส่ลงไปในหลุมดำอย่างรวดเร็ว ทำให้หลุมดำที่สร้างโดยต้าหวงก็พังทลายลงในพริบตาหลุมดำนี้มีความสามารถในการกลืนกิน แต่ความสามารถในการกลืนกินนั้นก็มีจำกัด ตราบใดที่พลังวิญญาณหลั่งไหลเข้ามามากเพียงพอหลุมดำก็จะยุบลงหายไปต้าหวงเลียริมฝีปากอย่างพึงพอใจเห็นได้ชัดว่าพลังวิญญาณของอีกฝ่าย ถูกสูบลงไปในร่างกายของมันทั้งหมด“เป็นทักษะที่ดีทีเดียว” ผู้ตรวจสอบกล่าว “มันกลืนกินพลังวิญญาณ มากกว่าหนึ่งในสิบของข้าไปด้วยซ้ำ หากไม่ใช้ผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงละก็ ไม่มีทางทนการโจมตีด้วยทักษะนี้ได้แน่”ระดับของผู้ตรวจสอบนั้นอยู่ที่ระดับทอง มิติ 7อย่างไรก็ตาม สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือหากต้าหวงเปลี่ยนเป็นสถานะการต่อสู้ พลังของทักษะทั้งหมดจะเพิ่มขึ้นอีกราว ๆ 30%ลั่วอู๋ยิ้ม “ได้โปรดประเมินมันอีกครั้งเถอะ”“แม้ว่ามันจะเป็นสัตว์วิญญาณผลิตเอง แต่ทักษะเหล่านี้ก็มีมูลค่าสูงมาก นอกจากนี้ผีเสื้อปีกมายาตัวนั้นเองก็ยังเป็นสัตว์วิญญาณกลายพันธุ์ ข้ายินดีให้สัตว์วิญญาณของเจ้าเป็นระดับ B” ผู้ตรวจสอบกล่าว.เกิดความโกลาหลขึ้นเดิมทีมันเป็นเพียงระดับ C แต่หลังจากใช้ทักษะแล้วได้รับการจัดอันดับให้อยู่ในระดับ B