ตอนที่ 208
บทที่ 209 ทิ้งเขาซะ
October 22, 2026
บทที่ 209 ทิ้งเขาซะ“ฟิ้ว … ” มีดคมที่ทำมาจากกระดูกพุ่งผ่านไป ลั่วอู๋ใช้ดาบระบำแห่งความตายฟันมีดกระดูกนั้นออกเป็นสองท่อนทันที จากนั้นต้าหวงก็พุ่งออกไปพร้อมกับร่างเงาสิบร่าง เข้าโจมตีจระเข้กระดูกหินที่อยู่ตรงหน้าพวกเขา
จระเข้กระดูกหิน เป็นสัตว์วิญญาณชนิดหนึ่งที่อาศัยอยู่ทางตะวันออกของอาณาเขตราชวงศ์มังกรเร้นกาย มันเป็นสัตว์วิญญาณที่พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อนในมณฑลทางใต้และเขตหวงชา
ว่ากันว่าสัตว์วิญญาณชนิดนี้ชอบกินหินทุกชนิด “ไหลลงไปซะ” หลังจากเอาชนะจระเข้กระดูกหินได้แล้วลั่วอู๋ก็เก็บมันเข้าไปในไหปีศาจ นี่ก็เป็นวันที่สามแล้วนับจากตอนที่เขามาถึงพื้นที่ล่าสัตว์ที่เป็นสนามในการสอบคัดเลือก ลั่วอู๋ได้นำสัตว์วิญญาณมากกว่า 70 ตัวที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนเก็บลงไหปีศาจ และหนังสือสัตว์วิญญาณก็ได้รับการเพิ่มเติมข้อมูลขึ้นมามากพื้นที่ล่าสัตว์แห่งนี้มีขนาดใหญ่อย่างคาดไม่ถึง แม้ว่าต้าหวงนั้นจะตามกลิ่นหลี่หยินมาสามวันแล้ว แต่พวกเขาก็ยังไม่พบนาง
ถึงอย่างนั้นพวกเขาก็เริ่มรู้สึกได้ว่าใกล้แล้ว หลี่หยินนั้นน่าจะอยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่สำหรับฉูจงฉวนดูเหมือนว่าเขาจะหายตัวไปโดยสมบูรณ์ ต้าหวงไม่แม้แต่จะได้กลิ่นของเขา ราวกับว่าเขาจงใจปกปิดกลิ่นของตัวเองด้วยเหตุผลบางอย่าง
“ส่งแผ่นหยกนั่นมาให้พวกข้าซะ” ไม่ไกลนักมีเสียงที่ดูภาคภูมิใจดังขึ้น ตามมาด้วยเสียงสะท้อนหลายครั้ง ลั่วอู๋ขมวดคิ้วและหันไปทางนั้น เจ้าของเสียงนั้นเป็นผู้ชายในชุดสีฟ้าขาว เขาเป็นผู้ใช้พลังวิญญาณระดับทอง มิติ 2 มันไม่ได้ถือว่าสูงก็จริง แต่เขามีลมปราณที่แข็งแกร่งมากเขามาพร้อมกับพรรคพวกเป็นชายสองคนและผู้หญิงอีกหนึ่ง พวกเขาทุกคนสวมเสื้อผ้าสีฟ้าขาวแบบเดียวกัน แต่รูปแบบลวดลายนั้นแตกต่างกันเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าพวกเขามาจากที่เดียวกัน
“ไม่” เสียงที่ตอบพวกเขาไปนั้นเป็นเสียงอันที่หนักแน่นและชัดเจนว่าเป็นของหลี่หยิน
มุมปากของชายในชุดสีฟ้าขาวขยับขึ้น นี่มันสนุกมากสำหรับเขาพวกเขามาจากกองกำลังอันทรงพลังในเขต เจียงซี, ทีมฮันซานพวกเขาทั้งสี่คนเป็นสมาชิกที่แข็งแกร่งที่สุดของทีมฮันซาน พวกเขายอมไปหากองกำลังอื่นเพื่อซื้อโควตามาเพิ่มอีกสองโควตาสำหรับการทดสอบเฉียนหลงในครั้งนี้ซึ่งแน่นอนว่าทุกอย่างเป็นไปตามการคาดการณ์ ทั้งสี่คนล้วนผ่านการทดสอบรอบแรกหลังจากเข้าสู่พื้นที่ล่าสัตว์ในรอบที่สอง พวกเขาก็หากันเจออย่างรวดเร็วและเริ่มออกตามล่าชิงแผ่นหยกจากคนอื่น ๆแน่นอนว่าเป้าหมายของพวกเขาคือการผ่านเข้ารอบสองไปทั้งกลุ่ม“มิติวิญญาณของเจ้าไม่ได้สูงเท่าไหร่นัก แต่สัตว์วิญญาณตัวนั้นน่าสนใจมาก” ชายในชุดสีฟ้าขาวยิ้ม “ข้าปล่อยให้เจ้าหนีไปเจ็ดครั้งติดต่อกัน เพราะฉะนั้นดูเหมือนว่าตอนนี้พลังวิญญาณของเจ้านั้น ไม่น่าจะเหลือเพียงพอให้หนีต่อไปได้อีก อย่าดิ้นรนไปเลยน่ามอบแผ่นหยกนั่นมาให้พวกเราซะ”
หลี่หยินส่ายหัวปฏิเสธอีกครั้ง “ไม่”ข้าง ๆ ของนางมีเสี่ยวไป่ที่ใช้พลังวิญญาณของมันจนหมดไปแล้ว มันดูเหนื่อยมาก ดังนั้นหลี่หยินจึงดึงมันกลับเข้าในแหวนสัตว์วิญญาณศักดิ์สิทธิ์สัตว์วิญญาณเพียงตัวเดียวที่ยังสามารถต่อสู้ได้อยู่ของนางตอนนี้มีเพียงแค่เสี่ยวหลวน
แต่ฝ่ายนั้นเป็นถึงผู้ใช้พลังวิญญาณระดับสูงถึง 4 คน ความแตกต่างในด้านความแข็งแกร่งระหว่างทั้งสองฝ่ายนั้นใหญ่มาก มันเป็นที่แน่นอนแล้วว่าใครจะเป็นฝ่ายชนะ
ถึงอย่างนั้นหลี่หยินก็ยังคงปฏิเสธที่จะมอบแผ่นหยกให้อีกฝ่ายอย่างแน่วแน่
“อย่ามาโทษว่าข้าไม่เตือนเจ้าก่อนล่ะ” ในที่สุดใบหน้าของชายในชุดสีฟ้าขาวก็มืดมนลง เขาไม่มีเวลามาเสียไปกับแผ่นหยกเพียงแค่อันเดียว
หลี่หยินดูประหม่า เสี่ยวหลวนในอ้อมแขนของนางนั้นเริ่มจะเปล่งแสงอันดุร้ายและดูเหมือนว่ามันพร้อมที่จะต่อสู้แล้วชายในชุดสีฟ้าขาวเรียกสัตว์วิญญาณของตัวเองออกมามันคือวิญญาณไม้น้ำแข็งนี่เป็นสัตว์วิญญาณที่แปลกประหลาดชนิดหนึ่ง มันมีรูปทรงของต้นไม้ และมีความแข็งแกร่งอยู่ในระดับทองมิติ 4 ร่างกายของมันแห้งขรุขระ กิ่งก้านของมันบิดเบี้ยวและแปลกประหลาด นอกจากนี้ทั่วร่างกายของมันยังปกคลุมไปด้วยน้ำค้างแข็งเมื่อเห็นสัตว์วิญญาณตัวนี้ปฏิกิริยาแรกของผู้คนก็จะคิดว่ามันคือสัตว์วิญญาณต้นไม้อ่อนแอที่มีน้ำแข็งเกาะธรรมดา ๆ
แต่จริง ๆ แล้วมันไม่ใช่แค่นั้นความจริงแล้ววิญญาณไม้น้ำแข็งเป็นสัตว์วิญญาณที่ทรงพลังมาก มันมีทักษะที่หายากและทรงพลังถึงสามทักษะ“พี่ชาย ที่แขนเสื้อของพี่มีแมลงเกาะอยู่” หญิงสาวจากทีมฮันซานกล่าว
ชายในชุดสีฟ้าขาวรู้สึกหงุดหงิดแล้วขมวดคิ้ว จากนั้นเขาก็ยกแขนเสื้อขึ้นสลัดสิ่งสกปรกออก
“มีอีกรึเปล่า?” ชายในชุดสีฟ้าขาวถาม